support-domain

Bart Abeel stopt als voorzitter Antwerp Pride

Mon, 10 Oct 2022 08:45:00 GMT

Na 15 jaar stopt Bart Abeel als voorzitter van de raad van bestuur van Antwerp Pride. Dat werd afgelopen weekend bekendgemaakt.

Hij geeft de fakkel door aan Geert van Praet met een nieuw herschikt raad van bestuur.

Bart Abeel: “Vijftien jaar is een mooi moment om deze stap te zetten. Ik blik met heel veel plezier, dankbaarheid en trots terug op alles wat we in Antwerpen verwezenlijkt hebben sinds dat ideetje in 2007 toen het helemaal nog niet zo evident was als vandaag om de stad onder te dompelen in regenboogkleuren. Het stemt mij bijzonder blij dat Antwerp Pride tot een breed gedragen en liefdevol evenement van verbinding is gegroeid. Er is een enorme weg afgelegd die ik natuurlijk niet alleen heb gewandeld. Mijn oprechte dank is dan ook groot aan iedereen met wie ik de afgelopen vijftien jaar heb mogen samenwerken aan Antwerp Pride. Voorzitter zijn was een bijzonder voorrecht. Ik zal me nog achter de schermen bezighouden met de organisatie van de festivals en het bedrijvennetwerk, maar ik weet dat ik de organisatie in uitstekende handen laat. Ik wens Geert en het hele team alle succes toe. Love united.”

Namens heel de organisatie van Antwerp Pride willen we Bart Abeel én jullie, onze vrijwilligers, bedanken voor jullie inzet, motivatie en prachtige glimlachen het hele jaar door.

The post Bart Abeel stopt als voorzitter Antwerp Pride appeared first on Antwerp Pride .

De Nederlandse transwet

Thu, 29 Sep 2022 11:26:00 GMT

27 en 28 september voerde de Tweede kamer in Nederland een debat over de transwet. Deze wet zou het makkelijker moeten maken voor trans personen om de registratie van hun geslacht te wijzigen. Voorheen moest een trans of non-binair persoon een deskundigeverklaring krijgen vooraleer men het geslacht op het paspoort mag wijzigen. Met deze vernieuwe transwet zal dat niet meer het geval zijn. Daarnaast is de leeftijdsgrens weerlegd. Met deze vernieuwde wet mogen jongeren onder de 16 jaar ook een wijziging laten maken, mits zij eerst langs de rechter gaan.

Het debat maakte heel wat los in de politiek. Er zijn natuurlijk voorstanders en deskundigen die zelfs toegeven dat hun verklaring weinig toevoegt aan het woord van de trans persoon zelf. Maar helaas zijn er ook tegenstanders. Enkele weken vóór het debat plaatsvond, verschenen er op verschillende plekken in Nederland posters van Gendertwijfel met een link naar hun website. Hierruit bleek het een transfobisch manifest te zijn waar gebruik wordt gemaakt van alombekende oude technieken om de “ander”, in dit geval trans en non-binaire personen, tot vijand te maken: morele paniekzaaierij en misinformatie verspreiden. Dit manifest is ondertekent door verschillende personen waaronder artsen, christenen, “gender kritische” personen en mensen die anti-abortus zijn. Kort gezegd: mensen die het recht op lichamelijke autonomie van trans personen willen ontdoen en ontnemen.

Het is niet verrassend dat gelijkaardige situaties zich bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk voordoen waar TERFs (Trans Exclusionary Radical Feminists) vanwege de invloed van JK Rowling, veel grond en stemmen winnen. Ook in België moeten we op onze hoede blijven en zorgen dat wanneer er transfobische acties gevoerd worden, er luid tegengeluid is.

En gelukkig was dat snel tegengeluid er in Nederland, waaronder het manifest van Gendervrijheid. Dit als directe reactie op het transfobische manifest.

Echter, in de Tweede Kamer zelf, waren er nog steeds veel politieke partijen die tegen de vernieuwde wet waren, waaronder de VVD die zijn twijfels had. Ironisch en pijnlijk is dit, als we herinneren dat de VVD een paar maanden geleden wel aanwezig was op de Amsterdam Pride met hun boodschap “Fight for trans rights”.

Dit soort performatieve, lege en loze activisme betekent natuurlijk niks als men niet écht actief opkomt voor trans rechten. Helaas is dit wat er nog veel te vaak gebeurd: merken en politieke partijen die leuk en aardig meedoen tijdens de nationale Pride parades, maar zodra het echt gaat om het verdedigen van trans rechten, dan laten ze ofwel niks van zich horen, ofwel zijn ze actief tegen progressieve rechten. Laat dit ook een reminder zijn dat wij hier in België ervoor moeten waken dat politieke partijen die meedoen aan Pride, hun LGBTQIA+ waardes reflecteren in hun beleid en acties.

Tot slot is dit het zoveelste voorbeeld waar trans en non-binaire personen moesten toezien hoe hun bestaan en zelfbeschikkingsrecht in vraag/twijfel werd getrokken door een groep mensen die weinig tot geen voeling heeft met de community.

Ontmoedigend, verontrustend en vernederend zijn slechts enkele gevoelens die komen opborrelen. Allemaal valide gevoelens die trans en non-binaire personen spijtig genoeg te vaak mee maken. Daarom willen wij vanuit de Antwerp Pride extra veel liefde en morele steun geven aan onze Nederlandse trans en non-binaire buren.

Jullie genderidentiteit is valide en niemand anders dan jezelf kan daar over beslissen.

Jullie recht tot bestaan en zelfbeschikking zou niet gedebateerd moeten worden.

Jullie zijn niet verward of te jong om te weten wie jullie zijn.

Jullie zijn geliefd en sterk.

Hou vol en wees trots jezelf.

The post De Nederlandse transwet appeared first on Antwerp Pride .

Tips for a great pride – 2022

Fri, 12 Aug 2022 11:37:00 GMT

The post Tips for a great pride – 2022 appeared first on Antwerp Pride .

Uitgaan over vijftien jaar

Mon, 08 Aug 2022 15:00:00 GMT

Het queer thema is niet alleen activistisch maar ook een celebration.

Hoe gaan we uit over vijftien jaar? Blijven grote festivals en discotheken de gedroomde plekken? Antwerp Pride Magazine strikte Neal Leemput (31; onbeslist) en Yanis Berrewaerts (27; hij/zijn/zij/haar) om de nieuwste trends te vernemen.

Neal is een gekend theatermaker. Zijn nieuwste productie is Concept X – The Beginning, een stuk over het uitgaansleven en hij is sinds 2018 ook Secretary of Queer Affairs bij De Studio. Yanis is een veelzijdig talent: grafisch ontwerper, drag Angel 666, deejay bij All The Lovers en Send In The Clowns. Dit laatste is een gendervrij of -fluide event in De Studio. Ook al verschillen Neal en Yanis hoop en al vier levensjaren… toch is hun ervaring met het nachtleven al zeer verschillend. Neal groeide op met de bekende Antwerpse club-scène: d-club, Red&Blue (vandaag: Cargo Club, nvdr.) of het Hessenhuis. Yanis vond zijn weg eerder in De Studio.

Conformisme

Yanis studeerde mode toen hij 19-20 jaar was. Hij ging naar de feestjes van Spek en Drag Me To Hell. ‘Daar kleedden en kleden mensen zich meer op. Het is gendervrijer en -fluide.’ ‘Generatie Z zit intussen op een heel ander niveau’, ziet Yanis. ‘Zo vrijdenkend? Dat kon ik me toen zelfs niet voorstellen.’ Yanis ervaart nu minder vleeskeuring. ‘Er wordt minder gevist naar de volgende prooi. Er is meer communicatie en consent is belangrijker. Al kijk ik daar misschien nu anders naar omdat ik een lief heb.’

Yanis merkt op dat hetero-vrienden vaker naar queer feestjes gaan. ‘Ze houden van de ‘I don’t give a fuck’-sfeer.’ Voor Neal is dit herkenbaar. ‘Maar ik heb me wel hard geamuseerd in d-club. Ik vond dat normatief gay zijn toen gewoon niet lastig. Ik ging met vrienden om me te amuseren en trok me dat minder aan. Pas later stelde ik dat in vraag. Poppy gay feestjes bestaan overigens nog, denk aan Woodpop. Voor H.I.M. voel ik me – met mijn ‘platte kiekenborst’ nog wat te onzeker’, lacht Neal. ‘Ik moet misschien eerst iets doen met dat fitnessabonnement.’

Van travestiet naar drag

De aandacht voor genderfluïditeit in het uitgaan groeit. Er is best wel een ‘draggolf’, stellen Neal en Yanis vast. ‘Je moet daar RuPaul krediet voor geven’, zegt Yanis met enig voorbehoud. ‘RuPaul’s Drag Race is immers niet vrij van controverse. Het programma is erg veeleisend voor de deelnemers, op het randje van uitbuiting, en RuPaul weerde lang cis- en trans-vrouwen als queens.’ Niettemin zorgde RuPaul voor een kentering. Daar waar drag voorheen veelal podiumkunst was, ‘een travestietenshow’, is drag nu meer levensstijl geworden. Het publiek wordt meestal niet geacht in drag te komen naar een travestietenshow, maar bij de drag events van nu, wel. ‘Het verschil zie je tijdens een avond in de vroegere Que Pasa of op een avond Send In The Clowns’, aldus Yanis.

Fluïde indentiteit, fluïde publiek

Overigens, er is geen harde scheidingslijn. Naar H.I.M gaan belet je niet om naar een Drag Me To Hell te gaan. Een evenement waar meerdere doelgroepen samen komen is het Unicorn Festival. Daar zie je prille twintigers tot veertigers die nog eens goed willen feesten. En de toekomst? Het duo heeft geen glazen bol. Terug naar vroeger, zit er niet in. ‘Maar over vijftien jaar zijn wij allicht de conservatieven met ouderwetse ideeën’, lacht Neal.

Toch een voorspelling? ‘Wanneer we bijvoorbeeld kijken naar de mensen van Youth For Sex, zeg maar onze queer scouts, zien we dat het queer thema niet alleen activistisch is maar ook een celebration, een viering, is’, zegt Neal. Minder activistisch? Omdat queer zijn voor die jongeren een evidentie is.

What the club?

Even het noorden kwijt? Hieronder een (te) korte beschrijving van de genoemde
feestjes:

Kleinschalig, gezellig én vroeg op de avond

Erik Vanberghen (39) organiseert al een viertal jaar All The Lovers: een kleinschalig queer feest in Antwerpen, meestal op een zondag. Hij groeide op met late ‘90 danscafés waar relatief vroeg op de avond werd gedanst. Erik stelt dat er zeker een publiek is voor dat soort van feestjes: ‘Mensen
hebben niet per se zin om om zich om 22u nog te beginnen klaar te maken in de hoop dat er rond 1 of 2u. ‘s nachts wordt gedanst’, zegt Erik. ‘Ik zie dat er vraag is naar feestjes die om 19 of 20u beginnen, waar er om 21u al effectief wordt gedanst en met een einde rond een uur of 2 ‘s nachts. Ik hoor dit niet alleen van leeftijdsgenoten. Ik hoor dat ook van jongere mensen.’

In Brussel zijn er al meer thés dansants, zoals dat dan heet. ‘In Berlijn is het heel normaal om van ‘s middags tot 20 uur ‘s avonds uit gaan. Dan kan je nog naar huis, veel water drinken en ‘s anderendaags opstaan zonder kater’, merkt Erik op. Erik ziet ruimte voor diversiteit. ‘Grote clubs
halen hun aantrekking uit de anonimiteit, wat kan leiden tot meer flirten. We hebben met All The Lovers al wel grote party’s gegeven, maar kleinschaligheid is meer ons ding. Een vrienden-onder-elkaar gevoel. Uiteraard met ruimte voor nieuwe gezichten. Hou zijn sociale media in de gaten. Erik werkt aan Secret Lovers, een meer alternatieve, indie pop/rock versie van zijn party’s. All The Lovers beschrijft hij als ‘sugar pop’. All The Lovers is een directe verwijzing naar Kylie Minogue.

Meer weten?
Instagram.com/allthelovers2000
Linktr.ee/Poprules83

The post Uitgaan over vijftien jaar appeared first on Antwerp Pride .

Free water – it’s gonna be hot!

Mon, 08 Aug 2022 06:53:00 GMT

Niet enkel de aanwezige deelnemers van Antwerp Pride zullen dit jaar heet zijn. Ook de temperaturen schieten de hoogte in. Omdat we inzetten op een veilige pride voor iedereen voorzien we daarom ook de nodige watervoorzieningen.

Hydrateren! Hydrateren! Dankzij Waterlink kunnen we gratis drinkwater voorzien vanaf vrijdag 12 tot en maandag 15 augustus op volgende plekken:

Het gaat telkens om voorziening met 8 kraantjes! Neem dus al je spetterende vrienden mee & stay hydrated.

ENGLISH- Not only will the participants of Antwerp Pride be hot this year. Even the temperatures will be. And because we strive for a safe Pride for everyone, we will provide the necessary water supplies.

Hydrate! Hydrate! Thanks to Waterlink we can provide free drinking water from Friday 12 until Monday 15 August at the following locations:

Every location will have a provision of 8 taps! So bring all your friends & stay hydrated.

The post Free water – it’s gonna be hot! appeared first on Antwerp Pride .

Queertopia: de stad als inclusieve ruimte

Tue, 02 Aug 2022 15:00:00 GMT

Als Queertopia een plaats zou zijn, hoe zou die er dan uit kunnen zien? Er zijn onderzoekers die zich over dat thema buigen. Antwerp Pride sprak met architecte en onderzoekster Camille Kervella en vroeg haar hoe we een stad inclusiever kunnen ontwerpen.

Man én vrouw, of geen van beide. Het is een variant op de gangbare normatieve realiteit op straat die voor heel wat ongemak in de publieke ruimte kan zorgen. Hoe komt dat en hoe kunnen we daar verandering in brengen zodat onze ruimtelijke omgeving even divers wordt als haar gebruikers?

Camille Kervella (zij/haar) groeide op in Frankrijk en studeerde Architectuur aan de UCL te Brussel. Tijdens haar studies startte ze een onderzoeksproject rond gender dat de basis vormde van haar thesis ‘Sex in the City, Le queer en architecture comme outil de déconstruction des normes sociales dans les sociétés édifiés’ (‘Sex in the City, Queer-architectuur als hulpmiddel voor het afbouwen van sociale normering in de gebouwde omgeving’). Hierbij nam ze Brussel als case. Na haar studies begon ze te werken bij L’architecture qui dégenre, een platform dat de gangbare dominante orde in vraag stelt, de gelijkheid in de publieke ruimte wil bevorderen en optimisme
creëert.

Wat zijn volgens jou de fundamentele kenmerken van de inclusieve stad en de publieke ruimte of het gebrek eraan?

Vandaag is er nauwelijks een representatie van alle diverse gebruikers van de straat en de publieke ruimte. In Brussel is slechts één straat naar een transman genoemd, bijvoorbeeld. Daarom moeten we als eerste stap in het proces de huidige situatie vaststellen en
erkennen. We moeten in kaart brengen wie een stem heeft in het ontwerp en bouw van onze steden en publieke ruimte, zowel
in het verleden als nu. We stellen vast dat Brussel de hoofdstad van een Europees land, kapitalistisch en patriarchaal, nagenoeg
integraal bedacht en ontworpen werd door witte cisgender mannen.

Wanneer je alle gebruikers wil betrekken bij dat proces moet je niet alleen de individuele, maar ook de collectieve wensen in kaart brengen. Hoe kunnen we de publieke ruimte toegankelijk maken op een manier waarbij alle gebruikers zich er in kunnen herkennen?
Die vraag stellen aan de queer community is één van de belangrijkste stappen. Hoe kunnen we ook andere culturen, doelgroepen
zoals vrouwen, gender-minderheidsgroepen, mensen uit de anti-racismebeweging,… betrekken bij het ontwerpproces en het verhaal van de stad. Ons onderzoek kan een aanzet zijn tot verandering.

L’architecture qui dégenre organiseert onder andere Les journées du Matrimoine, een antwoord op La Journée du Patrimoine oftewel Erfgoeddag. Wat houdt dat in?

Dit is een van de belangrijkste projecten van het bureau, waarin we de aandacht willen vestigen op het feit dat gebouwde omgeving en erfgoed meestal het resultaat zijn van mannelijkheid. We brengen dan materieel én immaterieel erfgoed van artistiek of historisch belang onder de aandacht dat het resultaat is van vrouwen, genderminderheden,… Met andere woorden, mensen wier verhalen geen deel uitmaken van de meerderheid. We organiseren stadstours, lezingen, workshops en tentoonstellingen.

Je stelt dat de publieke ruimte minder toegankelijk is voor queer mensen? Welke transformaties hebben we nodig om dat op te lossen?

Hoe ontwerpen we de publieke ruimte, welke materialen gebruiken we, welke infrastructuur voorzien we? Een manier om de publieke ruimte te ‘ontgenderen’ is om jongeren op jonge leeftijd te leren samenspelen in infrastructuur die hen niet scheidt per gender. De Franse gendergeografe Édith Maruéjouls stelt dat heel wat recreatieruimtes voor jongeren gebaseerd zijn op een afzonderlijke benadering voor jongens en meisjes. Een goed voorbeeld is de speelplaats, waar centraal infrastructuur voorzien is waar jongens voetbal spelen en waar meisjes rondom hun plaats vinden. De centrale ruimte wordt niet gekruist door hen. In de publieke ruimte hebben alle gebruikers steeds het gevoel ‘gezien’ te worden. Personen die afwijken van de gangbare norm zullen daarom ofwel die plekken vermijden en toevlucht zoeken in bestaande ruimtes gecreëerd door en voor de community, ofwel gaat men waakzamer zijn, zijn gedrag bijsturen naar die zogezegde norm door bijvoorbeeld je genegenheid voor je partner niet meer op straat te tonen.

Tijdens deze 15de editie van Antwerp Pride willen we nog eens 15 jaar verder kijken in de tijd. Stel we zijn in 2037, hoe zie jij de publieke ruimte om je heen?

Als ik mij een wereld probeer voor te stellen, zie ik rondom mij een stad waar ik op alle plekken mezelf kan zijn zonder dat ik me een uitzondering voel. Het zou fijn zijn indien onze maatschappij een transitie zou ondergaan waarbij we niet meer de nood voelen om vooral binnen je eigen community te blijven om je veilig te voelen. We zullen nog steeds prides organiseren, waarbij steeds meer mensen zichzelf openlijk kunnen identificeren als queer persoon.

We zouden minder problemen hebben om ons te moeten ’gedragen binnen de stad’ doordat de stigmatisering verdwenen is, waardoor we geen enclaves meer zijn in de stad, maar dat de stad op zich aan al onze wensen en noden kan beantwoorden. Alle vlaggen en signalen die we nu gebruiken zullen minder een politiek statement zijn maar zullen een permanent onderdeel zijn van onze leefomgeving.

Laat ons ook hopen dat onze aanwezigheid geen onderwerp meer zal zijn van een polariserend debat, maar dat we elkaar onze liefde kunnen tonen zonder dat dit een uitzondering vormt in de publieke ruimte. Om die toekomst kracht bij te zetten organiseren we in de Sint-Gorikshallen een tentoonstelling ‘Queering Brussels’ van 1 september tot 27 november. We willen het publiek bewust maken van de seksuele en genderdimensie van architectuur en stedenbouw, het debat stimuleren en er verschillende doelgroepen bij betrekken.
Door Brussel als case study te nemen maakt de tentoonstelling deze vooroordelen expliciet. Zo streven we met de tentoonstelling twee doelen na: ten eerste willen we de bril veranderen waardoor we naar een gebouw en een stad kijken. Vervolgens willen we het breed publiek op een inclusieve manier laten nadenken over ruimtes voor de LGBTQIA+-gemeenschap met specifieke behoeften.

The post Queertopia: de stad als inclusieve ruimte appeared first on Antwerp Pride .

Our Antwerp Pride 2022 Line-Up

Mon, 01 Aug 2022 12:03:00 GMT

Are you curious about our line-up? You should be. It is amazing!
To make it more easy for you, we have made this overview.

But more information about the events can be found at our event page.

Line-Up Opening Night

LILIANE SAINT-PIERRE

BRYN

JAOUAD ALLOUL & GUSTAPH

GRIGRI Y EL MACHO FANTASTICO

CHARLES

MISS ANGEL

With the wonderful hosts of that evening: Aster Nzeyimana & Hind Eljadid.

Line-Up Pride in Town

11u-13u: Spoken Word Literature & Cabaret

INKE GIEGHASE

BERT VAN PUYMBROECK

CALYA J.

MARIE DARAH

SARAH BEKAMBO

With the wonderful hosts: Hind Eljadid & Johanna Pas

16u-22u: QUEER DJ PARCOUR ²²
in colab with Kafka and All The Lovers

Line-Up Love United Festival

With the wonderful hosts of that evening: Haus of Grace & Q-DJ JANA.

Line-Up Closing Festival

With the wonderful hosts of that evening: Nathalie Delporte & Jani Kazaltzis.

The post Our Antwerp Pride 2022 Line-Up appeared first on Antwerp Pride .

Zorgcentrum na Seksueel Geweld

Mon, 01 Aug 2022 11:10:00 GMT

Ook in de context van festivals en grote evenementen kan seksueel grensoverschrijdend gedrag een probleem zijn. Daarom zetten we graag de werking van het Zorgcentrum na Seksueel Geweld (ZSG) even in de kijker.

Sinds november 2021 vangen zij slachtoffers van seksueel geweld uit de provincie Antwerpen op in ons zorgcentrum. Hierbij gaat het om slachtoffers van aanranding of (poging tot) verkrachting.

Slachtoffers en hun steunfiguren kunnen 24/7 bij ons terecht:

– Voor medische en psychologische zorg

– Voor vaststelling van letsels en verzameling van DNA

– Om, als het slachtoffer dit wil, klacht neer te leggen bij gespecialiseerde politie.

Het ZSG bevindt zich in het Zorghotel Drie Eiken, op de campus van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen.

Voor verdere informatie kan de brochure van ZSG worden geraadpleegd, maar aarzel zeker niet om hen te contacteren indien je nog met bijkomende vragen zit.

Please wait while flipbook is loading. For more related info, FAQs and issues please refer to DearFlip WordPress Flipbook Plugin Help documentation.

The post Zorgcentrum na Seksueel Geweld appeared first on Antwerp Pride .

Enjoy a safe pride!

Mon, 01 Aug 2022 06:52:00 GMT

We willen dat iedereen van een veilige pride geniet. Het is dan ook aan ons om ervoor te zorgen dat iedereen toegang heeft tot informatie over verschillende (gezondheids)situaties. Daarom lijsten we even enkele websites op waar je informatie vindt over onder andere de huidige coronamaatregelen, apenpokken, meldpunten etc.

Aarzel niet om ons te contacteren bij verdere vragen. We helpen je graag verder naar de juiste informatie.

—

We want everyone to enjoy a safe pride . Therefore, it is up to us to make sure that everyone has access to information about different (health) situations. We are listing some websites where you can find information about the current corona measures, monkey pox, hotlines, etc.

Please do not hesitate to contact us with any further questions. We will be happy to help you find the right information.

Apenpokken / Monkey Pox:

https://www.itg.be/N/faq-apenpokken

https://www.sensoa.be/actueel/het-apenpokkenvirus-adviezen

https://www.zorg-en-gezondheid.be/apenpokken-monkeypox

COVID-19:

https://www.info-coronavirus.be/nl/faq/

https://www.vlaanderen.be/maatregelen-tijdens-de-coronacrisis

Grensoverschrijdend gedrag / transgressive behavior:

https://www.seksueelgeweld.be/zorgcentra-na-seksueel-geweld-wat-voor-wie-waar

https://www.allesoverseks.be/seksueel-grensoverschrijdend-gedrag

https://www.politieantwerpen.be/contact/blauwe-lijn

The post Enjoy a safe pride! appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Anneke & Pascale

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

TRAIL OF STORIES

Tijdens Antwerp Pride kan je op reis door de stad op zoek naar boeiende portretten van mensen uit de LGBTQIA+ gemeenschap en hun allies. Trail of Stories is terug, met een nieuw parcours, nieuwe portretten, nieuwe verhalen en is net zo verrassend als vorig jaar. Op meer dan vijftien plekken in de stad vind je grote portretten, gemaakt door fotograaf Noortje Palmers. Het is weer een bonte mengelmoes van een aantal bekende en minder bekende mensen uit onze gemeenschap.

Dit jaar stelden we hen de vraag: hoe ziet jouw Queertopia eruit? Op basis van hun verhaal bewerkte illustrator Mattias De Leeuw de verschillende fotoportretten tot een mooi en inventief kunstwerk. Via een QR-code kom je achter het verhaal van de geportretteerde, of lees je het verhaal op antwerppride.com. Het zijn allemaal inspirerende en soms ontroerende verhalen over menselijke dromen van een ideale LGBTQIA+ samenleving. Trail of Stories is te zien van 1 augustus t/m 31 augustus. Dus wrijf je beentjes in, zoals we hier in Antwerpen zeggen, en paradeer langs de Trail of Stories!

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

Dit jaar kan je de verhalen ontdekken van Michiko, Nicola Brajato, Hannes & Liesbeth, Matthias De Roover, Liliane Saint-Pierre, Marleen Hufkens, Gregory Frateur, Johanna Pas, Anneke & Pascale, Dena Vahdani en Sem Lenau.

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Anneke & Pascale appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Marleen Hufkens

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Marleen Hufkens appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Liliane Saint-Pierre

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Liliane Saint-Pierre appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Johanna Pas

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

Johanna Pas (zij/die) is het hart en de ziel van boekhandel Kartonnen Dozen , is dichteres en activiste. Ze is één van de gezichten van de Trail of Stories dit jaar.

“Als ik denk aan Queertopia zie ik een groot huis waarin alles samenkomt. Er is plaats voor een boekhandel met oude en nieuwe boeken over onze gemeenschap maar er is ook een archief dat vertelt over de weg die we al hebben afgelegd. Op die manier houden we onze geschiedenis bij, want we weten vaak meer over de strijd in andere landen dan over de situatie van de LGBTQIA+-
gemeenschap bij ons.

Er is in dat huis ook een café en er zijn ruimtes voor mensen die op de vlucht zijn en er tijdelijk willen verblijven. Of gewoon voor mensen die even tot rust willen komen. Er is ook een psychologenpraktijk die gespecialiseerd is in het werken met mensen uit onze gemeenschap. Dat bestaat vandaag allemaal wel, maar verspreid. Ik droom van een plek waar al die kennis, geschiedenis, wijsheid en menselijkheid samenkomt. Zelfs al leven we in de verre utopische toekomst in een open wereld waarin iedereen gelijk is dan nog zullen we zo’n plaats nodig hebben om mekaar te ontmoeten. Want onze geschiedenis bestaat niet enkel uit problemen maar ook uit vreugde.”

Je winkel is naast Het Roze Huis, Den Draak en tegenover Çavaria en de holebib. Je Queertopia is dus niet veraf?

Dat zou kunnen, maar praktisch is het niet makkelijk om er een eenheid van te maken. Er komen vaak mensen in Kartonnen Dozen met een zorgvraag of vraag naar info buiten de openingsuren van de andere organisaties. Een winkel is opener, letterlijk en figuurlijk. Daarom zou het beter zijn om alles onder één dak te brengen zodat je ook verplicht bent om onderling overleg te plegen. Bovendien moet Kartonnen Dozen binnenkort verhuizen omdat onze huur afloopt. Als er mensen zijn met tips om ons onderdak te geven, ze zijn zeer welkom.

Welke boeken worden er gelezen in jouw Queertopia?

De boeken die mensen nodig hebben. Er is geen verplichte canon. Iedereen heeft behoefte aan andere verhalen en je moet de kans krijgen om je eigen bibliografie te ontdekken en samen te stellen. Voor sommigen is dat puur ontspanning voor anderen is het een groeiproces. Er zijn
in mijn Queertopia wel veel leesclubs en schrijfworkshops volgens ieders smaak.

Je Queertopia doet me ook een beetje denken aan het Schwules Museum in Berlijn.

Daar ben ik nog niet geweest, maar als we groot mogen dromen dan mag een museum er ook bij. (lacht) En een theaterzaal. Het huis – het mag een kasteel zijn met veel ramen – staat in een groot park of bos waar je tot rust kan komen. Mensen mogen er ook hun caravan zetten als ze willen.

Komen er auteurs op bezoek in het kasteel?

Ik zou het tof vinden mocht Tom Lanoye eens langskomen voor een lezing. En een aantal overleden auteurs mogen terug tot leven komen. De iconen van de beweging die echt iets veranderd hebben, zoals Andreas Burnier, bijvoorbeeld, of Leslie Feinberg. Hoewel ik er tegen ben om voorbeelden te idealiseren. Iedereen is menselijk en we moeten mekaar op een gelijkwaardige manier ontmoeten. Dat is eigenlijk nog het belangrijkste in mijn Queertopia.

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Johanna Pas appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Gregory Frateur

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

Gregory Frateur (hij/zijn) is de frontman van Dez Mona, het alter ego van Grigri Y El Macho Fantastico en één van de krachten achter het Antwerp Queer Arts Festival. Hij is één van de stories in onze Trail of Stories. “In mijn Queertopia zie ik ons samen als een boeket loemen. Een overvloed aan de prachtigste kleuren en geuren, fragiel en krachtig tegelijk. Royaal gebundeld geven en krijgen we de warmste knuffels, zijn we zowel ouders als kinderen voor elkaar. Zowel beschermend als uitdagend maar speels en vol van liefde. Mijn Queertopia straalt ook van veerkracht.”

Zowel ouders als kinderen?

Daarmee bedoel ik dat we het kind in ons nooit mogen kwijtspelen. Het blijft belangrijk om het leven te zien zoals kinderen het zien: speels, naïef en onbezonnen. Maar tegelijkertijd hebben we ook een verantwoordelijkheid voor elkaar. We moeten er zijn voor mekaar. Het is een cirkel. Het is niet omdat je al veel ervaring hebt op bepaalde vlakken dat je niet nog kan leren van jongeren. Het plezier in het leven verzoenen met verantwoordelijkheid nemen,… dat is de kunst.

Welke muziek klinkt er in jouw Queertopia?

(Lacht) Goede muziek. Maar het hoeft niet de hele tijd Dez Mona te zijn, hoor. De beste dansmuziek blijft toch de jaren tachtig dus dat moet we wel meenemen. Als ik aan Queertopia denk, hoor ik ‘I feel love’ van Donna Summer. Elke avond zijn er optredens van de grote diva’s maar er is ook ruimte voor kleine momenten, iets menselijk: het idee van de straatmuzikant waar iedereen rond gaat staan genieten. Maar in mijn Queertopia is het niet enkel vrolijkheid, er is ook ruimte voor melancholie. Ik geloof niet in een constante staat van gelukkig zijn. Ik zou knettergek worden en de dynamiek van het geluk vervlakt.

Je Queertopia straalt van veerkracht zeg je?

Veerkracht is een ontzettend waardevolle menselijke eigenschap. Als je een wereld hebt met grote of kleine ups and downs dan moet je veerkrachtig zijn om daarmee om te kunnen. Niet iedereen is ertoe in staat, maar wel in mijn Queertopia. Melancholie vind ik belangrijk, maar negativiteit vind ik het moeilijkste van het mens-zijn. Het is een makkelijke emotie waarin je je snel kan verliezen en veerkracht is het medicijn ertegen. Om telkens opnieuw het licht te zoeken en te maken binnen een verdriet of een tegenslag. Dat je kiest om te leven.

Is veerkracht een kwaliteit van onze gemeenschap?

Ik mis het vaak in onze gemeenschap waar ik vandaag de dag meer verdeeldheid voel. Als we de inclusieve vlag uitdragen dan moeten we het ook zijn. Vandaar mijn beeld van een boeket. Hoe mooi en gracieus een bloem op zichzelf kan zijn, ze wordt alleen maar mooier met een andere bloem ernaast. Ik heb nu het gevoel dat er in onze maatschappij al te vaak een geldingsdrang heerst, maar dé waarheid bestaat niet en het is beter om de deuren altijd open te laten. Dat is een idee dat we in ons Queertopia moeten meenemen.

Je hebt twee kinderen. In welke wereld zie je hen binnen vijftien jaar?

Ik ben geen doemdenker. Ik zie een evolutie bij mijn kinderen op school. Zij stellen zich geen vragen bij een andere huidskleur of dat een meisje verliefd is op een meisje. Dat is gewoon een deel van hun wereld. De ene dag wil mijn zoon een rokje dragen, de andere dag een korte broek met stoere vest. Mijn dochter idem. Ik ben me er wel van bewust dat mijn kinderen niet opgroeien in armoede en dat ze naar een goede en open school gaan. Andere kinderen hebben dat niet en baseren hun wereldbeeld op hun situatie. Maar ook de volgende
generatie zal zijn problemen hebben. Het is aan hen om dan weer te werken aan een nog betere toekomst. En ooit komen we er dan wel.

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Gregory Frateur appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Michiko

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

Michiko is dit jaar één van de gezichten in onze Trail of Stories. Maar je kan hen ook tegenkomen op een podium voor een performance of voor de lens voor een modellenopdracht. Voor Antwerp Pride geeft Michiko tips over hoe we beter met elkaar kunnen omgaan in de toekomst.

Wanneer ging je de term agender gebruiken?

Michiko Al van toen ik 10 jaar oud was, wist ik dat ik me niet voelde als de andere kinderen in mijn klas. Maar ik had weinig tot geen voorbeelden. Ik kende in mijn tienerjaren enkel de termen ‘holebi’ en ‘transgender’. Jarenlang dacht ik dat ik biseksueel of transgender was. Even dacht ik dat een jongen wilde zijn, maar na wat geëxperimenteer was het dat ook niet. Uiteindelijk heb ik dankzij de sociale media ontdekt dat er meer is dan op een binaire manier naar gender te kijken. Via tumblr en instagram ontdekte ik de queer voorbeelden die ik nodig had en leerde zo verder bij. De term ‘agender’ ontdekte ik toen ik 16 werd en ik wist dat het bij mij paste. Toen besloot ik ook om een andere naam te gebruiken zodat mijn geboortenaam mijn ‘deadname’ (de aanduiding dat een gegeven naam niet langer een betekenis draagt voor de eigenaar ervan, nvdr.) werd. Ik veranderde naar de voornaamwoorden die/hun/hen en ervaarde hierdoor gender-euforie. Eerst heb ik nog een tijd de term non-binair gebruikt maar uiteindelijk voel ik me het beste thuis met agender.

Je hebt dus een enorme evolutie doorgemaakt. Welke tips zou je je jongere nu zelf meegeven?

De ontdekking van je genderidentiteit en aantrekking gaat gepaard met hoe je zelf naar de wereld kijkt. De waarden die je tijdens het opgroeien meekrijgt van je ouders, je omgeving of via andere kanalen kan je meenemen in je leven maar je kan ze ook loslaten. Het belangrijkste is om je eigen waarheid te leven. Queer zijn is bevrijdend. Zoek ook naar informatie. Je leert nooit teveel over de queer-gemeenschap. En weet dat je er nooit alleen voor staat, ook al voelt het soms zo.

Hoe vier jij je genderidentiteit?

Door er openlijk over te praten. Op mijn Instagram plaats ik educatieve posts gebaseerd op mijn eigen ervaringen en op een laagdrempelige manier. Ik beantwoord ook vragen. Er is geen specifieke manier om nonbinair, agender of trans te zijn. Jezelf zijn en je eigen betekenis geven aan je identiteit is juist de ideale manier.

Wat zou je willen dat de maatschappij zou begrijpen over jouw genderidentiteit?

Iedereen zou moeten begrijpen dat het binaire denken een sociale constructie is, die uiteindelijk voor heel lang als de ‘waarheid’ werd gezien. Wij queers vormen ook geen bedreiging voor cisgender personen. Het is ironisch dat we van ‘het is oké om gay te zijn’ langzaam naar een ‘het is ook oké om cisgender of hetero’ te zijn. Queer zijn, genderidentiteit en alles wat vandaag naar boven komt is ook niet nieuw. Wij queer mensen hebben altijd bestaan. Het binaire denken is een zeer westers gegeven en werd verder verspreid door de koloniale geschiedenis. Om queerness en genderidentiteit beter te begrijpen stel ik voor dat mensen ook meer over de wereldgeschiedenis ontdekken, want dankzij het kijken naar andere culturen doorheen onze beschaving heb ik verschillende mogelijkheden kunnen ontdekken om volledig mezelf te zijn.

Wat zijn struikelblokken waar je dagelijks nog mee te maken krijgt in deze binaire wereld?

Mijn uiterlijk past in de sociale constructie van het vrouw zijn dus word ik continu aangesproken als ‘mevrouw’ met voornaamwoorden zij/haar. Mensen gaan ervan uit dat ik een vrouw ben en vragen nooit of dat werkelijk wel zo is, of vragen ook niet naar mijn voornaamwoorden. Ik maak natuurlijk ook wel eens fouten of ik ga er soms van uit dat iemand een bepaalde genderidentiteit heeft. Maar ik doe mijn best om die eerste gedachten niet te laten bepalen hoe ik iemand aanspreek en, als het mogelijk is, om achter hun identiteit en voornaamwoorden te vragen zodat ik de persoon juist kan aanspreken.

Je krijgt vast vaak ook foute vragen. Welke vragen mag je een trans/nonbinair of gender non-conforming persoon niet stellen.

Over het algemeen zou je geen persoonlijke vragen mogen stellen. Zelfs als een transpersoon bijvoorbeeld op sociale media openlijk deelt dat die trans is, geeft dit niemand het recht om persoonlijke vragen te stellen naar de transitie of de geslachtsverandering. Dus geen vragen als: Wat ben je echt? Wat is je geslacht? Ben je al geopereerd? Wat is je ‘echte’ naam? Waarom kleed je je nog steeds zo? Ben je een hij of zij?… Als je weet dat iemand trans is moet je ook geen mannelijke of vrouwelijke kenmerken beginnen zoeken. Een goede check is jezelf afvragen: zou ik deze vragen ook aan een cisgender persoon stellen?

Wat zijn jouw dromen voor de perfecte queer wereld?

Ik wens dat iedereen zichzelf kan zijn. Zich kan uiten zoals die wilt en dat we elkaar begrijpen. Queer personen hebben altijd bestaan en het is tijd dat we het erkennen. Ik zou graag willen dat queerness als een normaal deel van de maatschappij wordt beschouwd. Non-binair zijn is zoveel meer dan die/hen/hun voornaamwoorden en gender inclusieve wc’s, maar momenteel moeten we hierop focussen omdat het kleine stappen vereist om tot het doel te komen namelijk een inclusieve wereld waar we allemaal geaccepteerd zijn.

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Michiko appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Nicola Brajato

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

Nicola Brajato (hij/zijn) doet momenteel zijn doctoraat in mode en genderstudies aan de Universiteit Antwerpen, waar hij de relatie tussen mode en mannelijkheid vanuit een queer perspectief onderzoekt. Hij is een van de verhalen in onze Trail of Stories.

‘Ik ben erg geïnteresseerd in het theoretische concept van een utopie. Het is een ideale wereld die (nog) niet bestaat. Maar het concept kan ons een manier bieden om na te denken over de wereld waarin we leven. Queertopia is voor mij een stimulans om na te denken over de huidige staat van gender, seksualiteit, ras, diversiteit,… in onze hedendaagse samenleving en hoe we
onze droom van een Queertopia kunnen gebruiken om – zowel vanuit academisch als activistisch perspectief – te proberen om dingen in het nu te veranderen. Soms kan een utopie werkelijkheid worden.’

Wat gaan we dragen in jouw Queertopia?

Je lichaam een look geven is een zeer sterke uiting van iemands identiteit. Westerse samenlevingen hebben mannelijkheid en vrouwelijkheid historisch en cultureel gedefinieerd als twee heel verschillende, zo niet tegengestelde, manieren om kleding te gebruiken. Deze manier van denken ontneemt mode de kracht om identiteiten over te dragen en om onszelf uit te drukken. Dus in mijn Queertopia zou ik mode willen bevrijden van alle normatieve gender ideeën, zodat mensen zich kunnen uiten zonder bang te zijn voor wat mensen zouden kunnen denken. Mode is een intieme en persoonlijke manier om je eigen ruimte op te eisen. Het feit dat de blikken en ideeën van andere mensen de mogelijkheden van wat we kunnen dragen kunnen beperken, is eigenlijk heel triest.

Ook geeft het normatieve idee van mannelijkheid in de mode mannen een zeer beperkte ruimte om te experimenteren of om zichzelf te uiten. Het is als een kooi van het patriarchaat en meestal zijn mannen zich er niet van bewust dat ze in die kooi leven. Mannen denken dat ze moeten presteren en dat ze zich daarom mannelijk moeten kleden om geaccepteerd te worden, om te laten zien dat ze gezaghebbend zijn en dat ze geen voeling hebben met vrouwelijkheid.

Dat zijn allemaal aspecten die leiden tot andere maatschappelijke problemen zoals bijvoorbeeld de toxiciteit rond het idee van normatieve mannelijkheid. Alle privileges die een man in onze samenleving heeft, betaalt hij met een zeer hoge emotionele prijs. Afstand doen van deze privileges kan bevrijdend zijn en kan helpen om die kooi van het patriarchaat te ontsluiten.

Zie je al veranderingen in die richting?

Vanuit een high fashion-perspectief is er veel discussie over het idee van gender fluïditeit, maar in het dagelijks leven en in fast fashion zie ik nog steeds een grote kloof. Ik zie de jongere generaties weliswaar meer experimenteren met bijvoorbeeld nagellak of sieraden. Maar het is te vroeg om te zeggen of dit een echte stap is in de richting van een diversificatie van mannelijkheid of dat het normatieve mannelijkheid is die zich deze elementen toe-eigent om nieuwe grenzen te creëren.

Een paar jaar geleden was er een grote trend van “genderneutrale” mode. Veel grote merken begonnen te experimenteren met genderloze collecties, maar helaas was het eindproduct vaak een heel basaal, mannelijk gebruik van kledingstukken. Diversiteit creëren is niet een wit T-shirt
en een jeans aantrekken bij een man en een vrouw en het als revolutionair verkopen.

Kan mode volledig genderloos zijn?

Kledingstukken zijn objecten en hebben geen geslacht. Het is de samenleving die kleding specifieke symbolische kwaliteiten geeft en bevestigt of iets stereotiep “mannelijk” of “vrouwelijk” is. Maar als ik een kledingstuk zie, zie ik geen geslacht. Dus ja, ik geloof dat het mogelijk is om mode genderloos te maken, maar eerst moeten we een veel breder proces doormaken over hoe we in het algemeen over gender denken en het diepe binaire systeem waarmee we gesocialiseerd zijn uitdagen. En dit is een utopie omdat we zo sterk cultureel en
historisch geprogrammeerd zijn. Als gevolg daarvan is onze samenleving diep, diep gender gerelateerd.

Stel je voor dat we in jouw Queertopia door de winkelstraat lopen, wat zouden we dan zien?

Ik draag graag zwart, maar ik hou ook van glitter, pailletten, kleur en “bling bling”. Dus ik denk dat we veel diversiteit zouden zien. Ik zou een meer inclusief maatsysteem en ontwerpproces hebben, zodat niet-conforme lichamen ook konden genieten van de creativiteit van mode. Maar ook het maken van kleding zou anders zijn. Het excuus waarom er nu geen jurken voor mannen zijn, is dat jurken meestal worden gemaakt door patronen te maken op basis van een ideaal vrouwelijk lichaam. Maar dat mag geen excuus zijn en dus moet dat herdacht worden. In de winkels zou niemand tegen je zeggen ‘Meneer, u zit op de damesafdeling’ omdat er geen aparte
afdelingen zouden zijn. Je zou niet bang zijn voor wat andere mensen van je zouden denken. Er zou openheid zijn en mode zou leuk zijn.

Weet je: wanneer je ‘s ochtends opstaat en je klaarmaakt voor de dag, is er dat moment waarop je je kast opent en je besluit wat je die dag zal aantrekken. Op dat moment gebeurt er – ook al heb je haast en pak je gewoon iets – veel. Je denkt na over waar je heen gaat, de context van wat je gaat doen, de regels van die context, je sociale zelf, hoe je je voelt… In dat micro-moment vinden veel regeltjes plaats en een hoog zelfbewustzijn. In mijn Queertopia zou je dit nog elke dag doen,
maar op dat moment zou je gewoon trouw zijn aan jezelf en het zou gewoon leuk zijn.

Zal de fashion police door die straat lopen om ons te veroordelen?

(Lacht) Zeker niet. De fashion police is in het echte leven al vervelend genoeg. Ik noem deze mensen “de scanners” omdat ze je van top tot teen scannen. Natuurlijk kun je zeggen dat iemand er goed uitziet, maar als uiterlijk het belangrijkste wordt om iemand in of uit te sluiten, dan gaat er iets mis. Mode is van iedereen en ermee spelen is een van de leukste en meest creatieve dingen die iedereen kan doen.

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Nicola Brajato appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Matthias De Roover

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Matthias De Roover appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Dena Vahdani

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Dena Vahdani appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Sem Lannau

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Sem Lannau appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Hannes & Liesbeth

Fri, 29 Jul 2022 10:00:00 GMT

TRAIL OF STORIES

HOE WERKT HET ?

OTHER STORIES

De ander Stories vind je hier:

The post ‘Trail of Stories’ 2022 – Interview met Hannes & Liesbeth appeared first on Antwerp Pride .

Noor en Joe over de toekomst

Tue, 26 Jul 2022 15:19:00 GMT

Jongeren over de toekomst: dromen van wederzijds respect, het wegvallen van labels en jezelf kunnen zijn.

Hoe zien jongeren de toekomst? We laten Noor (16, zij/haar) en Joe (17, hij/zijn) aan het woord en ontdekken hoe hun Queertopia eruit ziet. ‘Niet iedereen is 100% straight. Ik heb dat in een film gehoord, maar ik denk dat echt.’

De LGBTQIA+-community krijgt de laatste jaren meer en meer aandacht. Hoe belangrijk is dat?

Noor : Dat is belangrijk. Ik word thuis aanvaard voor wie ik ben en mijn leefomgeving is best wel ruimdenkend. Maar stel dat dit niet het geval is!? Dan is het toch wel belangrijk om een plek te hebben waar ze je wel accepteren.

Joe : In het verleden was het moeilijker om je te outen als homo. Er was minder respect voor. Nu is er wel respect en aandacht en dat is zeer goed!

Vijftien jaar geleden was het inderdaad totaal anders. Hoe denken jullie dat het toen was?

Joe : Meer stiekem? Wat moet je denken van jongeren die thuis niet langer welkom waren? Of mensen die hun geaardheid en partner moesten geheim houden?

Is dat nu anders?

Joe : Het gebeurt nog wel… maar misschien toch minder?

Noor : Ik ken wel een paar jongeren wiens ouders hun geaardheid niet accepteren. In mijn klas was er een meisje met een kortgeknipt kapsel. De ouders verplichtten het meisje om het haar terug te laten groeien omdat ze ‘eruitzag als een jongen’. Zo iemand gaat echt niet aan haar ouders vertellen hoe ze zich voelt. Ik heb zelf in 2019 mijn haar afgeschoren. De opmerkingen waren niet min: ‘je bent geen echte vrouw, je bent een man, …’. In 2018 was ik voor het eerst samen met een vrouw en mijn beste vriendin zocht me op en zei: ‘ik ben bang dat je me gaat kussen’. Dit soort van opmerkingen bestaat dus nog altijd!

Reageren ouders vaak boos of teleurgesteld?

Noor : Is het teleurgesteld of bang? Homohaat bestaat immers nog steeds, ook al is er meer aanvaarding. Ik hoop dat ouders over vijftien jaar geen schrik meer moeten hebben voor de veiligheid van hun kind omwille van hun seksualiteit.

Joe : Ik ben geboren in Libanon en ben twee jaar geleden naar België gekomen. In Libanon is het nog steeds niet oké om LGBTQIA+ te zijn. Hier zijn mensen meer open. In mijn thuisland heb ik een vriendin die biseksueel is, maar ze durfde dat bijna niet te zeggen. Ik vind het jammer dat ze daar bang voor was.

Ervaren jullie de school als een veilige omgeving waarin je jezelf kan zijn?

Noor : Op school wordt het op zich geaccepteerd, maar tegelijkertijd ook weer niet. Ik ga naar school in Turnhout, daar hadden we voor de Pride maand een regenboogvlag gehangen, maar die werd redelijk snel kapot getrokken en in brand gestoken door medestudenten. Ook toen ik eens met mijn vriendin over straat liep, werd ik uitgelachen en bespuugd. Je staat er versteld van dat zulke dingen nog gebeuren.

In een veilige omgeving kan je jezelf zijn, maar hebben mensen het altijd door wanneer ze niet zichzelf zijn, denk je?

Noor : Je beseft dat meestal achteraf. Zelf had ik periodes waarin ik aan mezelf wilde bewijzen dat ik niet op hetzelfde geslacht viel. Ook al aanvaarde iedereen rond mij dat al. Dan dacht ik: ‘Stop! Ik val gewoon op mannen.’ Ik had toen zelfs veel relaties met jongens om te bewijzen dat ik het wel kon. Nu sta ik daar heel anders in. Ik zou nog wel iets ‘kunnen doen’ met een jongen, maar in een relatie met een jongen zie ik me niet meteen.

Even terug naar de schoolomgeving… is er genoeg les over ‘LGBTQIA+’?

Noor : Onlangs was er seksuele opvoeding, gegeven door twee leerkrachten, van wie één homo is. We kregen les over gender en de verschillende letters van het letterwoord kwamen ruim aan bod. Dat heeft echt wel mijn ogen geopend.

Joe : Ik heb nog nooit seksuele opvoeding gehad. Op die leeftijd zat ik nog op school in Libanon en dat was daar niet aan de orde.

Naast de school, waar kan je nog bijleren?

Noor : Je vindt wel het één en ander online, op de sites van Sensoa bijvoorbeeld. Dat is echt belangrijk. Toen ik vorig jaar een serieuze relatie begon met een meisje, wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik was totaal onervaren. Gelukkig kon ik er met een oudere vriendin over spreken. Bijkomend: in mijn beginjaren van de middelbare school was het thema veel minder bespreekbaar. Toen ik voor mijn geaardheid uitkwam was dat best wel een probleem. Achteraf gezien ben ik wel een voorbeeld geweest voor anderen. Dat is echt belangrijk: een voorbeeldfunctie.

Joe : Er zijn nooit genoeg voorbeelden. Vijftien jaar geleden waren er haast geen voorbeelden, gelukkig is dat vandaag anders.

Wie zijn jullie voorbeelden?

Noor : Vrienden, maar ook bekende artiesten. Neem nu Billie Eilish of Harry Styles. Die zijn zeer ruimdenkend en dat is inspirerend en richtinggevend voor onze maatschappij.

Is het dan belangrijk dat jongeren zich over vijftien jaar nog meer kunnen herkennen in anderen rondom zich?

Noor : Ja, zeker! Of meer nog, dat ze gewoon zichzelf kunnen zijn, in het algemeen. Misschien hebben we binnen vijftien jaar geen voorbeelden meer nodig omdat iedereen zijn eigen voorbeeld is.

Als jullie directeur van jullie school zouden zijn, wat zouden jullie dan veranderen?

Joe : Ik zou meer inzetten op informatie over LGTBQIA+ met uiteraard aandacht voor de seksualiteit.

Wat moet daarin zeker verteld worden?

Joe : Dat het niet iets anders is, maar gewoon hetzelfde.

Noor : Er mag zeker ook meer ingegaan worden op de geschiedenis van de gemeenschap. We mochten bij het vak geschiedenis eens een keuze doorgeven over wat we meer wilde weten. Ik had doorgegeven om meer te leren over de queer geschiedenis, maar daar is toen niks van gekomen. Ik heb dan maar wat rondgekeken in bibliotheken om te zien of er iets was. Verder zou ik ook nog een verantwoordelijke aanstellen voor LGTBQIA+-zaken op school. Nu heb je al de leerlingbegeleider waar je mee kan gaan praten over spijbelen en afwezigheden. Maar daar ga je niet naar toe om te praten over LGTBQIA+. Verder zou ik mensen die homofoob zijn harder aanpakken. Niet enkel straffen maar hen ook les geven.

Joe : Ik begrijp niet waarom mensen homofoob zijn. Als je hen vraagt waarom ze zo zijn, dan geven ze geen reden: ‘Ik ben zo opgegroeid’, klinkt het dan. Ze hebben wellicht een slecht voorbeeld gekregen van hun ouders. Als jongeren er meer over weten dan gaan ze het misschien ook beter begrijpen.

Als we spreken over de toekomst, over vijftien jaar, wat komt er dan in jullie op?

Joe : Respect voor iedereen. LGTBQIA+ moet op algemene aanvaarding kunnen rekenen. iedereen moet zichzelf kunnen zijn, het is geen keuze, het is een deel van je identiteit.

Noor : Belangrijk is dat er een wederzijdse verdraagzaamheid komt en dat alle termen wegvallen. Je moet eigenlijk gewoon zijn. Dat is mijn motto: ‘Gewoon zijn’.

Joe : Niet iedereen is 100% straight’, ik heb dat in een film gehoord, maar ik denk dat echt.

The post Noor en Joe over de toekomst appeared first on Antwerp Pride .

Is Queertopia nog veraf?

Tue, 19 Jul 2022 15:00:00 GMT

Eef Heylighen (çavaria) en Sander Cornelis (Wel Jong) blikken vooruit.

Voor de vijftiende editie van Antwerp Pride gaan we op zoek naar Queertopia. Hoe zou de ideale queer wereld eruit kunnen zien in pakweg vijftien jaar? We stellen de vraag aan Eef Heylighen (zij/haar) en Sander Cornelis (hij/zijn), de woordvoerder en coördinator van respectievelijk çavaria en Wel Jong. Als we Queertopia willen bereiken ligt er nog wat werk op de plank, zo blijkt.

Çavaria en Wel Jong staan als belangenorganisaties al jaren op de barricades voor onze gemeenschap en overkoepelen tal van LGBTQIA+-verenigingen. Als het over de toekomst gaat hebben ze uiteraard geen glazen bol, maar Eef en Sander weten wel als geen ander welke tendensen er leven binnen onze gemeenschap en wat we mogen verwachten van het beleid.

Voor we vertrekken naar de toekomst, moeten we eerst weten waar we vandaag staan met de LGBTQIA+ gemeenschap.

Eef : Wettelijk gezien staan we in ons land sterk, maar dat vertaalt zich niet altijd naar het maatschappelijke. Mensen in de LGBTQIA+ gemeenschap voelen zich nog vaak niet aanvaard, horen nog te vaak kwetsende uitspraken of moeten zich nog steeds verantwoorden. Ze worden
niet meer nagekeken op straat maar in de gezondheidszorg, de arbeidsmarkt of de huurmarkt merken we een discriminatie. Trans mensen ervaren soms dat ze niet meer worden uitgenodigd op een sollicitatieronde als het bedrijf weet heeft van hun transitie, bijvoorbeeld. Maatschappelijk hebben we dus nog heel wat werk. Representatie en visibiliteit blijven daarbij belangrijk.

Sander : We merken ook dat ons land in de uitvoering van onze rechten achterop hinkt. Het blijft soms duwen en trekken om beleidsmakers hun beleid te laten omzetten naar praktische manieren om onze gemeenschap te ondersteunen. Hoe zorgen we ervoor dat mensen met bepaalde problemen snel toegang krijgen tot de juiste hulp, bijvoorbeeld? Jongeren vandaag zijn zich wel bewuster van hun identiteit en seksualiteit. Ze vallen niet meer uit de lucht als ze basisbegrippen als holebi of trans horen, onder andere dankzij populaire media zoals Netflix bijvoorbeeld dat hard inzet op de LGBTQIA+ representatie. Maar ook via social media leren ze van mekaar door hun verhalen te delen. We zien bij jongeren dat het binaire denken eruit geraakt. Zelfs bij veel cis hetero jongeren maakt het niet meer uit hoe je je identificeert, of je man of vrouw bent. Dat is een goede evolutie die we hopelijk kunnen aanhouden.

Intussen woedt the war on culture volop. Poetin zegt letterlijk dat hij strijdt tegen de liberale waarden van het westen en ook het genderdebat wordt vaak agressief gevoerd. Die tegenbeweging is nog niet op haar hoogtepunt.

Sander : De antibeweging is inderdaad zeer sterk en we weten dat het ook internationaal gestuurd wordt. Binnen de middenveldorganisaties zijn we ons daarvan bewust, maar de samenleving is dat minder. Er zijn invloeden die de traditionele waarden opnieuw willen invoeren. Kijk naar de Don’t Say Gay Bill in Florida. Daarvoor moeten we blijven opletten en
zeggen: wij zijn hier en wij blijven hier. Het is een verhaal dat de hele samenleving aanbelangt, want dit gaat ook over bijvoorbeeld vrouwenrechten. Het verhaal en de strijd van de LGBTQIA+ gemeenschap is een gedeeld verhaal met de cis heterogemeenschap. De waarden die onze
gemeenschap naar buiten draagt rond, bijvoorbeeld, de vrijheid om jezelf te kunnen zijn, betekent dat ook zij die vrijheid hebben. Vaak worden die linken vergeten of maken we dat zelf te weinig duidelijk.

Eef : Bij çavaria proberen we de tegenbeweging in kaart te brengen. Daarbij kijken we ook naar infighting binnen de eigen gemeenschap. Ik denk dan aan lesbische organisaties die vinden dat trans vrouwen geen “echte” vrouwen zijn bijvoorbeeld. Dat zijn zaken waarvoor we moeten
opletten. Maar die antibeweging botst ook op veel solidariteit. Als er in Polen of Hongarije anti-LGBTQIA+ wetten worden uitgevaardigd, dan is de internationale reactie sterk en de steun voor de gemeenschap heel groot. Dat is dan weer positief.

Hoe zien jullie onze gemeenschap evolueren? Komen er nog letters bij de LGBTQIA?

Sander : Voor Wel Jong maakt het niet uit hoe dat letterwoord zich vormt of hoe de gemeenschap zich noemt. Het belangrijkste zijn de waarden waarvoor we staan. Komen er nog identiteiten bij die we vandaag nog niet zien? Dat kan best. We moeten waakzaam blijven voor mensen die vandaag nog onder de radar leven. Als we die mensen kunnen ondersteunen door representatie en door een letter toe te voegen, dan moeten we dat doen.

Eef : Over het letterwoord wordt vaak lacherig gedaan en ik weet dat het moeilijk is om uit te spreken. Maar als je iets niet benoemt, bestaat het ook niet. Iedereen heeft het recht om gezien te worden. Is het erg om dertig lettertjes te moeten typen? Neen. Het is erger om het gevoel te hebben dat je er alleen voor staat. Dat geldt ook voor de discussies rond de vlag. We krijgen
vaak de vraag van bijvoorbeeld lokale overheden over welke vlag ze nu eigenlijk moeten uithangen. Wij adviseren dan altijd de meest inclusieve.

Sander : Dat wil niet zeggen dat je je traditionele regenboogvlag niet meer mag uithangen. Als je je daar goed bij voelt en als die vlag staat voor wie je bent is dat prima. Maar voor ons hoort iedereen bij onze community.

Zal onze wereld binnen 15 jaar genderinclusiever zijn?

Eef : Ik zie de toekomst positief. Bij mijn kinderen die 15 en 16 jaar zijn, merk ik dat die generatie al heel spontaan vraagt naar iemands voornaamwoorden, bijvoorbeeld. Ik ben er vrij zeker van dat die binnen vijftien jaar ingeburgerd zullen zijn.

Sander : De taalunie is bezig om de voornaamwoorden in het groene boekje te zetten. Als dat zover is, dan kunnen we de hele discussie errond achter ons laten want dan is het correct taalgebruik. Voor nonbinaire personen zal dat ook een belangrijk moment van erkenning worden. Wanneer dat is, weet ik niet, maar het komt er.

Trans personen willen meer autonomie over hun transitie. Hoe verloopt de strijd daar?

Eef : De verplichte sterilisatie is nu niet meer van toepassing en dat was een belangrijke stap. We komen van ver, maar het mag sneller gaan. Ook in de opleiding geneeskunde moet er meer aandacht zijn voor trans personen. Vaak is de huisarts het eerste aanspreekpunt, maar we horen
dat veel huisartsen soms niet weten hoe ze met trans personen moeten omgaan. Zeker niet als het over kinderen gaat.

Sander : We kennen bij Wel Jong veel kinderen en jongeren die al erg vroeg zich bewust zijn van hun trans identiteit. De wachtlijst voor het kunnen starten met transgenderzorg bij het Centrum voor Seksuologie en Gender in het UZ Gent is erg lang. Hierdoor gaan kinderen vaak hun puberteit in vanuit hun geboortegeslacht en zo worden ze nog sterker geconfronteerd met issues die niet bij hun genderidentiteit behoren. Wat een sterke invloed heeft op hun verdere transitie en welzijn. Het Genderteam is de enige plek waar trans personen momenteel terecht kunnen. Daarin moet de komende jaren meer geïnvesteerd worden.

De hoge suïcidecijfers in onze gemeenschap zijn om moedeloos van te worden. Zullen we in de toekomst zorgzamer zijn voor mekaar?

Eef : Elke zelfdoding is er één te veel. Vandaag wordt dit niet ernstig genoeg genomen. Hoewel wij vanuit het middenveld genoeg handvaten aanreiken om er wel iets aan te doen, gebeurt er nog te weinig vanuit bijvoorbeeld de overheid. Er is dringend nood aan een samenhangend beleid
dat werkt op specifieke domeinen zoals de werkvloer, onderwijs en gezondheidszorg. Zodat dit toegankelijker en inclusiever wordt voor de community en het welzijn verbetert.

Sander : Het is zelfs lang geleden dat er vanuit de overheid nog een ernstig onderzoek is geweest. We weten wel dat de cijfers hoog zijn maar kunnen dat niet hard maken omdat recent onderzoek ontbreekt. We moeten terug naar een meting om de twee, drie jaar zodat we de cijfers in kaart kunnen brengen en kunnen opvolgen. Hopelijk kunnen we dat de komende jaren realiseren. Bij de jeugd zie ik zorgzaamheid wel groeien. Als zij worden geconfronteerd met een LGBTQIA+ persoon in hun omgeving die uit het leven stapt, dan is dat een grote trigger en moeten we aandachtig zijn voor hun welzijn. Maar de peer support is sterk en jongeren organiseren zich om samen te komen, mekaar te steunen en lief te zijn voor elkaar.

Heeft dat ook te maken body positivity? Zeker bij cisgender homomannen is de nadruk op het uiterlijk vaak zeer groot. Je moet een bepaald lichaam hebben en je moet ook weer in hokjes passen.

Sander : Dat klopt. Vaak denken we dat cisgender homomannen sterk in hun schoenen staan omdat ze ‘man zijn’ en hun maatschappelijk sterke positie al bereikt hebben, maar we vergeten soms dat ze ook hun issues hebben. Veel homomannen streven naar een lichamelijk ideaalbeeld dat moeilijk te bereiken is. Zo kan er body dysmorphia ontstaan. Er zijn te weinig mogelijkheden voor hen om daarover te praten want erover praten past ook weer niet bij het ideaal.

Eef : Ik heb een maatje meer en ik zie nu dat mensen die wat zwaarder zijn beter gepresenteerd worden in de media of in campagnes. Als ik dat gezien had toen ik jong was dan had me dat geholpen. Het is zo belangrijk om te weten: ik mag gezien worden. Sport en vooral het voetbal blijft een groot symbooldossier.

Gaan we in 2037 een queer Rode Duivel hebben?

Sander : Vanaf dit jaar werken we nauw samen met Out For The Win: een organisatie die zich inzet voor meer zichtbaarheid voor LGBTQIA+ sporters en positieve rolmodellen wil creëren. Er is veel welwillendheid in de sportwereld en Sport Vlaanderen werkt goed mee maar het blijft vaak bij symbolen. De sportwereld zal fundamentele zaken moeten veranderen en daar is men terughoudend in. Misschien willen wij ook te snel gaan.

Zullen we ons in de toekomst nog altijd moeten outen?

Sander : Dat is een moeilijke vraag. Er zal altijd een moment zijn dat je je seksuele identiteit wil kenbaar maken. Nu steken mensen veel energie in hun eerste coming out. Ik hoop dat die worsteling van ‘ga ik het zeggen en wanneer en tegen wie’ zal wegvallen. Dat je in de toekomst kan zeggen: ik ben gay en klaar.

Er zijn de voorbije jaren heel wat cafés verdwenen in onze gemeenschap. Waar gaan we elkaar straks ontmoeten? In de metaverse?

Sander : Het zal altijd belangrijk blijven dat er ontmoetingsplekken bestaan. De laatste tijd zie ik toch opnieuw initiatieven ontstaan die meer op het queer community verhaal spelen. Het lijkt alsof we het gevoel hebben dat we iets kwijt zijn en dat we terug die verbinding opzoeken. Het mooie vind ik ook dat die initiatieven de deuren openzetten naar mensen buiten onze community. Zolang die mensen zich houden aan onze regels van een safe(r) space.

Eef : Vroeger ontstonden ontmoetingsplekken vaak vanuit een negatieve gedachte omdat het anders al snel onveilig werd. Ik zie dat het nu vaker vanuit een positieve gedachte gebeurt en ik hoop dat dat in de toekomst vaker zal gebeuren. Dat de community verbinding zoekt op een
veilige plek maar ze zich niet meer moeten afschermen.

Sander : Toch zijn er nog veel doelgroepen die zich juist wel willen en vaak moeten beschermen zoals LGBTQIA+ van kleur, in kansarmoede of met een beperking. Samen met çavaria werken we aan een project waarbij we onderzoeken wat safe(r) spaces zijn. Er gebeurt immers nog veel achter gesloten deuren. De zwarte queer gemeenschap heeft hun eigen ontmoetingsplekken
maar die zijn voor ons minder zichtbaar. Ik hoop dat zij zich in de toekomst veiliger voelen en hun deuren kunnen openen naar de brede LGBTQIA+ beweging, maar daarvoor dienen vooral wij ons werk te doen en onze beweging te dekoloniseren.

Hoe ziet jullie Queertopia eruit?

Sander : Wij organiseren zomerkampen en als ik daar ben denk ik soms: ik wou dat de hele wereld zo was. Waar jongeren de zuurstof hebben om te experimenteren en ongedwongen zichzelf kunnen zijn. Die vrijheid hebben we al binnen onze safe spaces, maar ik hoop in de toekomst ook daarbuiten . Daarnaast hoop ik dat de infighting in onze eigen gemeenschap binnen vijftien jaar verdwenen is en dat LGBTQIA+ met een meervoudige identiteit zoals LGBTQIA+ met een kleur, met een religie, met een beperking,… een evenwaardige plaats krijgen binnen onze community.

Eef : (lacht) Awel dat is mooi gezegd
wat ik ook wou zeggen.

The post Is Queertopia nog veraf? appeared first on Antwerp Pride .

Bart Abeel – A WORD FROM THE CHAIRMAN

Mon, 18 Jul 2022 14:24:00 GMT

Eindelijk! We mogen weer, we kunnen weer en,… we doen het weer! Voluit onze Pride vieren! Na twee jaar van afwachten, afgelasten en aanpassen gaan we dit jaar resoluut voor een volledig programma met toeters en bellen. De perfecte timing voor onze 15de verjaardag.

Er is veel gebeurd de voorbije 15 jaar. Heel wat ding zijn ten goede gekeerd voor onze gemeenschap: adoptie, de transgenderwet, de antidiscriminatiewet,… Toch blijven een aantal werven onafgewerkt, in België en in de wereld. Discriminatie niet enkel op basis van geaardheid of gender, maar op basis van ‘anders zijn’, is niet weg en het raakt ons allemaal. Het dwingt ons om uit de hokjes te treden en het belang van intersectionaliteit te erkennen. Anderzijds laten toenemende incidenten met de regenboogvlag zien dat datgene wat verworven leek nog steeds nood heeft aan bewustmaking en waakzaamheid.

Er kan geen sprake van zijn dat we ons door intimidatie van welke kant dan ook samen met de regenboog terug de kast in laten jagen. Ook roepen recente ziekteverschijnselen nare herinneringen op aan de jaren tachtig, waarin hiv en aids gepaard gingen met een walgelijke stigmatisering. Bovendien ziet de wereld er behoorlijk anders uit na de passage van COVID-19 en
de start van een nieuwe oorlog in Europa als opvolger van een cynisch machtsconflict in Syrië. Heel veel LGBTQIA+-mensen kwamen in een isolement terecht of moesten op de vlucht gaan.

Er is heel veel volbracht, maar er is nog veel om waakzaam en strijdbaar voor te zijn. Daarom willen we deze verjaardag aanwenden om vooruit te kijken, meer bepaald 15 jaar in de toekomst, naar 2037 dus. Hoe ziet onze samenleving er dan idealiter uit? Wat is onze hoop, wat zijn onze dromen? We gaan samen op zoek naar Queertopia. Verder in dit boekje kan je alvast enkele interessante beschouwingen hieromtrent lezen.

Maar zoals ik al zei: 15 jaar pride is ook een reden om te feesten. Het programma dit jaar is nog indrukwekkender dan de laatste ‘grote’ editie in 2019. Bovenop het programma van toen gooien we nog een extra openingsavond in het sprookjesachtige OLT Rivierenhof en een derde editie
van Trail of Stories met prachtige foto’s van mooie mensen, gemaakt door Noortje Palmers en dit jaar verrijkt met illustraties van tekenaar Mattias De Leeuw, een Queer DJ Project i.s.m. Kavka en all the Lovers, en een extra feestplein op de Sint-Andriesplaats met een literair programma en
intiemer dansfestival. Verder in dit boekje vind je de line-up van al dit moois waar we bijzonder trots op zijn. 15 jaar Pride is ook een ideaal moment om nadien de fakkel door te geven. In 2008 had ik het enorme voorrecht om samen met een geïnspireerd team de eerste bouwstenen
te mogen leggen van wat vandaag het meeste liefdevolle en verbindende evenement van onze stad is geworden.

Door de jaren heen zijn we erin geslaagd om een piepklein idee te laten groeien en bloeien tot een begeesterend project dat heel veel mensen geluk en inspiratie biedt. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik dit met zoveel mooie mensen (vrijwilligers, collega-bestuurders, partners, vrienden,… ) heb mogen verwezenlijken. En ik ben er van overtuigd dat de Antwerp Pride-familie
dit werk met evenveel enthousiasme zal verder zetten.

Dank aan alle vrijwilligers, partners, sponsoren, overheden zonder wie we niet kunnen.
See you all there @ Queertopia

Bart Abeel , voorzitter Antwerp Pride vzw

The post Bart Abeel – A WORD FROM THE CHAIRMAN appeared first on Antwerp Pride .

6 hours of free Donkey Republic @ Antwerp Pride

Mon, 18 Jul 2022 11:16:00 GMT

Hello Donkey!

Vanaf augustus spot je de oranje deelfietsen van het Deense Donkey
Republic in het Antwerpse straatbeeld. Je kan ze vergelijken met de
Velo’kes van ’t stad, maar dan met een elektrische motor.

Handig toch? En wat nog handiger is… je kan ze tijdens Antwerp
Pride gratis testen! Download nu al de app en rij tijdens de Pride
tot 6 uur gratis op een Donkey deelfiets !

De deelfietsen komen er op vraag van Lantis, de bouwheer van de
Oosterweelverbinding. Lantis bouwt nieuwe weg- en fietsinfrastructuur
en wil ons de komende jaren ook duurzamer op weg helpen.
Da’s niet alleen handig tijdens de Oosterweelwerken, maar ook
daarna. Wees dus geen ezel, maar ride a donkey.

Hoe werkt het? Download de Donkey Republic app op je smartphone en geef de onderstaande code in:

Maar er is meer! Voor elke code die wordt ingevoerd doneert Donkey Republic €1 aan onze organisatie. Bedankt Donkey Republic <3

Hoe werkt Donkey Republic?

Voor meer informatie verwijzen we je graag door naar hun website: https://www.donkey.bike/nl/steden/antwerpen/

Maar hierboven vind je alvast een visual over het gebruik van de app.

The post 6 hours of free Donkey Republic @ Antwerp Pride appeared first on Antwerp Pride .

Antwerp Pride x Essentiel Antwerp

Tue, 14 Jun 2022 14:14:00 GMT

Essentiel, proud partner of the Antwerp Pride, is here to celebrate with us. They honor and support the LGBTQIA+ community, as always and everywhere. But especially during Pride month.

This year, you can buy limited edition slogan T-Shirts by Essentiel. Exclusively available online.

All proceeds go to Antwerp Pride. Because we are close to their heart and the objective we stand for: acceptance of and equal opportunities for the LGBTQIA+ community. Wanna read more about Antwerp Pride x Essentiel Antwerp? Go to their website .

The post Antwerp Pride x Essentiel Antwerp appeared first on Antwerp Pride .

QUEER DJ PARCOUR ²²

Wed, 06 Apr 2022 17:04:00 GMT

Kavka, Antwerp Pride, Jammings en All The Lovers slaan de handen in elkaar voor een unieke samenwerking: het eerste Antwerpse Queer DJ traject. Heb jij interesse om, helemaal gratis, te leren draaien? Geen technische skills? Geen toegang tot materiaal? Heb je gewoon keigoede smaak en zou dit wel eens je grote doorbraak kunnen worden? Ben je queer, trans, gay, non-binair of een andere term onder de LGBTQIA+ paraplu? Jonger dan 26? Dan is dit je kans!

Wil je meer weten? Lees HIER meer.

The post QUEER DJ PARCOUR ²² appeared first on Antwerp Pride .

Antwerp Pride 2022: Ga met ons mee op zoek naar Queertopia!

Sun, 06 Feb 2022 23:07:00 GMT

Voor onze vijftiende verjaardag, van 10 tot en met 14 augustus, plannen we een volledige editie mét parade en festivals op nieuwe locaties. Als thema kijken we naar de toekomst en gaan we op zoek naar QUEERTOPIA. Hoe ziet de ideale LGBTQIA+ wereld eruit binnen vijftien jaar?

“Een vijftiende verjaardag is meestal een moment om terug te blikken op het verleden,” zegt Antwerp Pride voorzitter Bart Abeel. “En hoewel er sinds de eerste Antwerp Pride in 2007 heel wat veranderd is voor de LGBTQIA+ gemeenschap in onze stad, willen we dit jaar resoluut naar de toekomst kijken.”

Daarom stellen we ons de vraag: hoe zal de samenleving en onze LGBTQIA+ gemeenschap er binnen vijftien jaar uitzien? En vooral: hoe willen we dat onze maatschappij er in 2037 uitziet?

Die vraag stellen, roept meteen een reeks andere prikkelende vragen op.

Zal er in 2037 nog een Antwerp Pride nodig zijn? En zoja, hoe moet die eruit zien? Komen er nog letters bij onze LGBTQIA+ gemeenschap of hebben we een andere naam? Is ons taalgebruik tegen dan genderneutraal? En de mode? Hebben transpersonen tegen dan meer autonomie over hun transitie? Hebben we in 2037 een gay Rode Duivel? Is er dan nog steeds discriminatie op de arbeidsmarkt tegenover queer personen van kleur? Zoeken we nog seks via apps? Kunnen mensen van hetzelfde geslacht tegen dan huwen voor de kerk? Zullen we nog altijd uit de kast moeten komen? Wie wint Rupaul’s Drag Race in 2037? Zullen er nog gay bars zijn of hoe zullen we uitgaan? Zorgen we dan beter voor elkaar?…

Kortom, Antwerp Pride gaat dit jaar op zoek naar de ideale LGBTQIA+ samenleving.

“Een samenleving maken we met zijn allen,” gaat Bart Abeel verder. “Dus is het goed om eens op een langere termijn dan de waan van de dag te denken. We nodigen iedereen uit om mee te denken en te dromen over QUEERTOPIA. De vragen hierboven en nog vele anderen zullen we opwerpen in ons magazine, op onze social media, tijdens debatten, gesprekken en andere activiteiten tijdens Antwerp Pride. Maar er zullen vast nog meer vragen opduiken in de komende maanden. Niet dat we tot een slotconclusie zullen komen. QUEERTOPIA is niet zozeer de bestemming, maar de reis ernaar toe.”

Hoewel we naar de toekomst kijken is er ook een link met de gouden eeuw van onze stad. Het filosofisch werk Utopia uit 1516 van de Engelse humanist Thomas More begint immers op de Handschoenmarkt in Antwerpen.

De vijftiende editie van Antwerp Pride vindt dit jaar plaats van woensdag 10 tot en met zondag 14 augustus en de organisatie plant een volledige editie dus met een parade en met een Love United Festival op zaterdag en Closing Festival op zondag.

Aan het programma wordt momenteel nog gewerkt en dat zal later bekend gemaakt worden.

Wel zal er gefeest worden op twee nieuwe locaties. De nieuw aangelegde kaaien ter hoogte van de De Gerlachekaai wordt het grote festivalterrein. De Sint-Andriesplaats krijgt eveneens een regenboog invulling.

“We blijven natuurlijk met twee woorden spreken,” zegt Abeel. “Maar volgens de virologen mogen we ons toch opmaken voor een zomer waarin opnieuw meer mogelijk zal zijn. Na twee light edities omwille van de gekende redenen, hopen we ons derde lustrum met alle toeters, pluimen, glitter en iedereen in de stad te kunnen vieren.”

The post Antwerp Pride 2022: Ga met ons mee op zoek naar Queertopia! appeared first on Antwerp Pride .

Partnership The Gay Issue en Antwerp Pride

Fri, 01 Oct 2021 09:58:00 GMT

Om hun steun te betuigen aan onze organisatie en onze community, bieden onze vrienden van The Gay Issue ons een unieke abonnementsformule aan: Via onderstaande link krijg je een abonnement van 3 edities voor 5,50 euro in plaats van 30 euro !

The post Partnership The Gay Issue en Antwerp Pride appeared first on Antwerp Pride .

Bekijk nu de aftermovie Antwerp Pride 2021

Fri, 20 Aug 2021 12:44:00 GMT

Jullie waren geweldig! You were great !

The post Bekijk nu de aftermovie Antwerp Pride 2021 appeared first on Antwerp Pride .

Antwerp Pride 2021 in the press

Thu, 12 Aug 2021 13:08:00 GMT

Hieronder kan je een overzicht vinden van enkele hoogtepunten uit de persaandacht voor Antwerp Pride 2021

beeld: (c) vrt nieuws

The post Antwerp Pride 2021 in the press appeared first on Antwerp Pride .

VRT-reportage: Antwerp Pride laat LGBTQ+-personen schitteren, maar: “Ik kan nog steeds vermoord worden om wie ik ben”

Wed, 11 Aug 2021 09:59:00 GMT

Journalisten Marieke Dermul en Brecht Apers publiceerden vandaag hun videoreportage over de Trail Of Stories.

Vandaag start de Antwerp Pride, een meerdaags festival dat de LGBTQ+-gemeenschap (holebi’s en transpersonen red.) viert en de lange weg die de ze al heeft afgelegd naar aanvaarding en gelijke kansen. De organisatie zet voor de gelegenheid 13 holebi’s en vrienden van de holebigemeenschap in de kijker in het project “Trail of Stories”. Ook VRT NWS sprak met hen en luisterde naar hun bezorgdheden. “Ik zie een duidelijke tendens naar meer agressief gedrag”, getuigt een van hen. “Een groeiende tendens naar homohaat en holebifobie in binnen-en buitenland is duidelijk voelbaar. Daar lig ik vaker wakker van.”

Ze spraken met een aantal van de geportretteerden over hun verhaal en de situatie de lgbtqia+ gemeenschap. De Trail Of Stories , met alle portretten van Noortje Palmers, kan je nog ontdekken in de stad tot 30 augustus, langsheen enkele van de mooiste plekjes van de Antwerpse binnenstad.

Ontdek hier alles over Trail of Stories editie 2021 : https://antwerppride.com/category/on-demand-video/trail-of-stories-2021/

beeld: (c) vrt nieuws

The post VRT-reportage: Antwerp Pride laat LGBTQ+-personen schitteren, maar: “Ik kan nog steeds vermoord worden om wie ik ben” appeared first on Antwerp Pride .

SodaStream en actrice Laverne Cox presenteren Pride-video met Cox als LGBTQI+-superheldin

Tue, 27 Jul 2021 16:30:00 GMT

Deel je persoonlijke Pride-verhaal op Antwerp Pride en win een exclusief Rainbow Story-bruiswatertoestel

Naar aanleiding van Antwerp Pride presenteert SodaStream de video ‘Rainbow Story’, met de Emmy-genomineerde actrice en prominente trans-voorvechtster Laverne Cox.

In de film speelt Laverne de hoofdrol als superheldin en worden we meegenomen naar belangrijke momenten in haar leven. We zien de Amerikaanse actrice evolueren van haar kindertijd en de uitdagingen die dat met zich meebracht tot de sterke vrouw die ze vandaag is. Ze neemt deel aan belangrijke mijlpalen voor LGBTQI+-rechten en viert haar persoonlijke verwezenlijkingen, waarvan sommige een primeur waren voor de transgemeenschap over de hele wereld. Met de video moedigt Laverne iedereen aan om zijn of haar eigen regenboogverhaal met trots te delen.

Antwerp Pride
Naar aanleiding van Antwerp Pride in augustus brengt SodaStream ook de limited edition ‘Rainbow Story’-box uit. Het pakket omvat een gestroomlijnd matzwart bruiswatertoestel, een unieke herbruikbare fles met kleurrijke draagkoord, en zes regenboogstiften om persoonlijke pride-verhalen te schrijven of te illustreren op het toestel. De Rainbow Story-box is niet te koop maar exclusief te winnen via verschillende wedstrijden voor en tijdens Antwerp Pride.

Voor het derde jaar op rij werkt SodaStream International samen met ILGA World, een wereldwijde LGBTQI+-organisatie, en zal een bedrag worden gedoneerd. In België is SodaStream opnieuw sponsor van Antwerp Pride.

SodaStream: makkelijk én milieuvriendelijk
SodaStream-bubbels zijn beter voor de consument – gezond, gemakkelijk te maken, licht om te dragen – en beter voor de planeet, waarbij duizenden plastic wegwerpflessen worden vervangen door één herbruikbare SodaStream-fles. In België is SodaStream verkrijgbaar bij onder andere Bol.com , Carrefour, Colruyt, Coolblue, Delhaize, Hubo, Krëfel, MediaMarkt en Vanden Borre.

www.sodastream.be

WIN EEN SODASTREAM RAINBOW STORY BOX
Wil je kans maken op een exclusieve Rainbow Story Box (uniek beschrijfbaar bruiswatertoestel + herbruikbare fles + regenboogstiften)?
Post dan jouw persoonlijke ‘regenboogboodschap’ op Instagram, voor 16 augustus 2021, met hashtags #SodaStream_rainbowstory én #antwerppride.
De mooiste, ontroerendste, krachtigste… boodschap wint een exemplaar!
Ook op de SodaStream-stand op de Pride Village (14 en 15 augustus op het Operaplein) kan je originele Rainbow-toestellen winnen!

The post SodaStream en actrice Laverne Cox presenteren Pride-video met Cox als LGBTQI+-superheldin appeared first on Antwerp Pride .

Inge Onsea (zij/haar)

Thu, 15 Jul 2021 11:56:00 GMT

Dag Inge! De vlag waaronder de Pride dit jaar vaart is #notjustwords. Daarom leek het ons fijn om te beginnen met deze vraag: beschrijf jezelf in drie woorden!

Inge : Oh, dat is een gemakkelijke vraag. Gepassioneerd. Positief, soms op het irritante af. En… open-minded.

Je noemt jezelf niet queer, maar ‘very straight’. Heel bijzonder dat we je in dit kader mogen interviewen.

Inge : Ik heb me van jongs af aan nauw verbonden gevoeld met de holebi-gemeenschap. Ik herinner me de gay vader van mijn allereerste vriendje. En als vijftienjarige belandde ik eens in een gay discotheek. Het was allemaal evident voor me. Helaas is het dat niet voor iedereen, maar voor mij wel. Het is wellicht een kwestie van opvoeding, ik zie diezelfde relaxte houding ook bij mijn eigen kinderen.

Je stipt meteen een belangrijk thema aan. Schenk je in je opvoeding bewust aandacht aan de LGBTQIA+ waarden?

Inge : Goh, nee, die openheid en dat belang van acceptatie, dat zijn gewoon basiswaarden. Ik heb dat zelf meegekregen van mijn moeder en geef dat nu spontaan mee aan mijn kinderen. Ik herinner men een gesprekje met mijn kinderen in de auto. Ze waren toen vier en vijf jaar oud. De jongste vraagt aan de oudste: ‘heb jij een vriendin?’ En de oudste zegt: ‘nee, ik vind geen enkel meisje leuk’. Waarop de jongste zegt: ‘maar je kan ook verliefd worden op een jongen’. Die oudste dan aan mij: ‘dat kan toch niet, mama!’ Ik stelde toen resoluut dat dit wel kon. De kinderen gingen heel licht met het thema om. Toen besefte ik dat het blijkbaar wel heel normaal was voor mijn kinderen, ik moet daar weinig uitleg over geven.

Denk je dat het voor de kinderen nu een stuk makkelijker is dan vroeger?

Inge : We staan in België heel ver, als je kijkt naar bijvoorbeeld de rechten voor homo’s. Maar toch is er nog altijd heel veel angst. Angst voor het onbekende, voor dat wat je niet begrijpt. Iets niet begrijpen is niet erg, maar elkaar respecteren is belangrijk. Daarom is het zo belangrijk om een gay pride te organiseren. Een moment waarop je kan zeggen: hier zijn we!

Jij trekt je eigen open geest ook door in je werk. Vertel eens.

Inge : Inderdaad, met Essentiel Antwerp (het beroemde modelabel van Inge Onsea nvdr) steunen wij al jaren Antwerp Pride. We ontwerpen het T-shirt waarvan de opbrengst naar Antwerp Pride gaat. Daarnaast besteden we hieraan veel aandacht op onze social media.

Vind je dat er in de kledingindustrie nog meer acties zouden moeten worden ondernomen?

Inge : Ik denk dat de kledingindustrie net een van de weinige plekken is waar net wel al veel aandacht is voor het thema. Er zijn bijvoorbeeld heel veel kledingmerken die de Pride steunen. Ik denk dat we daarin wel een beetje voortrekkers zijn.

Dit wordt het vierde jaar dat jullie T-shirts gaan ontwerpen. Jullie kiezen vaak voor vrolijke designs.

Inge : Ja, dat vind ik belangrijk. Dat je een strijd voert met een zekere luchtigheid, een beetje ludiek.

Heb jij het idee dat België als een gidsland zou moeten fungeren voor landen waarin er nog lang niet zoveel vrijheid is?

Inge : Goh, ik denk dat België dat niet alleen kan doen. Het is goed dat België samen met andere EU-landen een standpunt heeft ingenomen, maar ik denk echt dat er ook acties en sancties moeten opgezet worden. Ik vind: als je eenmaal lid bent en geld krijgt van de Europese Unie, moet je je houden aan de mensenrechten en aan de waarden van de EU.

De kritiek die West-Europese landen wel eens krijgen is dat ze zich superieur opstellen. Wie zijn wij om…?

Inge : Om mensenrechten te verdedigen? Nee, daar zou niet over getwijfeld mogen worden. En de enige manier om discriminatie uit de wereld te helpen, is door de onwetendheid weg te werken, door te communiceren. Ziedaar weer het belang van opvoeding. Dat is net het probleem in Hongarije, waar ze willen dat kinderen voor hun achttien jaar niet in contact komen met het thema. Dit is schrijnend.

In die zin kan kledij natuurlijk een heel bepalende rol spelen. Omdat de manier waarop je je kleedt ook aangeeft hoe je je wilt profileren.

Inge : Ja, inderdaad. Kledij helpt je om jezelf te zijn. En ik herinner mij een mooie anekdote uit de Pride vorig jaar. We stonden daar met een standje met T-shirts, en plots kwam er een jongetje van een jaar of vijftien langs, die echt had gespaard voor zo’n T-shirt. En die zei mij: ‘Ik ben nog niet echt uit de kast gekomen, alleen mijn ouders weten het. Welk T-shirt zou volgens u het best bij mij passen? Ik wil het echt dragen, zodat ik er vanaf nu voor kan uitkomen.’ Ik vond dat zo vertederend, zo mooi, dat zo’n stomme T-shirt wel het leven van die jongen veranderde. Ik krijg er nog altijd kippenvel van.

Ik ook! Ben je hoopvol voor de toekomst?

Inge : Ja, want een van mijn sleutelwoorden is ‘positief’! Ja, dus, en ik denk dat er in de wereld nog altijd veel meer goede dan slechte mensen zijn. En met kleine stapjes komen we vooruit.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wie doorheen Antwerpen loopt zal niet alleen onze vlaggen zien hangen, binnenkort staan ook terug nieuwe portretten van Noortje Palmers met pakkende verhalen opgesteld. Ontdek ze alle 13. Je kan zelf het traject wandelen wanneer jij dat wil, met de vrienden uit jouw bubbel.

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

Op die manier brengen we dertien bijzondere verhalen van mensen uit de Antwerpse LGBTQIA+ gemeenschap en allies.
Dit jaar kan je de verhalen ontdekken van Saskia De Coster, Ingrid Neven en haar gezin, Sidi Larbi Cherkaoui, Inge Onsea, Ann Wauters, Samuel Dali, Charlie De Wulf, Luigina Cristian, Nabeel Waqar & Hasib Khalid, Gael Leung Chong Wo, Jason Piselé, Maggy Doumen.

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

1 Sint-Jansplein Sint-Jansplein, 2060 Antwerpen : Gael
2 De Coninckplein De Coninckplein, 2060 Antwerpen : Di Luka
3 Centraal Station Koningin Astridplein 27, 2018 Antwerpen : Haseeb en Nabeel
4 Village – Operaplein Operaplein 1, 2000 Antwerpen : Ann Wauters
5 Stadspark Rubenslei, 2018 Antwerpen : Saskia De Coster
6 Mechelseplein, 2000 Antwerpen Jason ¨Piselé
7 MUHKA Leuvenstraat 32, 2000 Antwerpen : Charlie Dewulf
8 Sint-Andrieskerk Sint-Andriesstraat 5, 2000 Antwerpen : Inge Onsea
9 Meir /Wapper , 2000 Antwerpen : Luigina
10 Hendrik Conscienseplein Hendrik Conscienceplein, 2000 Antwerpen : Sidi Larbi
11 Grote Markt Grote Markt, 2000 Antwerpen : Maggy Doumen
12 Oude leeuwenrui Oude leeuwenrui, 2000 Antwerpen : Ingriid, Inge, Pia en Pim
13 MAS Hanzestedenplaats 1, 2000 Antwerpen : Samuel Dali

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Inge Onsea (zij/haar) appeared first on Antwerp Pride .

Jason Piselé (hij/hem)

Thu, 15 Jul 2021 11:54:00 GMT

Jason Piselé (23) is een sportieve student ‘event & project management’ aan de Karel de Grote Hogeschool Antwerpen. Jason droomt van een carrière als event-planner voor internationale festivals. Hij beschrijft zichzelf als man die een transitie doorliep van vrouw naar man. Jason brengt graag tijd door met zijn vriendin en vrienden en hij hoopt met zijn verhaal anderen te inspireren.

Jason, hoe ga jij om met een foutieve aanspreking?

Piselé: Een verkeerde aanspreking maak ik eigenlijk niet snel mee. Je ziet meteen aan mij dat ik een man ben. Voor sommige transpersonen ligt dat moeilijker omdat ze nog kenmerken hebben van voor de transitie. Ik zou het alleszins niet fijn vinden mocht iemand me aanspreken met ‘zij’ of ‘haar’. Die aanspreking past niet bij wie ik nu ben en hoe ik me nu voel.

Hoe jong of oud voel je je?

Piselé: Dat vind ik een moeilijke vraag. Ik voel me jonger dan ik ben maar ik kan er geen specifieke leeftijd op plakken.

Wat wil je bereiken met je verhaal?

Piselé: Ik vind het belangrijk om ervoor te zorgen dat ik een voorbeeld ben voor anderen. Ik wil tonen aan mensen die niet tot onze gemeenschap behoren dat wij niet ‘anders’ zijn. We zijn gewoon wie we zijn en we komen ervoor uit. Jezelf zijn, je niet voordoen als iemand anders, dat is belangrijk!

Wat maakt je blij?

Mijn vriendin, sporten en kunnen zijn zoals ik me voel.

Hoe zou jouw vriendin je typeren?

Piselé: Als een lief en attent persoon. Iemand die steeds voor anderen zorgt maar de laatste jaren zichzelf op de eerste plaats heeft gezet. Iemand die een voorbeeld is voor anderen.

Waar keek jij als opgroeiende jongeling enorm tegen op?

Piselé: Mijn grootste groeipijn was het idee dat ik nooit zou kunnen voelen wat het is om écht gelukkig te zijn. Dit is intussen volledig vervaagd nu ik alle stappen heb gezet die ik wilde zetten. Ik ben dolgelukkig. Ik voel me echt op het toppunt van geluk.

De corona-pandemie had een serieuze maatschappelijke impact. Hoe heb jij dit beleefd?

Piselé: Ik heb persoonlijk van corona niet zo veel gemerkt. Mijn geslachtsoperatie vond tijdens de crisis plaats. Het heeft ervoor gezorgd dat ik na mijn operatie goed omringd was door mensen die me steunden. Ze hadden meer tijd om me extra in de watten te leggen op het moment dat ik het heel erg nodig had.

‘Queer’ zijn is een overkoepelende term, gebruik je deze zelf?

Piselé: Ik gebruik de term zelf niet maar ik begrijp de betekenis natuurlijk wel. Het is ‘zijn wie je wil zijn’ ‘no boundaries’ en ‘alles geven.’

Waar haal je energie uit?

Piselé: Mij geen zorgen maken en doen wat ik wil doen.

Wat is jouw droomjob?

Piselé: Ik wil het graag maken als eventverantwoordelijke in een internationale context. De internationale festivalsector spreekt me enorm aan. Het zou tof zijn om te kunnen meewerken aan spectaculaire festivals als Balaton Sound of Tomorrow World. Het zal wel een serieuze test betekenen voor onze relatie, maar heeft corona ons niet geleerd dat we veel van thuis kunnen doen?

Wanneer voelde je je voor het laatst ‘kwetsbaar’?

Piselé: Dat was na mijn geslachtsoperatie, nu een jaar geleden. Ik ben immers iemand die liever voor anderen zorgt. Nu moesten de anderen voor mij zorgen dat was best confronterend.

Wat maakt je verlegen?

Piselé: Wanneer men mij heel veel complimenten geeft. (lacht)

Wat is je grootste angst?

Piselé: Een dierbare verliezen.

Hoe voel je jezelf in je lichaam?

Piselé: Ik voel mezelf top in mijn lichaam. Nu alle operaties zijn gepasseerd is er niets dat mij nog slecht doet voelen.

Hoe definieer je liefde?

Piselé: Ik definieer liefde als iets waar je aan moet werken en waarbij je geeft en neemt. Eerlijk kunnen zijn over alles dat je voelt. Automatisch weten ‘hier zit ik goed’ en niet moeten twijfelen aan de gevoelens die de ander voor je heeft.

Wat betekent #NotJustWords voor jou?

Woorden hebben minder waarde dan daden. Iedereen kan zeggen wat hij wil, maar als er geen acties aan gekoppeld zijn, hebben die woorden geen nut. Het feit dat je toont ‘ik wil hier iets voor doen’ en ‘ik zet me hier oprecht voor in’, is belangrijk.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Jason Piselé (hij/hem) appeared first on Antwerp Pride .

Luigina Cristian (zij/haar)

Thu, 15 Jul 2021 11:53:00 GMT

Luigina, in drie woorden, hoe zou jij jezelf omschrijven?

Luigina: sexy, mezelf zijn en elegant. Ik voel me sexy als ik bepaalde kleren draag en make-up op heb.

#NotJustWords, wat betekent dat voor jou?

Luigina: #NotJustWords is voor mij een manier om te laten zien dat we er zijn. Dat men aan ons moet denken, ons niet mag verwerpen. We moeten voor onze rechten blijven opkomen en mensen blijven informeren. Tijdens deze foto-shoot werd ik wel verlegen wanneer men teveel naar me keek o

Welke levensles zou jij willen meegeven aan de jongere Luigina?

Luigina: Ik zou tegen mijn jongere zelf zeggen dat ik hele mooie dingen tegemoet komt. Maar als je ouder wordt zal het een beetje moeilijker worden. Maar als je de persoon wordt die je altijd al had moeten zijn zal het weer beter worden. Je komt er doorheen!

Hoe definieer jij de liefde?

Luigina: Liefde is vooral van jezelf houden. Je moet jezelf op de eerste plek zetten en dan kan je ook van een ander houden. Ik hou ervan om in de spiegel te kijken en te zeggen: ‘je ziet er mooi uit, je bent wie je bent’.

Voel je je soms kwetsbaar?

Luigina: Ja, wanneer ik praat met mensen die zeer gelovig zijn, dan voel ik me soms heel klein. Vooral omdat ze me heel klein doen voelen. Dat is niet aangenaam.

Wat betekent ‘queer’ voor jou?

Luigina: queer mensen zijn bezig zijn met extreme make-up. Het kunnen mannen of vrouwen zijn, weg met de norm.

Wat zou jij aan onze samenleving willen duidelijk maken?

Luigina: Ik zeg altijd dat de maatschappij een regenboog is. We hebben elkaar allemaal nodig. Net zoals de regenboog alle kleuren nodig heeft, hebben wij dat ook. Want als er één kleur ontbreekt, dan is het geen regenboog meer. We moeten met elkaar samenleven, het maakt niet uit wie je bent! Je hoeft elkaar niet te accepteren maar wel respecteren. Het maakt me gelukkig om mezelf te zijn en om die keuze te hebben. Sommige mensen zetten je in een hokje, vrouw, man, transgender. Maar ik denk gewoon, ik ben gewoon mezelf, ik hoef niet in een hokje gezet te worden om erbij te horen. Ik ben gewoon non-binair en dat is dat.

Hoe voel jij jezelf in je lichaam?

Luigina: Men zegt wel eens dat ik ‘anders’ ben, maar ik vind dat een vreemde uitspraak. Het zijn andere mensen, vaak gelovigen, die het moeilijk maken. Ze zeggen dat ik naar de hel zal gaan. Het ergste is: soms geloof ik hen op hun woord. Ik ben heel religieus opgevoed, maar tegelijk is mijn familie zeer open van geest. Er waren nooit problemen. Ze hebben me altijd geaccepteerd en nooit met de vinger gewezen. Ik heb echt geluk gehad met mijn familie.

Naar wie kijk jij op?

Luigina: Ik vind Ru Paul wel een rolmodel, zij heeft echt moeten knokken voor de persoon wie ze is. Haar showspektakel is toch fantastisch! Die staat er echt.

Heb jij nog een wens voor de toekomst?

Luigina: Ik hoop in de toekomst dat we elkaar meer kunnen accepteren, dat religieuze mensen niet meer met de vinger wijzen en dat ze ons toch proberen te begrijpen. Dat iedereen gelukkig kan zijn.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Luigina Cristian (zij/haar) appeared first on Antwerp Pride .

Saskia De Coster (zij/haar)

Thu, 15 Jul 2021 11:52:00 GMT

Dag Saskia! De vlag waaronder de Pride dit jaar vaart is #notjustwords. Daarom leek het ons fijn om te beginnen met deze vraag: beschrijf jezelf in drie woorden!

Saskia : Het is natuurlijk onmogelijk om mezelf zo samen te ballen in drie woorden. Maar ik zou zeggen: schrijver, mama, en idiote.

Ik vermoedde al dat je ‘mama’ en ‘schrijver’ zou zeggen, maar ‘idiote’?

Saskia : Er is zoveel dat ik niet snap in de wereld, zoveel dat ik niet weet, of waar ik niet bij kan. Idiotie, of naïviteit, is mijn springplank om iets bij te leren. Er komen altijd dingen op je pad die je niet kon voorzien en die je wel aan het denken zetten.

Misschien is die naïviteit ook een drijfveer van je artistieke werk?
Saskia : Ja, ik vind dat een mooi vertrekpunt. Om zoals een kind verwonderd naar de wereld te kijken.
Heb je het idee dat als andere mensen jou zouden moeten beschrijven, ze al snel het woord ‘lesbisch’ bij die drie woorden zouden zetten?
Saskia : Ik heb onlangs een sekte opgericht (‘de sekte van Saskia’, nvdr), als een soort boutade om het over vrouwenrechten te hebben, en gelijkwaardigheid tussen alle soorten mensen. Een deel van de mensen zal nu misschien denken: ‘die pot met haar feministische agenda’. Maar zelf zou ik mezelf niet zo definiëren. Ook omdat ik als driejarige eigenlijk al wist dat ik op vrouwen viel, waardoor ik dat niet voor mezelf moest benoemen. Het zijn de anderen die me daartoe dwongen. Als ik mezelf moet omschrijven, denk ik dus niet: ‘ik ben Saskia en ik ben lesbisch’.
Jij wist dus al als kind dat je op vrouwen viel. Maar wanneer was jouw officiële coming-out?
Saskia : Ik denk dat ik verschillende coming-outs heb gehad. Mijn moeder vermoedde het al heel snel en formuleerde het ook al heel vroeg: ‘Gij zijt toch niet lesbisch zeker?’ Ik wist niet goed hoe ik daarop moest reageren en ontkende het eerst, omdat ik zelf ook nog niet goed wist wat het precies betekende. Op het moment dat ik echt uit de kast wilde komen, maaide mijn zus het gras voor mijn voeten weg: mijn zus is twee jaar ouder en ook lesbisch en net toen ik het wilde vertellen aan mijn ouders, deed zij haar coming-out. Waardoor het bij mij nog allemaal wat vertraging opliep. Uiteindelijk heeft mijn zus mijn wel geholpen. We reden samen naar mijn ouders, ik was begin twintig, en ik durfde niet goed, ‘nee, nee, laten we nog een blokje omrijden, ik kan het niet’. Toen we uiteindelijk aanbelden, was ik zo nerveus en ik had zoveel buikpijn dat ik naar mijn buik greep. Mijn moeder deed open, ik zei: ‘ik moet iets zeggen’, en zij reageerde: ‘ah, je bent zwanger zeker?’ Ha, dat was het dus niet!
En hoe was het om je te outen ten opzichte van je zus?
Saskia : In eerste instantie dacht ze: ‘het is niet waar!’. Ik wilde graag kunstenaar zijn en mijn zus dacht dat ik in een experimenteerfase zat. Ik had het gevoel dat ik toch een certificaat moest behalen met daarop ‘ik ben een echte’. Maar uiteindelijk ontstond er een grote solidariteit, die ik eigenlijk in de hele LGBTQ+-community voel. Iedereen weet dat je iets hebt moeten doormaken en dat schept een ongelooflijke band.
Zijn er nu nog momenten waarop je je schaamt omwille van je geaardheid?

Saskia : Er zijn wel momenten waarop ik geen zin heb om mij te outen. Ik was bijvoorbeeld onlangs in Caïro en ik was daar met schrijvers aan het praten. Ik voelde aan alles aan dat ik mijn kop in kas moest houden en niet kon vertellen over mijn geaardheid. En dan besef je: long way to go . Dus ja, dat ongemak is er nog altijd, ook al ben ik out en proud . Ik geloof ook en hoop dat het bij de jongere generatie anders ligt. Dat er meer openheid is, en dat het ook een gespreksonderwerp is. ‘Not Just Words’, maar het begint uiteindelijk wel bij woorden.
Denk je dan dat het voor jongeren nu makkelijker is?
Saskia : Niet per se, want uiteindelijk moet iedereen nog zijn eigen strijd voeren. Maar het helpt wel als de buitenwereld zegt: ‘het is ok, kijk maar, zoek maar’. Dat is heel bevrijdend en belangrijk. En hopelijk hoeft geaardheid uiteindelijk geen gespreksonderwerp meer te zijn. Of je nu courgettes lust of niet: eigenlijk is dat niet zo relevant. Dat is toch hetzelfde voor je geaardheid? Who cares?!
Heb je jezelf ooit bewust geprofileerd als rolmodel?
Saskia : Toen ik een jonky was met torenhoge ambities keek ik enorm op naar Jeannette Winterson. Hoe zij het vrouwelijke lichaam bejubelde in bijvoorbeeld het subliem geschreven ‘Written on the body’! Ja, zij was echt een voorbeeld voor mij. Maar ik wilde vooral schrijver worden, en heb geen politieke agenda die ik wil doorduwen. Ik schrijf lang niet alleen over lesbische thema’s. Ik zie daarbij ook een verschil tussen mijn romans en mijn columns. In mijn columns neem ik stelling in en sta ik wel eens op de barricades, maar in mijn romans voel ik die behoefte niet. In mijn verhalen wemelt het van de tegenstellingen en verlangens. Daarin voel ik niet echt het verlangen om mezelf te positioneren. Mijn romans gaan dan ook niet rechtstreeks over mij, behalve misschien mijn laatste roman ‘Nachtouders’. Dat boek gaat over hoe ik als niet-biologische moeder van mijn zoontje het ouderschap ervaar.

Besteed jij in jouw opvoeding bewust aandacht aan LGBTQIA+ waarden?

Saskia : Voor mijn zoontje is het de normaalste zaak van de wereld om twee mama’s te hebben. Soms komen andere ouders ons vertellen dat hun kind jaloers is omdat het geen twee mama’s heeft. Wat erg normaliserend werkt zijn bepaalde films of boeken. Bob Popcorn bijvoorbeeld, een kinderboek over een bolletje popcorn dat in de zak zit van een meisje met – zonder dat daar veel aandacht aan wordt besteed – twee papa’s.

Het is toch wel iets recent niet, boeken en films waarin dat thema genormaliseerd wordt?

Saskia : Jazeker, en het is zo belangrijk dat dat gebeurt. In die zin ben ik echt wel hoopvol en denk ik wel echt dat er vooruitgang is.

Ik vermoed dat je het dan vooral over ons landje hebt. Hoe kijk jij naar het internationale klimaat op dat vlak?

Saskia : Als ik rondkijk, dan zie ik dat er veel gebeurt, in twee richtingen. Je hebt bijvoorbeeld enerzijds die verstrenging in Hongarije en Polen en anderzijds de reactie in de rest van de Europese Unie. Het is wel gevaarlijk als wij in West-Europa een superioriteitsgevoel ontwikkelen ten opzichte van andere landen. We vergeten soms dat het nog maar twintig jaar geleden is dat Nederland het homohuwelijk goedkeurde. Ook bij ons is er dus nog veel werk aan de winkel. Maar het is goed dat iemand als Alexander De Croo duidelijk stelling durft innemen, want LGBTQIA+ rechten gaan over mensenrechten.

Een laatste vraag die je al grotendeels beantwoord hebt: ben je hoopvol voor de toekomst?

Saskia : Ik ben geboren als vooruitgangsoptimist. Het is die naïviteit waar ik als idiote wil aan vasthouden!

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Saskia De Coster (zij/haar) appeared first on Antwerp Pride .

Samuel Dali (hij/hem)

Thu, 15 Jul 2021 11:51:00 GMT

Samuel, beschrijf jezelf eens in drie woorden!

Dali: Ik zou zeggen: een zachtaardige man, humorist en ik zie alles langs de positieve kant.

Het thema van Antwerp Pride is dit jaar #NotJustWords. Wat betekent dit voor jou?

#NotJustWords doet me denken aan onze eigenste premier die de situatie in Hongarije op de korrel nam. Ik hoop dat het niet enkel bij woorden blijft, dat er daden bij komen. De Europese Unie mag nu niet afwachten, maar moet zelf actie ondernemen. Wanneer ik lezingen geef, dan zijn het natuurlijk vooral woorden die ik gebruik. Maar ik leg er veel emotie in zodat de mensen mijn boodschap echt begrijpen. Mijn verhaal is best pittig en persoonlijk: hoe ik als klein meisje de transitie doormaakte naar een jongeman. Tijdens een lezing had ik een bijzondere ervaring met één van de toehoorders: een jongeman uit Eritrea. Hij reageerde aanvankelijk erg negatief en afwijzend. Hij zat op de laatste rij, maar naarmate mijn lezing vorderde, werd hij meer geboeid door mijn verhaal en je zag hem zichtbaar ontspannen en zelfs lachen met mijn mopjes. Toen besefte ik meer dan ooit dat je mensen kan raken met een verhaal en dat dit zeer waardevol is.

Hoe zag jij jezelf evolueren?

Dali: Ik was vroeger heel verlegen. Het voelde alsof ik de rol moest spelen van meisje of vrouw en dat vergde heel veel energie omdat ik koste wat het kost wilde voorkomen dat ik zou ontmaskerd worden. Een simpele vraag als ‘hoe laat is het?’ haalde me uit mijn evenwicht. Nu ben ik totaal niet meer verlegen. Ik voel me soms wel verlegen in andere mensen hun plaats. Bijvoorbeeld wanneer iemand ruwe taal gebruikt. Het kantelpunt is gekomen op mijn 41 ^ste levensjaar. Ik zette toen de stap om mezelf te vinden en door toedoen van mannelijke hormonen hervond ik mezelf als man. Dat was zo een opluchting! Een ware bevrijding. Wanneer mensen me vragen: ‘wat heb je aan je arm’, dan vertel ik zonder schroom dat dit een gevolg is van mijn penisverlenging. Dit choqueert mensen, maar het is de waarheid: mijn penis is geconstrueerd met materiaal van mijn onderarm. Humor is belangrijk. Ik vertel de mensen dat ik vroeger een meisje was, maar dat ik me altijd jongen heb gevoeld en dat ik mijn lichaam heb aangepast aan mijn geest en hart.

Wat betekent ‘queer’ voor jou?

Dali: Queer is dat alle hokjes wegvallen. We leven in een maatschappij die soms maar twee keuzes laat. Juridisch word je vanaf de geboorte voorzien van het label man of vrouw. Maar dat is veel te beperkend. Ik vind ‘queer’ een mooi woord voor ‘anders zijn’.

Wat betekent de liefde voor jou?

Dali: Liefde is iemand aanvaarden zoals die is. De belangrijkste persoon in je leven, dat ben je zelf. Wanneer je jezelf niet graag ziet, dan kan je iemand anders ook niet graag zien. Liefde is een hogere kracht, daar komt enkel goeds uit. Het tegenovergestelde is angst en dat is een bron van woede en geweld. Liefde daarentegen, dat is de vrijheid.

Hoe ga jij om met kwetsende woorden?

Dali: Doorgaans laat ik dat gewoon passeren. Maar wanneer de woorden aan mijn partner of een dierbare gericht zijn, dan raakt het me nog meer, ik word dan verdrietig. Van nature ben ik geen wrokkig of gewelddadig persoon. Ik ben evenmin een vechtersbaas. Ik kies eerder voor diplomatie.

Welke boodschap zou jij willen meegeven aan onze maatschappij?

Dali: De toekomst baart me toch wel zorgen omdat we zien dat bepaalde wereldleiders of politici soms extreme standpunten innemen. Het debat is erg verruwd wat zonder meer gevolgen heeft voor het gedrag van gewone burgers. Gesteund door de ferme standpunten van leiders kunnen mensen overgaan tot gewelddaden. Dat baart me enorme zorgen. Waarom is een man met een handtas zo gevaarlijk voor sommige mensen? Tegen welke norm zondigt zo een man? Waarom is mascara uitsluitend een zaak voor vrouwen? Waarom moeten sommige mannen per se het ‘mannenkamp’ willen bewaken en waarom doen vrouwen hetzelfde? Ik heb vaak gevoeld tijdens mijn transitie dat vrouwen me een verrader vonden. Mijn boodschap is eigenlijk eenvoudig: ‘kijk naar de mens voor je, open je hart en wees respectvol’.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Samuel Dali (hij/hem) appeared first on Antwerp Pride .

Gael Leung Chong Wo (hij/hem)

Thu, 15 Jul 2021 11:49:00 GMT

Dag Gael! De vlag waaronder de Pride dit jaar vaart is #notjuswords. Daarom leek het ons fijn om te beginnen met deze vraag: beschrijf jezelf in drie woorden!

Gael : Amai, dat vind ik een moeilijke. Perfectionistisch. Wat zowel een voor- als nadeel kan zijn. Timide. Ik stel me op in de achtergrond, maar probeer van daaruit wel aanwezig te zijn, bijvoorbeeld via social media, waar je ook via beelden iets kunt uitdrukken dat je niet in woorden kunt zeggen. En als derde begrip denk ik aan: hard werkend. Ik probeer me daarbij zoveel mogelijk in te zetten voor de community.

Jij bent tot Mister Leather verkozen in het Darklands Fetisj Festival van 2020, en door corona is je titel nog met een jaartje verlengd. Ik weet dat ‘Leather’ naar veel meer verwijst dan alleen naar het stofje. Wat betekent het voor jou?

Gael : Het gaat inderdaad over meer dan alleen het leer, maar het is voor iedereen heel persoonlijk. Voor sommigen is er een sterke seksuele connotatie, maar voor mij is het dat niet. Ik voel mij vooral heel goed als ik leder draag. Het zit lekker strak, it shines , en als ik het aantrek voel ik me toch een heel ander persoon. Mijn partner bevestigt dat: ‘wanneer jij in leer voor me staat, ben je toch iemand anders’. Ik ben dan iets stoerder, iets ruiger, dan als ik gewoon een katoenen ruitjeshemd draag. Er zijn trouwens mensen die elke dag hun leren outfits dragen, maar ik doe dat niet. Op mijn werk draag ik wel eens een leren broek of hemdje, maar ik ga dus zeker niet altijd volledig gekleed in het leer. Met MSC-België, de fetisj-organisatie van België, organiseren we maandelijks – als corona het toelaat – ‘social drinks’ waar iedereen kan samenkomen. Op die samenkomsten gaat het niet alleen over fetisj, het gaat vooral over het samenzijn van allerlei soorten mensen, één grote familie.

Laten we even terugblikken. Weet jij nog wanneer jij je als homo hebt geuit?

Gael : Ik ben vrij laat uit de kast gekomen. Ik denk dat ik een jaar of vierentwintig was, aan het einde van mijn studententijd. Toen ik zelf helemaal zeker was over mijn geaardheid heb ik de stap ondernomen om me te outen. Ik vertelde het snel aan mijn ouders en omgeving. Vandaag de dag gaat het vaak een stuk vlotter. Mijn jongere broer bijvoorbeeld outte zich op zijn dertiende. De tijden zijn veranderd, door onder andere social media, waarin je online actief kunt zijn. Er zijn ook reizende YouTube-sterren, zoals James Charles, die voor jongeren zoveel kunnen betekenen.

Wat was de reden waarom jij relatief laat uit de kast kwam?

Gael : Twijfel. Ik dacht even: ben ik niet vooral op zoek naar een vaderfiguur? Het was eigenlijk pas toen ik gevoelens kreeg voor iemand op school, dat het zich allemaal begon te concretiseren. ‘Misschien ben ik toch echt wel homo’, denk je dan.

Toen je er eenmaal voor uit durfde komen, voelde je dan vooral bevrijding, of toch ook wel weerstand?

Gael : Ik heb geen enkele weerstand ondervonden, noch binnen mijn familie, vriendenkring, of op mijn werk. Ik had ook al vrij snel een vaste partner, waardoor men het niet meer in vraag ging stellen. Veel hangt toch ook af van het land waarin je woont en de omgeving waarin je opgroeit. Als ik zie wat er in Hongarije gebeurt… Dat kan ik mij niet voorstellen. Het moet een ramp zijn, als je als jonge man het gevoel hebt dat je iets doet wat verboden is, iets dat zelfs gelinkt wordt aan pedofilie. Je wilt toch niet opgroeien in een land waar het verboden is te zijn wie je bent?

Denk je dat er ook nog veel homofobie en transfobie in België bestaat?

Gael : Ik ben er zelf nooit mee geconfronteerd geweest, maar er zijn bij ons zeker ook nog problemen. Als je hoort dat er recent nog iemand omwille van zijn geaardheid is omgebracht in een park, dan besef je dat het probleem ook nog bestaat niet ver van je bed.

Je bent zelf geboren en getogen in België, maar je hebt een mix van verschillende roots. Er zit Mauritiaans én Chinees bloed in jou. Speelde die rijke culturele achtergrond een grote invloed in je opvoeding?

Gael : Ik moet zeggen: wij zijn niet echt van rijke komaf. Ik ben opgegroeid in de Brugse Poort, dat is een multiculturele wijk in Gent. Daar wonen niet de meest kapitaalkrachtige Gentenaars. Iedereen speelde op straat. Ik was te wit om Aziaat te zijn, en te Aziatisch om als Belg gezien te worden. Ik zat daar in een mix waarin ik me niet echt thuis voelde. Niet dat er ooit echt iets is gebeurd, maar er werd wel eens geroepen ‘hé, Chinees’! Opgroeien in zo een multiculturele wijk kan je gevoel van vrijheid beperken. Mijn moeder is Waalse en voor haar en haar familie is er nooit een probleem geweest. Mijn vader was half Mauritiaans en half Chinees, en zeker bij de Chinezen wordt er belang gehecht aan hiërarchie: de eerste zoon is verantwoordelijk voor de verderzetting van de familienaam. Dat speelde wel even bij mijn vader. Mijn vader was vooral bang voor de reacties van zijn broers en zussen. Toch heeft hij er me nooit op aangesproken en is hij altijd zeer ondersteunend geweest.

We hadden het al over jouw coming-out als homo. Was er ook een coming-out als liefhebber van Leather?

Gael: Bij veel mensen is de fascinatie ontstaan bij het kijken naar films met bijvoorbeeld James Dean die een leather jacket droeg. Bij mij ging het anders. Ik herinner mij een moment waarop ik een bezoekje bracht aan Mister B, de bekende fetisj winkel in Antwerpen. Het was in november 2016 en ik heb zo een trekje van ‘als het er een beetje vreemd uitziet, dan moet ik dat proberen’. Ik paste dus snel een lederen broek en toen ik die aan had,… wel, ik ken het gevoel niet beschrijven! Het vroeg naar meer, en zo ben ik langzaamaan begonnen met mijn kleerkast aan te vullen. Het voelde dus echt wel als een coming-out. Het gebeurde geleidelijk, met een grote rol voor social media: ik kijk graag naar die grote ‘leer-mannen’ die openlijk op straat durven lopen in hun lederen outfit. Dat vond ik heel fascinerend. Via de chat probeerde ik contact te zoeken met mensen die dat durfden en zo kreeg ik allerhande tips: ‘begin met kleine stapjes’ of ‘niet meteen in full leather op straat’. Beginnen met een polsbandje is een goede introductie. Je kan alsmaar verder erin gaan en zo beland je bij de MSC-club België waar gelijkgezinden samenkomen en in volle fetisj outfit een pint gaan drinken. Als je dit een paar keer gedaan hebt, dan stel je je er minder vragen bij.

Hoe verklaar je waarom er toch zoveel angst mee gepaard gaat? Uiteindelijk gaat het toch om gewoon een specifieke stof die je voorkeur draagt? Het is toch ook niet bizar om bijvoorbeeld helemaal in katoen of jeans te lopen?

Gael : Ik denk dat elke ‘leerman’ die voor het eerst op straat komt, in zijn achterhoofd toch denkt: ‘wat gaan de mensen wel niet denken!? Zal ik nageroepen worden? Zullen ze mij als een freak zien?’ Misschien ook omdat de fetisjwereld lange tijd uitsluitend gelinkt werd aan BDSM (afkorting voor Bondage and Discipline, Sadism and Massochism, wikipedia). BDSM is heel erg aanwezig in de fetisjwereld, maar sommigen dragen gewoon graag een bepaald materiaal zonder dat daar een rollenspel in termen van ‘master-slave’ aan te pas komt. Ik ken mensen die al jarenlang in de community zitten, maar nog altijd niet volledig in leer op straat durven lopen, omdat ze zich afvragen: wat gaan de buren zeggen of wat gaan mijn klanten zeggen? Soms komen ze dan met een hoodie of met een jas over hun leer naar de fetisj-evenementen, die ze pas uittrekken wanneer ze zich veilig voelen. Dat is jammer! Natuurlijk mag je niemand forceren, iedereen moet zijn tijd kunnen nemen.

Vind jij dat België een gidsland moet zijn? Een voorbeeld voor landen met minder vrijheden?

Gael : Alle landen van Europa moeten wel degelijk een signaal geven. Het mag niet stilvallen. Soms heb ik het gevoel dat het van kwaad naar erger gaat. Eén stap vooruit en twee stappen achteruit. Ik hoorde over stickers die een zone aanduiden vrij van LGBTQIA+ mensen. Dat is toch absurd! En wat er recent in Hongarije gebeurde en de flauwe reactie van de UEFA. Dat is echt falen. Ik denk dan aan al die gasten die nog in de kast zitten, die sowieso al worstelen met hun identiteit en dan nog eens worden onderdrukt. Je ziet ook dat de voetbalwereld een gesloten macho-wereld is. Er zijn maar weinig topsporters die zich hebben geout. Het is heel belangrijk om de regenboogvlag te laten zien.

Gael, jij bent één en al engagement. Vertel eens over de dag dat je werd gekozen tot Mister Leather.

Gael : Ja, dat was een bijzondere dag omdat mijn twee kinderen en moeder aanwezig waren. Tijdens zo een verkiezing moet de kandidaat Mister Leather zijn boodschap uitdragen voor het komende jaar. Eerst is er een interview met een internationale jury waarin je vragen krijgt over hiv, discriminatie,…Vervolgens moet je een persoonlijke act uitvoeren op het podium. Meestal is het een strip- of dans-act. Ik koos er echter voor om een filmpje te maken over de minderheden binnen de fetisj-scène zelf. Want hoezeer we ook als ‘één grote familie’ willen handelen, er zijn heel wat drempels. Denk bijvoorbeeld aan transgenders en vrouwen die binnen de community niet altijd geaccepteerd worden. Mijn doel was om het niet zozeer over mezelf te hebben, maar om echt iets te doen voor de gemeenschap. Ik ben nu wel een tijdje het beeld van de Leather scene , maar ik wil geen erkenning voor hoe ik eruit zie, maar wel eerder voor wat ik achter de schermen voor de gemeenschap doe.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Gael Leung Chong Wo (hij/hem) appeared first on Antwerp Pride .

Maggy Doumen (zij/haar)

Thu, 15 Jul 2021 11:48:00 GMT

Maggy Doumen (73) is een trotse mama, oma en een ontzettend spraakzame en actieve vrouw. Na een leven vol activisme, zetelt ze nog steeds in de raad van bestuur van çavaria en is ze actief als Regenboogambassadeur, waarbij ze opkomt voor de rechten van LGBTIQA+ ouderen.

Maggy, stel jezelf eens voor.

Doumen: Ik ben een kind van mei ’68 ( De mei-revolte van 1968 was het hoogtepunt van een golf van studentenprotest en stakingen. Kop van Jut waren de machthebbers, de politie, de vastgeroeste structuren, de bedrijfsleiders. nvdr ). Het deed me besluiten om op te komen voor een rechtvaardige en solidaire wereld. Ik werd lid van de Partij van de Arbeid. Ik heb er nog geen dag spijt over gehad.

Hoe kwam jij uit de kast?

Doumen: Na 18 jaar huwelijk, op mijn 44 jaar, besefte ik dat ik lesbisch was. Ik heb vrij snel de stap gezet om te scheiden. De kinderen reageerden verrast, maar na een goed gesprek reageerden ze zeer positief. Ik ben nu 27 jaar samen met mijn vrouwelijke partner.

Wat is jouw levensvisie?

Doumen: Ik ben atheïst, al heb ik vroeger nog godsdienstwetenschappen gestudeerd. Vanaf het ogenblik dat ik nadacht over de zin van een heleboel zaken die men de gemeenschap voorlegde, ben ik beginnen twijfelen. Er werd op school veel voor me gebeden, maar dat heeft helaas niet geholpen. (lacht) Ik heb een marxistische visie op de realiteit.

Hoe jong of oud voel je je?

Doumen: (lacht) Ik voel me alleszins jong genoeg om met een aantal andere mensen nog een nieuwe vzw op te richten: de Rainbow Ambassadors .

Wat willen jullie hiermee bereiken?

Doumen: Wij willen een gezicht en een stem geven aan LGBTQIA+ senioren. Zij vormen een vergeten groep. Vergeet niet dat veel ouderen op het einde van hun leven, wanneer ze de eigen woning verruilen voor een plek in een verzorgingstehuis, terug de kast in gaan. Men heeft schrik om gepest te worden. Je bent als oudere in een tehuis zeer erg zorgafhankelijk en dan zwijg je soms… voor de lieve vrede. Met de Rainbow Ambassadors willen we een sfeer van openheid en diversiteit creëren in de ouderensector. Inclusie moet iets vanzelfsprekend worden. Zeg nu zelf: waarom zou je op hoge leeftijd terug een dubbelleven moeten gaan leiden?

Bestaan er ook vooroordelen bij personeel en directie?

Doumen: Zeer zeker. Je hoort maar al te vaak: ‘wij hebben geen problemen met LGBTQIA+ mensen, maar er zijn er hier geen.’ Het personeel weet het simpelweg niet want veel ouderen gaan terug de kast in want ‘op een bepaalde leeftijd moet je niet meer spreken over seksualiteit en al zeker niet over homoseksualiteit of transseksualiteit’. Met de Rainbow Ambassadors willen we volop informatie bieden aan zorgpersoneel. We peilen tijdens onze lessen naar de ervaring met LGBTQIA+ mensen. Nagenoeg de helft zegt dat ze iemand kennen die homo of lesbisch is. Wanneer je spreekt over transpersonen, dan valt dit terug naar een schamele 4 à 5%. Dat is bitter weinig. Beeld je in hoe een zorgkundige een transpersoon in een rusthuis zal opvangen of verzorgen. We proberen tijdens de infosessies een transpersoon te laten aansluiten. Deze aanpak werkt: wanneer je iemand persoonlijk ontmoet, dan verdwijnen vaak de vooroordelen.

Wat maakt je blij?

Doumen: Ik ben blij wanneer het vooruit gaat en dat er meer belangstelling ontstaat voor het werk dat we doen. Wanneer ik tijdens een infosessie spreek met een oma die vertelt over haar kleinzoon die graag met meisjeskleren rondloopt, dan ga ik in gesprek met die oma.

Op persoonlijk vlak word ik blij als het goed gaat met mijn partner, kinderen en kleinkinderen. Ze zijn kwetsbaar. Ik heb twee kleinkinderen die twee mama’s hebben en ik zie welke problemen dat met zich meebrengt op school. Ze moeten soms antwoorden geven en ze kunnen dat perfect. Je ziet dat het niet zo evident is voor onderwijzend personeel, de school of de andere ouders.

Hoe zou jouw partner je typeren?

Doumen: Mijn partner ziet me als een persoon met een sterk sociaal engagement en politiek bewustzijn. Daarnaast: rationeel maar uitermate kwetsbaar wanneer het gaat over mijn dierbaren.

Ben je hard voor jezelf?

Doumen: Ik denk dat ik al vrij harde keuzes heb moeten maken in mijn leven. Ik heb in mijn familie weinig geluk gehad met gezondheid. Ik heb op korte tijd mijn oudste broer van 12 jaar zien sterven na een lange ziekte. Een jaar later zag ik mijn grootmoeder die thuis inwoonde sterven. Nog een jaar later is mijn vader gestorven. In die tijd, werd niet gedacht dat kinderen daar problemen mee konden hebben. Ze zagen de miserie bij mijn mama maar ik kon geen weg met mijn gevoelens. Ik heb daar veel ‘opstellen’ over geschreven op school, maar niemand heeft geholpen met de verwerking. Ik vond het heel moeilijk om in zo een klimaat te leven aangezien ik weinig kon delen. Een tweede zwaardere keuze was in Mei ’68. Toen ik koos om het luxeleven dat ik had achter te laten en mezelf te engageren voor de onderlaag van de maatschappij. De derde harde keuze is uiteraard de beslissing om mijn zekere status als getrouwde vrouw met twee kinderen achter te laten.

Wat betekent ‘queer’ zijn voor jou?

Doumen: Ik kan me uiten zoals ik dat zelf wil. Ik heb mijn draai in het leven gevonden.

Wanneer voelde je je voor het laatst kwetsbaar?

Doumen: Ik maak zoals iedereen fouten. Dat heeft een weerslag gehad op levens van sommige mensen. Ook op het leven van mijn ex-man en kinderen. Dat vind ik heel spijtig en het laat me nog steeds kwetsbaar voelen. Ik kan me ook kwetsbaar voelen als ik in nieuwe groepen kom. Je moet telkens je coming-out doen en zeggen wie je bent. Dat is toch altijd een stap die je moet zetten hoor. Als ik in een dienstenscentrum onze foto-expo ga ophangen, en ik hoor in de zaal mensen commentaar geven op hoe ik eruit zie, dan vind ik dat niet zo leuk. Ik heb soms echt de indruk dat ik er soms zit als een aap in de zoo. Ik kan er natuurlijk wel tegen, anders moet ik dit werk niet doen

Hoe voel je jezelf in je lichaam?

Doumen: Ik voel me goed gelijk ik ben. Ik heb natuurlijk de kwaaltjes van mijn leeftijd. Ik voel me niet als iemand van 40, ik voel me jong maar aan de andere kant, kan ik de rimpels niet verstoppen.

Hoe definieer je liefde?

Doumen: Dat is voor mij in de eerste plaats warmte, een thuis hebben en zeer goede communicatie met je partner. Ik voel bij liefde ook een grote bezorgdheid voor de ander. In een goede relatie moeten meningsverschillen kunnen.

Wat betekent #NotJustWords voor jou?

Doumen: Het betekent op zijn minst dat woorden en daden overeen moeten komen. Je kan geen speeches geven en in realiteit iets helemaal anders doen. Je moet op een consequente manier leven. Nu ik dit zo zeg, wil ik toch een belangrijke nuance aanstippen: soms kan het niet. Neem nu bijvoorbeeld een jongere met een migratie-achtergrond. Bij deze mensen zien we soms dat er twee levens geleid worden: eentje met de natuurlijke familie en een tweede leven met gelijkgezinden, eentje waar men écht zichzelf kan zijn. Een mens heeft dat nodig, zichzelf kunnen zijn.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Maggy Doumen (zij/haar) appeared first on Antwerp Pride .

Charlie Dewulf (die/hun)

Thu, 15 Jul 2021 11:47:00 GMT

Charlie, drie woorden krijg je, hoe zou jij jezelf omschrijven?

De Wulf: Empathisch, creatief en verbindend. Dat is het zowat voor me. Ik probeer eigenlijk mensen te verbinden door humor of door mijn werk dat ik maak. Door mijn films of series probeer ik een soort brug te zijn tussen de LGBTQIA+ community en mensen die misschien nog niet helemaal mee zijn of het concept nog niet volledig begrijpen. Humor is essentieel voor me. Het neemt spanning en druk weg. Humor opent het hart van de mensen.

Je komt er openlijk voor uit dat je non-binair bent. Hoe was het om dit te beseffen?

Toen ik een jaar of 14 was, begon het te dagen. Maar ik durfde het nog niet uit te spreken. Ik vond de woorden niet en ik was bang voor reacties van mijn omgeving. Het is toch zo belangrijk om voorbeelden aangereikt te krijgen. Moest ik op viertienjarige leeftijd in films of series meer mensen gezien hebben die zich hadden geuit als non-binair, het zou het allemaal veel gemakkelijker gemaakt hebben. Bij mijn coming-out moest ik niet enkel uit de kast komen, ik moest ook nog eens zeggen wat non-binair zijn precies inhield. Precies daarom dat non-binair zijn centraal staat in mijn werk. Tegelijk is het natuurlijk maar een deeltje van wie je bent. Ik ben ook West-Vlaming, ik ben cineast, ik hou van lekker eten, … Eigenlijk hou ik niet van hokjes denken. Of het moet een hokje zijn dat ik zelf mag inrichten, een plek waar ik me comfortabel voel.

Wat betekent #NotJustWords voor jou en de filmindustrie?

De Wulf: Het is een belangrijk gegeven in de audiovisuele industrie, men streeft zeer actief naar inclusieve programma’s waar ruimte is voor LGBTQIA+ mensen. Het blijft dus niet alleen bij woorden. Maar het is belangrijk om dit voldoende in de diepte uit te werken. Een queer personage in een serie opvoeren is lovenswaardig. Maar het moet meer zijn: wordt dat personage ook door een queer acteur gespeeld? En hoe zit het met de rest van de cast? Het moet dus meer zijn dan een afvinklijstje, ik wil daadwerkelijk blijvende aandacht, actie en bewustwording. Als je een queer talent de kans geeft om een rol te spelen, dan krijgt die persoon een platform en kan zo meer ruimte innemen in de samenleving en zo de maatschappij veranderen. Dat is belangrijk voor mij.

Wanneer voelde jij je voor het laatst kwetsbaar?

De Wulf: Het eerste moment dat ik in genderspectrum binnenkwam. Ik weet nog dat ik de ruimte binnenkwam, ik had nog maar net mijn nieuwe naam aangenomen. Ik was aan het experimenteren met voornaamwoorden en dan kwam ik plots op een plek waar dit allemaal kon. Maar ik kreeg het gevoel dat ik een tiener op school was, bij welk clubje hoor ik? Overal waren nieuwe mensen. Maar op een heel positieve manier. Gemengde gevoelens, maar enorm positief.

Hoe definieer jij de liefde?

De Wulf: Ik vond het heel lang moeilijk om dat begrip te definiëren. Ik dacht dat liefde iets vergde, dat er iets moest tegenover staan of dat je er bewijs voor moest hebben. Bijvoorbeeld: iemand geeft je aandacht, iemand is aanwezig. Dit is natuurlijk wel belangrijk, maar intussen ben ik erachter gekomen dat iemand aandacht geven geen liefde is. Wat ik nu wel ontdekt heb bij mijn vriend en mijn familie is dat ze me ruimte willen geven en me willen ondersteunen in wie ik wil zijn. Iemand niet verplichten om in een bepaald kader te passen, durven loslaten en zien wat een persoon nodig heeft, dat is voor mij de liefde.

Hoe ga jij om met kwetsende uitspraken?

De Wulf: dat hangt af van wie de kwetsende woorden komen. Wanneer onbekende mensen me op het internet beledigen, dan leg ik het probleem eerder bij hen. Moeten ze nu echt al hun woede en agressie richten op mijn persoon? Het kan me dan eigenlijk niet zo veel schelen. Als de belediging komt van iemand die ik goed ken, die dicht bij me staat, dan ben ik wel bezorgd. Staat die persoon onder grote stress? Heeft die hulp nodig? Heb ik te weinig aandacht geschonken aan die persoon? Het is dus een soort van alarmbel.

Wanneer voel je je klein op de wereld?

De Wulf: Wanneer ik te veel hooi op mijn vork neem, dan voel ik me vaak klein. Ook als er nieuws binnenkomt uit Hongarije. Nu, aan de ene kant krijg ik dan heel veel energie om het onrecht aan te pakken, maar tegelijk voel ik me heel klein. Want wat gaat wat ik doe fundamenteel veranderen? Onlangs beluisterde ik een heel fijne podcast van Joppe en Emiel. Ze hadden daarin een heel interessante visie: iedereen in de LGBTQIA+ gemeenschap die er een rol opneemt, die helpt onze gemeenschap. Een drag queen houdt de glamour levend, iemand die les geeft over het gebruik van voornaamwoorden die verrijkt onze woordenschat, … Deze invalshoek helpt me om grond onder mijn voeten te voelen en te kunnen groeien. Ik doe wat ik kan en misschien zullen mijn daden een sneeuwbaleffect krijgen of misschien ook niet. Het belangrijkste is: ‘ik heb het geprobeerd’!

De snelle vragenronde

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Charlie Dewulf (die/hun) appeared first on Antwerp Pride .

Ann Wauters (zij/haar)

Thu, 15 Jul 2021 11:46:00 GMT

Ann, we kennen jou als sympathieke top-basketbalspeelster. Maar in drie woorden: hoe zou jij jezelf omschrijven?

Wauters: Goh, dan zou ik zeggen: ‘gedreven, positief en dienstbaar’. Mijn basketbalcarrière is zeer internationaal. Ik speelde in clubverband in zeven landen, verspreid over drie continenten. Daarnaast ben ik de fiere kapitein van de Belgian Cats, onze nationale basketbalploeg waarmee we aanwezig waren op de Olympische Spelen in Tokio. Ik ben natuurlijk meer dan alleen maar sporter. In 2007 ben ik getrouwd met mijn vrouw, Lot. Samen hebben we drie kindjes: twee tieners en eentje van zeven jaar oud.

Het thema van Antwerp Pride is dit jaar #NotJustWords. Wat betekent dit voor jou?

Wauters: Sowieso is dit heel belangrijk voor me. Naarmate ik ouder word, besef ik dat ik wel over een platform beschik om mijn stem te laten horen. Maar dat is niet voldoende: soms moet je er ook acties aan koppelen. Ik sta dus volledig achter deze oproep #NotJustWords. Het is eigenlijk iets dat op het lijf van een sporter geschreven is. Het zijn voor ons nooit alleen maar woorden, we moet het ook waar maken. Ook als mama vind ik het belangrijk dat mijn kinderen kunnen opgroeien in een maatschappij die ergens voor staat en dit niet alleen toont met woorden, maar ook met daden. Bewust dingen doen, dat is belangrijk!

Wat versta jij onder ‘queer’?

Wauters: Queer betekent voor mij dat we niet meer in hokjes moeten denken. Hokjes zijn enkel goed voor spinnenwebben. We mogen zijn wie we willen zijn, weg met hokjes en het stereotype denken.

Waar krijg jij energie van?

Wauters: Ik haal mijn energie uit verschillende dingen. Je leert dat beter inzien naarmate je ouder wordt, merk ik. Ik kan enorm genieten van een fietstocht in de natuur of een goed gesprek met een goede vriendin, op café gaan. Allemaal zaken die mij erg kunnen opladen. Andere zaken: een namiddag onnozel doen met de kinderen of een avondje dansen. Basketballen in teamverband, dat geeft mij ook enorm veel energie.

Wanneer voelde jij je voor het laatst kwetsbaar?

Wauters: Wanneer zaken anders uitdraaien dan gepland. Dan voel ik me klein en verdrietig en dan toon ik mijn emoties. Op zich zijn dat waardevolle momenten, want je eigen zelfverdedigingsmechanisme naar beneden halen en je kwetsbaar tonen is waardevol. Ik heb toen geleerd dat ik ook heel hard kan rekenen op een aantal mensen en dat is prachtig. Ik ben letterlijk een ‘grote vrouw’ en ik sta stevig in mijn schoenen, maar af en toe ook eens gedragen en gesteund worden, dat is heel mooi.

Ben jij soms verlegen?

Wauters: Ik was heel zenuwachtig toen ik een TED-talk moest geven. Dat was precies ‘examen doen’ met klamme handjes en al. Nadien was het een fantastisch gevoel. Ik ben van nature best verlegen, ik heb het echt moeten leren om meer sociaal te zijn en mijn boodschap te delen met meerdere mensen. Van nature ben ik eerder stil, introvert.

Welke levensles zou jij willen meegeven aan de jongeren?

Wauters: Heel eenvoudig: ‘geloof in jezelf’. Ik heb het zelf ook ter harte genomen, maar ik zou zeggen: ‘doe het met nog meer overtuiging’. Als twaalfjarige was ik al heel groot. Ik wilde toen per se niet opvallen, maar toch stak ik letterlijk overal boven uit. Tegen dat twaalfjarig meisje zou ik willen zeggen: ‘het komt allemaal goed, het is oké om anders te zijn’. Met basketbal leerde ik om mijn lengte om te zetten in iets heel positiefs. Het gaf me zelfvertrouwen. Ik zou ook tegen de twaalfjarige Ann zeggen: ‘geen stress, je vindt zeker wel een lief’. Daarover maakte ik me destijds echt zorgen. Als je hierop terugblikt dan wist ik eigenlijk niet veel, hé.

En welke levensles zou je graag meegeven aan je eigen kinderen?

Wauters: Een moeder zijn is sowieso een serieuze verantwoordelijkheid, maar het mooiste vind ik de verschillende karakters. Ik hoop dat mijn kinderen beseffen dat het hun leven is, dat ze moeten doen waar ze zich goed bij voelen. Volharden hoort ook bij opgroeien. Het leven is niet altijd alleen maar leuk. Je moet je talenten vinden en die ontwikkelen. Ik hoop dat ze hun eigen weg zoeken en ik zal zeker achter hen staan, met een helpende hand waar nodig. Maar het is hun leven. De boodschap die ik graag wil meegeven is dat we inderdaad verschillend zijn maar ook gelijk. Dat we het samen moeten doen en allemaal bijdragen. In het basketbal ben je niets zonder team. Dat inzien, biedt zoveel waardevolle lessen die je kan doortrekken naar alle domeinen in de samenleving. Ik weet dat mijn basketbalcarrière stilaan aflopend is. Ik ben dus zoekend naar nieuwe betekenissen in mijn leven. Ik zal zoeken en dingen uitproberen. Ik wil sowieso de ervaringen uit mijn sportcarrière blijven delen met mensen. Dat geeft me voldoening.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Ann Wauters (zij/haar) appeared first on Antwerp Pride .

Sidi Larbi Cherkaoui (hij/hem)

Thu, 15 Jul 2021 11:44:00 GMT

Sidi Larbi, omschrijf je zelf eens in drie woorden.

Cherkaoui: Ik ben Belg, Marokkaan, ik ben choreograaf. Maar men kent mij ook als performer, de man van Opera Ballet Vlaanderen, homo en de bezieler van mijn eigen gezelschap Eastman. Mijn artistiek parcours is divers en gaf me de kans om samen te werken met popartiesten als Beyonce.

Hoe weerspiegelt jouw afkomst zich in je werk?

Cherkaoui: Ik focus in mijn werk op verschillende aspecten van mijn eigen persoonlijkheid. Ik ben nu eenmaal én Marokkaans én Belgisch. Vaak zoek ik mensen op die ‘ergens tussenin bestaan’, mensen die een buitenbeentje zijn. Zelf voelde ik me nooit ergens écht thuis. Sommige mensen vinden dan dat je moet kiezen en stellen gekke vragen: ‘voel je je meer Belg of meer Marokkaan?’ Een vreemde vraag eigenlijk. Mensen zijn nu eenmaal veel dingen tegelijkertijd. Zeker als kunstenaar vind ik dat we alles zijn, maar ook alles kunnen zijn. Vergelijk het met je DNA: dit is ook een soort samenraapsel van invloeden en elementen. Puurheid bestaat niet. Ik had het daar als jongeling moeilijk mee, totdat ik besefte dat niemand ‘puur’ is. Iedereen komt uit twee families, met twee verschillende familienamen, die vermenging is pure noodzaak om te overleven.

Welke levensles zou jij willen geven aan de jongeren van vandaag?

Cherkaoui: We zitten vandaag opnieuw in een tijd waar mensen dingen uit elkaar willen halen. Mensen zeggen: ‘Ik hoor erbij, maar jij niet’. Dat is begrijpelijk omdat veel mensen angst hebben. Toch hoop ik de mensen vandaag te kunnen overtuigen van een noodzakelijk groepsgevoel. Beseffen dat mensen ook veel gemeenschappelijk hebben: slapen, eten, we hebben allemaal geborgenheid nodig,… Clichés, maar zo belangrijk vandaag! Ons leven is in een flits voorbij. Ik vind het belangrijk om zoveel mogelijk positieve interacties te hebben, zoveel mogelijk op te bouwen en verhalen te delen. Ik wil inzicht in de werkelijkheid krijgen, nuances zijn en tegelijkertijd het groter plaatje blijven zien.

Heb jij als danser en choreograaf een bijzondere band met je eigen lichaam?

Cherkaoui: Ja, ik voel me thuis in mijn eigen lichaam. Ik verzorg mijn lichaam zeer goed, het is mijn toevluchtsoord, mijn tempel. Ik vind het een heel mooie gedachte: ‘thuis zijn in je lichaam’. Dansen dat is voor mij een manier om ideeën te uiten en te communiceren met de buitenwereld. Het bijzondere is dat mijn lichaam anticipeert op mijn eigen intenties. Het is alsof mijn lichaam al weet wat het moet doen, wanneer de intentie nog niet actief in mijn hoofd zit. Dat is best spectaculair.

Wat versta jij onder het woord ‘Queer’?

Cherkaoui: Queer is ‘leven op de marge van alles’. Anders gezegd: ‘niet normaal’ zijn. Queer betekent precies die vermeende status quo of normaliteit in vraag durven stellen. Durven luisteren naar wat je lichaam vertelt over wie je bent, hoe je je voelt en tot wie je je aangetrokken voelt. Mensen zijn hier vaak bang voor. Men heeft angst om verlaten te worden waardoor men zich anders voordoet. We willen allemaal ergens bij horen en de prijs die we ervoor betalen is zeer hoog. De beste aanpak is denk ik om de mensen die bij jou willen horen zoveel mogelijk zichzelf te laten zijn.

Wat versta jij onder #NotJustWords?

Cherkaoui: Dit staat voor het idee dat we voor elkaar opkomen. Concreet: wanneer je ziet dat een homokoppel belaagd wordt op straat, reageer dan. We moeten elkaar beschermen en helpen. En nee, dit is niet ‘moeien’ met een privé zaak. De maatschappij is veranderd. Toen ik jong was bleven racistische of homofobe uitspraken vaak zonder wederwoord. Nu moeten we een taal vinden om daarop te reageren. We hebben een nieuw moreel kompas nodig. Een kompas dat uitkomt bij luisterbereidheid en inzet op verbinding. Vergeet ook niet dat we meer dan een jaar social distancing achter de rug hebben. Dit gaat gepaard met een vorm van afzondering en het risico om te blijven hangen in het eigen verhaal. Voor mij moet #NotJustWords de terugkeer betekenen naar contact in alle mogelijke vormen: elkaar terug horen, zien, voelen, de hand geven, … Verbinding om je zo open te kunnen stellen voor nieuwe verhalen, nieuwe situaties, nieuwe mensen, …

Wanneer was jij voor het laatst verlegen?

Cherkaoui: Ik ben niet zo snel verlegen, eerder bedachtzaam. Wanneer ik uitzonderlijk toch eens verlegen ben, dan reageer daar nogal lacherig op voor mezelf. Ik heb natuurlijk wel angsten, voor geweld bijvoorbeeld. Sommige mensen vertalen de eigen angst in geweld en dit toont wellicht dat ze angstiger zijn dan ikzelf. Van woorden ben ik minder bang, tenzij in de monden van een grote massa mensen die niet meer nadenkt. Het is belangrijk om te blijven nadenken, kritisch te zijn voor anderen maar ook voor jezelf.

Welk inzicht in het leven wil je graag met ons delen?

Cherakoui: ‘The world does not make any sense’, maar toch is het zo leuk om zin te geven aan die wereld, aan ons bestaan. Als kunstenaar word ik zowel geconfronteerd met successen als met minder geslaagde voorstellingen. Maar hierop terugblikkend: de minst geslaagde waren vaak de beste omdat ze de grootste verandering teweegbrachten. Het is een kwestie van weerstand die je weet om te zetten in groei en ontwikkeling. Mijn advies: maak van een dieptepunt een kantelpunt.

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

1 Sint-Jansplein Sint-Jansplein, 2060 Antwerpen : Gael
2 De Coninckplein De Coninckplein, 2060 Antwerpen : Di Luka
3 Centraal Station Koningin Astridplein 27, 2018 Antwerpen : Haseeb en Nabeel
4 Village – Operaplein Operaplein 1, 2000 Antwerpen : Ann Wauters
5 Stadspark Rubenslei, 2018 Antwerpen : Saskia De Coster
6 Mechelseplein, 2000 Antwerpen Jason ¨Piselé
7 MUHKA Leuvenstraat 32, 2000 Antwerpen : Charlie Dewulf
8 Sint-Andrieskerk Sint-Andriesstraat 5, 2000 Antwerpen : Inge Onsea
9 Meir /Wapper , 2000 Antwerpen : Luigina
10 Hendrik Conscienseplein Hendrik Conscienceplein, 2000 Antwerpen : Sidi Larbi
11 Grote Markt Grote Markt, 2000 Antwerpen : Maggy Doumen
12 Oude leeuwenrui Oude leeuwenrui, 2000 Antwerpen : Ingrid, Inge, Pia en Pim
13 MAS Hanzestedenplaats 1, 2000 Antwerpen : Samuel Dali

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Sidi Larbi Cherkaoui (hij/hem) appeared first on Antwerp Pride .

Nabeel Waqar (hij/hem) & Hasib Khalid (hij/hem)

Thu, 15 Jul 2021 11:42:00 GMT

Dag Nabeel en Haseem. De vlag waaronder de Pride dit jaar vaart is #notjustwords. Daarom leek het ons fijn om te beginnen met deze vraag: beschrijf jullie zelf in drie woorden!

Nabeel: Ik ben Nabeel, ik ben van Pakistan, ik ben gay.

Haseeb: Ik ben gay, afkomstig uit Pakistan, ik ben Haseeb.

Ik begreep dat jullie moesten vluchten uit Pakistan. Waarom?

Nabeel: In ons land konden wij niet uitkomen voor onze geaardheid. Wij zijn eerst gevlucht naar Litouwen, waar we internationaal werk deden. Ik in accountancy, Haseem in management. Na enkele maanden hebben we aan onze familie verteld dat we gay zijn. Zij wilden dat we terug naar Pakistan kwamen, waar ons een gewelddadig einde wachtte.

Haseeb: Mijn ouders wilden een huwelijk voor mij arrangeren. Maar ik zei hen dat dat niet kon. Ik was geschokt toen ze me vertelden dat ze me omwille van mijn geaardheid zouden vermoorden voor hun eer. Een eremoord…

Nabeel: We zijn dan verder gereisd naar België, omdat we hier geen familie hebben, geen vrienden, en omdat er hier dus niemand wist over onze relatie. Hier in België leerden we de Pride kennen, en begrepen we dat homoseksuelen hier vrij zijn en dus veilig. Een gay heaven . Hier in België vormt de Pride onze familie.

Wat is de reden waarom homoseksualiteit als een misdaad wordt gezien in Pakistan?

Nabeel: Pakistan in een moslimland. En binnen de strenge leer van de Islam is er geen plaats voor homoseksualiteit.

Haseeb: Aan kinderen wordt van jongs af aan geleerd dat een man moet samen zijn met een vrouw, en dat er geen andere opties zijn. Wie zich daaraan niet houdt, die kan vermoord worden.

Wanneer voelden jullie dat jullie gay zijn?

Nabeel: Ik was dertien. Ik ging naar een school met alleen maar jongens. Ik vond het fijn om met hen cricket te spelen. Maar soms begonnen ze te praten over meisjes. En toen besefte ik dat ik eigenlijk niet geïnteresseerd was in meisjes. Ik begreep dat ik anders was dan hen. Pas toen ik zeventien jaar was, besefte ik dat ik homo ben.

Haseeb: Bij mij ging het gelijkaardig. Ik begon het te voelen toen ik vijftien was. Ook ik speelde graag met de jongens, en voelde geen verlangen om mee te praten over de meisjes. In Pakistan is er geen plaats om te praten over je seksualiteit, en als je er toch over praat denken ze dat je gek bent en word je gestraft. Met de leeftijd van 18 jaar realiseerde ik me ten volle dat ik homo was.

Hadden jullie andere gay vrienden in Pakistan?

Nabeel: Nee. De eerste homo die ik ontmoette was Haseem. Het was in 2015, we waren ongeveer twintig. Ik ontmoette hem op het verjaardagsfeestje van mijn neef, die een klasgenoot was van Haseem. We sloten vriendschap en het was pas na drie jaar dat we aan elkaar durfden zeggen hoe we ons voelden.

Haseeb: We hebben elkaar dus puur toevallig ontmoet. Nadat we zoveel tijd samen hadden doorgebracht, voelde ik dat Nabeel ook ‘gay’ was. We zaten op een hotelkamer, waar niemand ons kon horen, en toen heb ik het hem gevraagd.

Ik dacht dat er in landen waar homoseksualiteit openlijk verboden is, wel vaak ‘underground scenes’ bestaan, bijvoorbeeld in de vorm van gay bars. Bestaan die ook in Pakistan?

Nabeel: Nee, in Pakistan bestaat dat niet. Er is een strenge wet die ervoor zorgt dat je als gay meteen aankijkt tegen een celstraf van 10 jaar. Onlangs lazen we nog een artikel over twee vrouwen die stiekem getrouwd waren in Islamabad. Ze werden opgepakt en verblijven nu in de gevangenis. Hun eigen familie heeft hen verraden bij de politie.

Hebben jullie nog contact met jullie familie?

Nabeel: Nee, sinds 2015 hebben we geen contact meer met onze familie.

Haseeb: Ik mis mijn familie enorm.

Nabeel: Ouders zijn ouders, en die vergeet je nooit.

Jullie volgen ze ook niet op Facebook, of via andere online kanalen?

Nabeel: Nee, want als ze zien dat we contact met hen zoeken, zullen ze onze telefoons traceren, en kunnen ze ons vinden.

Haseeb : We zijn te bang. Onze familie vindt dat wij de verkeerde keuze hebben gemaakt, maar het feit is dat wij zelf geen keuze hebben gemaakt. Je hebt je seksualiteit niet te kiezen. Het is nu eenmaal natuurlijk. Het ligt niet in onze handen. Het heeft ook niets te maken met onze religie. Maar onze families denken dat het wel onze beslissing is, en dat we er dus kunnen voor kiezen om niet gay te zijn.

Jullie noemen zichzelf wel nog moslim?

Haseeb: Jazeker. Ik bid vijf keren per dag.

Nabeel: Je religie en je geaardheid hebben niets met elkaar te maken. Ik bid ook verschillende keren per dag.

Welke emotie primeert wanneer jullie terugdenken aan het vaderland? Verdriet, woede, wrok?

Haseeb: Teleurstelling. Omdat er geen plaats is voor ons en voor zoveel andere mensen in Pakistan.

Nabeel: Zelfs als onze families ons zouden vergeven, zou de Pakistaanse maatschappij ons niet vergeven.

Geloven jullie dat de dingen kunnen veranderen in Pakistan?

Nabeel: Nee, zolang de Islamitische wet heerst, is er geen plaats voor de LGBTQIA+ gemeenschap.

Haseeb: Als we aan iedereen zouden kunnen uitleggen dat homoseksualiteit iets natuurlijk is, dat je er dus niet voor kiest, is er op termijn misschien wel verandering mogelijk.

Kan social media hierin een rol spelen?

Nabeel: In Pakistan worden alle websites gecensureerd. Je kan dus zelfs niet op Google zoeken op ‘gay’.

Haseeb: Toen we hier in Europa aankwamen, beseften we dat dit echt een andere wereld is.

Zijn jullie gelukkig, hier in België?

Nabeel: Ja. Toen we hier toekwamen was Haseem heel depressief. Maar we werden opgevangen door het regenbooghuis in Brussel en toen leerden we de Antwerp Pride kennen. Iedereen is hier zo vriendelijk, en hulpvaardig.

Vinden jullie dat België een verantwoordelijkheid draagt en een gidsland zou moeten zijn ten opzichte van landen waar veel minder vrijheden zijn?

Haseeb: Ja, iedereen heeft recht op vrijheid. België zou zijn middelen moeten inzetten om andere landen te motiveren LGBTQIA+ mensen te accepteren.

Nabeel: Ja, in het belang van de mensheid.

Wat zijn jullie plannen op korte termijn?

Haseeb: We leren Nederlands bij LPC. Daarna wil ik werk zoeken.

Nabeel: Ik heb intussen een jobaanbieding gekregen bij Bpost, waar ik binnenkort kan beginnen. En deze zomer zijn we samen vrijwilliger voor Antwerp Pride.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

1 Sint-Jansplein Sint-Jansplein, 2060 Antwerpen : Gael
2 De Coninckplein De Coninckplein, 2060 Antwerpen : Di Luka
3 Centraal Station Koningin Astridplein 27, 2018 Antwerpen : Haseeb en Nabeel
4 Village – Operaplein Operaplein 1, 2000 Antwerpen : Ann Wauters
5 Stadspark Rubenslei, 2018 Antwerpen : Saskia De Coster
6 Mechelseplein, 2000 Antwerpen Jason ¨Piselé
7 MUHKA Leuvenstraat 32, 2000 Antwerpen : Charlie Dewulf
8 Sint-Andrieskerk Sint-Andriesstraat 5, 2000 Antwerpen : Inge Onsea
9 Meir /Wapper , 2000 Antwerpen : Luigina
10 Hendrik Conscienseplein Hendrik Conscienceplein, 2000 Antwerpen : Sidi Larbi
11 Grote Markt Grote Markt, 2000 Antwerpen : Maggy Doumen
12 Oude leeuwenrui Oude leeuwenrui, 2000 Antwerpen : Ingrid, Inge, Pia en Pim
13 MAS Hanzestedenplaats 1, 2000 Antwerpen : Samuel Dali

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Nabeel Waqar (hij/hem) & Hasib Khalid (hij/hem) appeared first on Antwerp Pride .

Di Luka / Diane Flesch (zij/haar)

Thu, 15 Jul 2021 11:33:00 GMT

Diane Flesch of Di Luka is 52 jaar. Zij is de eerste en voorlopig enige Drag King van Antwerpen. Ze heeft een dochter van 31, haar grootste liefde. Deze ras-entertainer werkte bijna 25 jaar als poetsvrouw voor het Zorgbedrijf in Antwerpen. 10 jaar geleden studeerde ze af als bejaarden-animator en momenteel hoopt ze zo snel mogelijk een uitdaging te vinden in de amusementssector. Na een uur gebabbeld te hebben met deze intelligente, grappige, down to earth en volkse persoonlijkheid, heeft Diane mijn hart compleet veroverd.

Je hebt een Joodse achtergrond, kan je hier meer over vertellen?

Flesch: Een jaar geleden contacteerde een zekere Hilal Flesch me via Facebook. Hij zei me dat hij met zijn stamboom bezig was en kwam onze familie tegen. Na zijn verhaal heb ik de Davidsster laten tatoeëren op mijn onderarm.

Hoe sta jij in het leven?

Flesch: Heel simpel eigenlijk: ‘carpe diem’. De ouderen waar ik voor werk zeggen vaak ‘Kijk kind, dit is je toekomst, als je iets wil doen, moet je het nu doen, het leven kan snel gedaan zijn. Doe wat je wil doen, anders ga je later spijt hebben.’

Hoe is jouw carrière als Drag King gestart?

Flesch: Toevallig verzeilde ik op een avond in café Que Pasa in Antwerpen. Ik ben dol op het entertainment van Drag Queens en ik werd snel een vaste klant van café Que Pasa. Het was de uitbater die me overhaalde om op te treden. Hij heeft lang moeten aandringen, maar op gegeven moment heb ik dan toch die stap gezet. De voorbereiding was zeer spannend: kostuums kopen, make-up aanbrengen, … en dat voor iemand die nog nooit een make-up tasje van dichtbij had gezien. Met de hulp van mijn dochter bereidde ik mijn performance voor. Ik was heel zenuwachtig voor mijn eerste optreden, maar het smaakte naar meer. Intussen is de kamer van Di Luka groter dan die van Diane.

Wie is je grootste inspiratiebron?

Flesch: Ik ben grote fan van Adam Lambert. Een getalenteerde en aantrekkelijke man. Hij zingt met hart en ziel, kust zijn vriendje op het podium en durft zijn wie hij is. Ik ben misschien lesbisch maar hij zou me kunnen krijgen. (bulderlacht)

Wat wil je bereiken met je rol als Drag King?

Flesch: Ik wil tonen dat het oké is om jezelf te zijn. Ik leef mijn leven en doe dat ten volle. Ik geniet hier zo hard van. Ik ben begonnen op mijn 42ste en heb misschien een beetje spijt dat het zo laat was. Ik voel soms mijn beperkingen. Mijn knieën gaan niet meer zo goed mee. Een split moeten ze van mijn niet verwachten. (lacht)

Krijg je soms te maken met vooroordelen?

Flesch: Mijn vrienden kennen me al heel lang en zijn me nooit anders beginnen bekijken: ‘We wisten wel dat gij een specialleke waart’ kreeg ik vaak te horen. Mijn vader zaliger zei me ‘ das iet vur ouw è ’. Hij was 85 jaar en heeft er nooit een punt van gemaakt. Mijn dochter, vindt het fantastisch en is trots dat ik de eerste Drag King van ’t stad ben. Mijn broers maken af en toe onnozele grappen waarop mijn dochter repliceert: ‘ze zijn gewoon jaloers mama want ge zijt ne veel knappere vent.’ En dat is ook waar! (bulderlacht)

Hoe ga je zelf om met kwetsende woorden of vooroordelen?

Flesch: Ik ben een gevoelig meiske . Ik probeer dat weg te steken maar diep van binnen bloed ik soms. Ik werd vroeger gepest omdat ik klein en struiser was, mama had niet veel centen. Je blijft dat meenemen en dat maakt me soms wat onzeker. Ik probeer dat niet te tonen maar als ze er echt over gaan, heb ik een antwoord klaar.

Wat maakt je blij?

Flesch: Mijn dochter, ze deed al zoveel voor mij. Daarnaast: muziek. Als ik een slechte dag heb, zet ik de onnozelste plaat op, bijvoorbeeld ‘Love boat’ van K3, dan vergeet ik alle zorgen.

Hoe zouden jouw dierbaren je typeren?

Flesch: Mijn dochter zou me omschrijven als een ‘prettig gestoorde mama’. Een heel lieve mama, soms een strenge mama en… een ‘tietenzot’ (lacht), ze is 31 dus ze mag dat zeggen. Mijn beste vrienden zouden me gekscherend omschrijven als een homo (lacht). Ik heb van die automatische signature moves met mijn handje.

Wat was voor jouw de grootste ontgoocheling toen je opgroeide?

Flesch: Ware liefde, ik denk niet dat het bestaat voor mij.

De corona-pandemie heeft veel impact gehad op onze maatschappij. Wat heb jij ervan geleerd?

Flesch: Ik ben bewuster beginnen omgaan met mijn ouderen, omdat ze heel kwetsbaar zijn en niet meteen iemand kunnen knuffelen.

Wat betekent ‘queer’ zijn voor jou?

Flesch: Het is zalig om in een café terecht te komen, een zalige vriendenkring op te bouwen en jezelf te zijn. Ik draag graag hemd en das, ook als Diane. Uitgaan, zonder veroordeeld te worden, is bevrijdend.

Wanneer was de laatste keer dat je je kwetsbaar voelde?

Flesch: Gisteren op mijn werk. Ik zit in mijn menopauze en het was warm. Ik deed een short aan. In de eetzaal zag ik oudere mensen bedenkelijk kijken naar de tatoeages op mijn benen. Ik bleef vriendelijk, zei ‘hallo’ maar ze draaiden hun hoofd, dat kwetst.

Wat zou je zeggen tegen je jongere zelf?

Flesch: Dat kindje moet je zeker nemen, die vent moet je sneller buiten gooien (lacht) en begin al maar dassen te sparen want je gaat ze nodig hebben.

Waar word je verlegen van?

Flesch: Mooie vrouwen. Ik kan niet in hun ogen kijken. Het is dan ook een wonder dat ik een aantal vriendinnen heb gehad (lacht).

Hoeveel keer ben je al echt verliefd geweest.

Flesch: Drie keer. Ik dacht: ‘daar wil ik mee trouwen’.

Wat is je grootste angst?

Flesch: Om alleen oud te worden. Ik zie dat veel bij alleenstaande bejaarden en dat is toch niet leven waar ik voor zou kiezen.

Wat was de grootste strijd in je leven? Welke levensles putte je eruit?

Flesch: Uit de kast komen. Mijn dochter was 2 jaar toen ik het besefte. Er ging vanalles door me heen. Ik vroeg me af of ik wel een goede mama ging zijn en had schrik dat mijn dochter op school zou uitgelachen worden. Ik ben vervolgens een jaar gaan babbelen met iemand van de Free Clinic ( Free Clinic richt zich al meer dan 40 jaar op de meest kwetsbare stadsbewoners. nvdr) . Hij heeft me op een bepaald moment gezegd: ‘wat denk je nu, dat je dochter blijer gaat zijn met een gelukkige lesbische mama of een ongelukkige hetero mama?’. Zijn woorden hadden me wakker geschud en toen heb ik de stap gezet. Ze is ondertussen nog steeds gelukkig met mij.

Hoe voel je jezelf in je lichaam?

Flesch: Er mogen wat kilo’s af. Ik heb heel veel last gehad van mijn menopauze en kreeg zware bloedingen van mijn maanstonden. Mijn baarmoeder moest er uit .Dit gebeurde in februari van dit jaar en sindsdien kwamen er wat kilo’s bij. Aan de andere kant is het leven te schoon om alles te laten. En mijn ‘oudjes’ zeggen altijd: ‘Diane als je ouder wordt, mag je niets meer eten van meneer doktoor dus doe het nu maar.’ (lacht)

Vind je dat je hard bent voor jezelf?

Flesch: Ik ben zeker hard voor mezelf. ‘Dat mag je echt niet meer zeggen’ ‘Let daar een beetje meer op.’ ‘Zou je die cola echt nu wel drinken?’ Soms ben ik hard maar ik zie mezelf graag.

Hoe definieer je liefde?

Flesch: Twee mensen die onvoorwaardelijk alles voor mekaar doen en alle goede en slechte punten erbij nemen. Een mens is niet perfect en iedereen maakt fouten.

Wat betekent #NotJustWords voor jou?

Flesch: Geen woorden maar daden. Het is jammer dat nog steeds veel mensen niet zien dat we ook maar gewoon door het leven proberen te gaan. Wij hebben ook broers, zusjes, kinderen. Wij hebben mensen waar we voor moeten zorgen en betalen onze belastingen. Ik moet ook opstaan om tegen 7 u. te gaan werken. Het enige dat ik anders doe, is met hetzelfde geslacht naar bed gaan. Zijn we daarom zo anders? Ik denk het niet.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Dit jaar kan je de verhalen ontdekken van Saskia De Coster, Ingrid Neven en haar gezin, Sidi Larbi Cherkaoui, Inge Onsea, Ann Wauters, Samuel Dali, Charlie De Wulf, Luigina Cristian, Nabeel Waqar & Hasib Khalid, Gael Leung Chong Wo, Jason Piselé en Maggy Doumen.

HOE WERKT HET

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

1 Sint-Jansplein Sint-Jansplein, 2060 Antwerpen : Gael
2 De Coninckplein De Coninckplein, 2060 Antwerpen : Di Luka
3 Centraal Station Koningin Astridplein 27, 2018 Antwerpen : Haseeb en Nabeel
4 Village – Operaplein Operaplein 1, 2000 Antwerpen : Ann Wauters
5 Stadspark Rubenslei, 2018 Antwerpen : Saskia De Coster
6 Mechelseplein, 2000 Antwerpen Jason ¨Piselé
7 MUHKA Leuvenstraat 32, 2000 Antwerpen : Charlie Dewulf
8 Sint-Andrieskerk Sint-Andriesstraat 5, 2000 Antwerpen : Inge Onsea
9 Meir /Wapper , 2000 Antwerpen : Luigina
10 Hendrik Conscienseplein Hendrik Conscienceplein, 2000 Antwerpen : Sidi Larbi
11 Grote Markt Grote Markt, 2000 Antwerpen : Maggy Doumen
12 Oude leeuwenrui Oude leeuwenrui, 2000 Antwerpen : Ingrid, Inge, Pia en Pim
13 MAS Hanzestedenplaats 1, 2000 Antwerpen : Samuel Dali

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Di Luka / Diane Flesch (zij/haar) appeared first on Antwerp Pride .

Een uniek juweel, getekend: Nico Taeymans

Thu, 15 Jul 2021 09:44:00 GMT

Nico Taeymans is geen onbekende voor de liefhebber van het betere juweel. Antwerp Pride is dan ook zeer verheugd dat hij naast een kunstwerk ook een ring voor Antwerp Pride heeft ontworpen.

Nico Taeymans en zijn echtgenote Nadja dragen onze regenboogfamilie al langer een warm hart toe. Nadja vertelt dat
het boek ‘Julian’ van Fleur Pierets haar
erg heeft aangegrepen. Het sympathieke koppel schrok ervan dat de aanvaarding van LGBTQIA+ mensen nog zo moeilijk kan liggen. Zo rijpte bij hen het idee om zich te engageren voor Antwerp Pride.

Ring

Nico ontwierp een ring met als inscriptie #notjustwords.Dezering,gemaaktuittin, moet een herinnering zijn aan de Antwerp Pride van dit jaar, benadrukken ze. “Het is niet zozeer dat mensen ‘een Nico Taeymans’ zullen kopen, maar wel een ring die verwijst naar de Antwerp Pride in 2021,” gaat Nadja verder.

Wil je dit bijzondere kleinood kopen? Haast je dan snel naar het Antwerp Pride Village of de webshop . Wat nieuw is dit jaar: wie ‘Vriend van de Pride’ wordt, krijgt meteen de ring cadeau!

Kunstwerk

Nico’s engagement inspireerde hem tot een kunstwerk voor Antwerp Pride. Wat dat gaat worden is nog even geheim, maar het werk zal onthuld worden tijdens de openingsavond van Antwerp Pride. “Wat er daarna met het kunstwerk gebeurt, staat nog open. Het zal een eigen leven gaan leiden, hopen we,” aldus nog Nadja.

“Ook voor ons is dit spannend, want Nico komt nu ook naar buiten als kunstenaar en niet alleen als juweelontwerper. ”Wie het werk van Nico Taeymans kent, weet dat het alleen maar een succes kan worden.”

Praktisch

De ringen zijn te koop in het Antwerp Pride Village en via de Antwerp Pride webshop . De opbrengst gaat naar de organisatie van Antwerp Pride.
De oplage is beperkt.

Wil je het werk van Nico beter leren ken nen? Surf dan naar www.nicotaeymans.be of volg @nicotaeymans op Instagram.

The post Een uniek juweel, getekend: Nico Taeymans appeared first on Antwerp Pride .

The Weight of the Wor(l)d

Tue, 13 Jul 2021 18:41:00 GMT

Once upon a time in a bustling city, there lived a young artist named Li. The young man was an ordinary person. There was nothing too special, too eccentric about him. Not in the way he spoke, not in the way he carried himself and certainly not in the way he dressed. Or that’s what Li told himself. He didn’t want to stand out. Only his art should. But he knew that people sometimes stared, threw him strange looks. He wondered why that was. Was it because of his oddity? No, it was probably because of his Chinese roots. Not everybody seemed to be fond of that. Heck, even Li himself wasn’t always glad about his heritage. But it was nothing he could change. It was a fact he had to accept.

So, he tried to ignore it. Those reactions. He should just ignore the glares, the words…
Maybe if he didn’t say anything, if he didn’t look, he could become a nobody among other bodies.
Yet, at times, he could not ignore the burning in his limbs and stomach. Those words… Why could he not just erase them?

It’s because Li carried a unique gift.
A strange ability, if you will. In his own glance, invisible to bystanders or even friends and family. But if one looked closely and intently, you could see them: the words scattered across the young man’s body. Some words were more prominently visible than others. Some looked faded, as if they’d been carried along for years. Other words seemed freshly etched into him. A few words were clearly chiselled in with great care. Curly, beautiful, strong words.

The first time Li went to the city, he was only a child, but it had left quite the impact on him. Both in the positive and negative sense. The positive thing was that he already drank in the excited city lifestyle. The way everyone and everything seemed to be in motion always. Like one big, breathing organism. It was fascinating for a young kid to take in. The downside were the other kids. They were giving him weird looks. They insisted he was an ugly girl and on top of that, a weird Asian girl.

Li’s parents told him to just ignore the bullies and Li tried. He really did. But on his way home, he could barely suppress the tears. And the burning, oh the weird burning in his stomach was still simmer- ing from the moment those kids started talking. When he lifted his shirt to have
a peek underneath, he let out a voiceless gasp. Something, letters, a word was being engraved on him. There it was, on his stomach, burnt into his skin: GIRL. When his mother turned her head to meet her son’s eyes, Li quickly pulled his shirt down again. “What’s going on, sweety?” “Nothing.”

“Don’t let those stupid kids define you. “Dad said, his eyes still fixed on the road, hands glued to the steering wheel. Li murmured some half reply, but already knew that the word wouldn’t just disappear. His assumptions turned out to be correct. By the time he got in high school, Li always avoided sharing the dressing room with other peers. He didn’t want them to see the words. Those cursed words that just didn’t seem to disappear. No matter what skin bled. The words only seemed to have thickened. It was as if they just increased in size and presence, the more Li tried to rid himself of them.

“Something’s eating at you, Li,” one of
his teachers once noticed. Reluctantly,
Li stayed after class was over to have an honest talk with Miss Collins.
“What’s there to see?” Li sighed.
“You think I didn’t notice?” Miss Collins raised her brow.
“What?”
She then pointed to his arms. It was summer and too hot to hide under a long- sleeved shirt anyway.
“Y-you can see it?”
“Those words? Yes. And I’m sorry you have to deal with them,” Miss Collins confessed. Li gave her a wide-eyed look. His teacher gestured him to get closer to her desk.
She opened her hand. Butch was readable in the folds of it. Li didn’t know what it meant, or what it meant to his teacher, but the word must’ve been impactful enough for it to appear there. And so, for the first time in hos life? Li was confronted with a person who shared his oddity. “Look, you don’t have to tell me how you got them, but I’m worried about you.”
Miss Collins said. “Here’s a resource for youngsters that are looking for a therapist. It might help you.”
“Thanks, Miss Collins,” Li mumbled per- plexed.
“Just know you’re not the only one. There are more people like you out there,”Miss Collins said with a smile. It was effective because Li left with a smile on his face too.

“Everyone has these words?!” Li exclaimed in utter disbelief.
His therapist nodded. “Yes. Some people are less affected and thus their words might be invisible to the quick eye.”
“But you can see mine, right?”
“Yes. I’m a therapist, so I’m trained to see it easier. But even now, your subconscious is holding some information back since most words appear as scribbles to me.”
“Whoa, I didn’t know all that,” Li confessed. Miss Collins was right; he wasn’t alone with this weird ability. How come nobody ever taught him this?
His therapist seemed to read the confusion on his face and smiled: “Don’t worry, Li. I’ll explain everything you want to know. And together I’m going to help you deal with some of these scars and burns.”

“Can I ask you who created these?”
Li’s lover asks one day.
“My biological parents. It’s the oldest and thus the first word that I knew.”
“What does it say?” Avery asks, studying the lines.
“Love.”
“Is it… is it possible if I wrote something too?” Avery carefully wonders and Li smiles and nods.
That evening the two lay on the bed and the artist’s back is uncovered, bare. His arms are crossed in front of him as his head rests on them.
“So…, how can I leave my mark?”
Avery questions, clearly hesitating. “Whatever you see fit”, Lee hums, eyes already closed. He trusts his partner to do the right thing

“Okay,” his lover murmurs. With their index finger they touch their boyfriend’s back. First, only the nail touches the warm skin beneath. Then their finger pas presses against the flesh. For a moment, Avery retreats. They look at the words that had already been written on there.

Like a whirlwind of organic tattoos. What else could they contribute? Then they put their finger on Li’s back again. In the meantime, Li’s trying to guess what his lover is drawing or writing. Despite trying to focus on the pattern, he finds himself drifting off in the sensation of his lover’s touch.

“What does it say?”
“Courage,” Avery quietly says.
“Why?”
“Because you’re courageous.”
“I’m not. Not always,” Li chuckles as he recalls every moment he felt more of a wimp than anyone worth looking up to. “Then see it as a support word. Something you need,” Avery laughs before lying next to Li and smooching him on the lips.

Kaidan Geurts

The post The Weight of the Wor(l)d appeared first on Antwerp Pride .

Ingrid Neven (zij/haar) & Inge Laurijssen (zij/haar) & Pia & Pim

Sat, 10 Jul 2021 17:13:00 GMT

Inge, Ingrid, Pia en Pim. Jullie zijn een zeer sympathieke familie. Beschrijf jullie eens in drie woorden.

Inge&Ingrid: allereerst een sociaal gezin, levensgenieters en heel georganiseerd als gevolg van onze drukke jobs.

Het thema van Antwerp Pride is dit jaar #NotJustWords. Wat betekent dit voor jullie?

Inge&Ingrid: De toestanden in Hongarije bijvoorbeeld. Iedereen heeft de mond vol over homerechten, maar het is belangrijk om ons hierover uitdrukkelijk uit te spreken. Daarom dat we heel graag deelnemen aan dit mooie initiatief van Antwerp Pride. We hebben hier in Antwerpen een goed leven en dat moeten we koesteren. Moesten wij onze twee kinderen opvoeden in Hongarije? We zouden ons heel erg ongelukkig voelen. ‘Not Just Words’, maar het is nog altijd moeilijk om als twee vrouwen hand in hand te lopen. Mensen vragen ons of we zussen zijn. Dan zeggen we met veel overtuiging dat we een gezin vormen. We willen laten zien dat het kan!

Krijgen jullie soms vervelende opmerkingen?

Inge&Ingrid: Ja, dat gebeurt. Misschien minder in België, maar wel bijvoorbeeld op vakantie. Italië heeft nogal een conservatief kantje. Wanneer je daar openhartig bent over je gezinssamenstelling, dan wil de sfeer al eens veranderen. Dat blijft wel hangen.

Hoe gaan jullie daarmee om?

Inge&Ingrid: wanneer je onbegrip voelt aan de overkant, dan willen we nogal eens ontwijkend antwoorden. Bijvoorbeeld je ontwijkt dan de term ‘vrouw’ en je gebruikt het neutralere ‘partner’. Natuurlijk doen we dat niet bij onze familie en vrienden, dan is van terughoudendheid geen sprake. Nu, het is precies net dat wat een pride zo een bijzondere gebeurtenis maakt: dan worden de rollen omgekeerd en kunnen we 100% onszelf zijn. De parade, de feestende mensen, de energie, de gezinnen met kinderen,… even dat bijzondere gevoel.

Wat betekent ‘queer’ voor jullie?

Inge&Ingrid: Queer is ‘anders zijn’. Maar voor ons gezinnetje is dat ‘anders zijn’ al heel gewoon hoor. Er zijn twee kindjes en twee mama’s. We denken daar niet veel meer over na. Onze dochter moet natuurlijk wel eens uitleggen dat ze twee mama’s heeft, maar ze is nog jong. Er wordt nog niet zoveel over door geboomd. Soms zegt men wel eens dat ze geluk heeft met twee mama’s.

Welke levensles zouden jullie willen meegeven aan jullie kinderen ?

Inge&Ingrid: Alvast dat je nooit iemand mag beoordelen op kleur of geaardheid, … We denken dat kinderen van nature een zeer open leefwereld hebben. Hopelijk houden ze dit gevoel vast en weten ze dat ze alles aan ons mogen vertellen. Dit is belangrijk, want we weten dat het in onze tijd nog anders was: geen rolmodellen, weinig gelegenheid tot gesprek, … Onze dochter was onlangs aan het kijken op TIKTOK en daar kwam ze allerlei filmpjes tegen over de pride. Heel leuk allemaal dat kinderen op een laagdrempelige manier hiermee in contact komen. Des te erger natuurlijk is de situatie in Polen en Hongarije. Laten we hopen dat jongeren een voortrekker kunnen blijven en een statement kunnen maken.

Wat betekent de liefde voor jullie?

Inge&Ingrid: Liefde is onvoorwaardelijk, elkaar verdragen. Door dik en dun elkaar steunen. En wanneer we er moeten zijn voor elkaar er ook zijn. Vandaag huilde onze dochter door de laatste schooldag, dat is ook liefde he.

Zijn er zaken waar jullie schrik van hebben?

Inge&Ingrid: Ja, Polen en Hongarije. Het belemmert ons echt om die landen nog te bezoeken. Ergens besluipt het gevoel je dat je er niet meer welkom bent. Natuurlijk is dit eerder een politiek gegeven en zullen heel wat inwoners van die landen er anders over denken, maar toch… Het blijft beangstigend.

De snelle vragenronde:

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

1 Sint-Jansplein Sint-Jansplein, 2060 Antwerpen : Gael
2 De Coninckplein De Coninckplein, 2060 Antwerpen : Di Luka
3 Centraal Station Koningin Astridplein 27, 2018 Antwerpen : Haseeb en Nabeel
4 Village – Operaplein Operaplein 1, 2000 Antwerpen : Ann Wauters
5 Stadspark Rubenslei, 2018 Antwerpen : Saskia De Coster
6 Mechelseplein, 2000 Antwerpen Jason ¨Piselé
7 MUHKA Leuvenstraat 32, 2000 Antwerpen : Charlie Dewulf
8 Sint-Andrieskerk Sint-Andriesstraat 5, 2000 Antwerpen : Inge Onsea
9 Meir /Wapper , 2000 Antwerpen : Luigina
10 Hendrik Conscienseplein Hendrik Conscienceplein, 2000 Antwerpen : Sidi Larbi
11 Grote Markt Grote Markt, 2000 Antwerpen : Maggy Doumen
12 Oude leeuwenrui Oude leeuwenrui, 2000 Antwerpen : Ingrid, Inge, Pia en Pim
13 MAS Hanzestedenplaats 1, 2000 Antwerpen : Samuel Dali

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

The post Ingrid Neven (zij/haar) & Inge Laurijssen (zij/haar) & Pia & Pim appeared first on Antwerp Pride .

Registratie briefing Antwerp Pride 2021

Wed, 07 Jul 2021 20:40:00 GMT

De resistratie is afgesloten

Radisson Blu Hotel l K. Astridplein – Antwerpen

18.30h Welkom en registratie
19.00h Briefing l Infosessie
20.00h Afsluitende cocktail
21.30h Einde

De registratie is afgesloten.

We hopen je daar te zien.#notjustwords #loveunited
Het Antwerp Pride Team

The post Registratie briefing Antwerp Pride 2021 appeared first on Antwerp Pride .

Antwerp Pride 2021 palmt OLT en Operaplein in

Tue, 06 Jul 2021 11:08:00 GMT

The post Antwerp Pride 2021 palmt OLT en Operaplein in appeared first on Antwerp Pride .

Discover the Antwerp Pride Guide 2021

Sat, 03 Jul 2021 07:58:00 GMT

Welcome to Antwerp Pride Magazine, your guide to all the things you need to know to enjoy a wonderful Antwerp Pride.

Oh, and we are always looking for writers and editors, so if you want to be part of our team, let us know.

Please wait while flipbook is loading. For more related info, FAQs and issues please refer to DearFlip WordPress Flipbook Plugin Help documentation.

The post Discover the Antwerp Pride Guide 2021 appeared first on Antwerp Pride .

‘Trail of Stories 2021’ wandelen? Bekijk hier de route!

Thu, 01 Jul 2021 07:33:00 GMT

Trail Of Stories loopt dit jaar de hele maand van 1 tot met 31 augustus 2021. (wandelduur ongeveer 2 uur)

Wandel door de stad op zoek naar dertien grote portretten van fotografe Noortje Palmers + 1 groot portret van Birde Vanheerswynghels aan de gevel van het M HKA .

HOE WERKT HET

ONZE KAART

WAAR VIND JE DE PORTRETTEN?

Een pittige wandeling, kortom, vol boeiende ontmoetingen.

Vergeet onderweg zeker geen foto te nemen voor je Instagram of andere sociale media. Een tag #NotJustWords is natuurlijk altijd welkom.

Veel wandelplezier.

The post ‘Trail of Stories 2021’ wandelen? Bekijk hier de route! appeared first on Antwerp Pride .

Ontdek Antwerp Pride 2021

Tue, 22 Jun 2021 12:51:00 GMT

Hoi Pride-fan!

Kijk jij ook al uit naar de zomer en de nieuwe editie van Antwerp Pride? We stellen je met veel trots ons programma voor! Het thema dit jaar #notjustwords blijft actueler dan ooit en het motiveert ons om te blijven opkomen voor de rechten van iedereen in onze gemeenschap!

Happy pride!

—

Hello Antwerp Pride Fan!
Are you looking forward to this summer and our new edition of Antwerp Pride? We are proud to present you our Antwerp Pride 2021 Programme !

Our theme #notjustwords proves to be more relevant than ever and motivates us to fight for the rights of everyone in our community! Make sure to check the English summaries of our events on our website!

Happy pride!

The post Ontdek Antwerp Pride 2021 appeared first on Antwerp Pride .

Zaak zonder haat symbool voor Antwerpse horeca

Sun, 16 May 2021 20:55:00 GMT

Met het beeld van een speciaal ontworpen viooltje, dat zijn oorsprong kent in The Pansy Project, kunnen alle café’s en restaurants in Antwerpen binnenkort aantonen dat iedereen welkom is in hun zaak. Wie je ook bent. Ze zijn een Zaak zonder Haat. Het nieuwe project werd voorgesteld door de organisaties Antwerp Pride, Mister Gay Belgium, Roze Huis Antwerpen, Unia en de Antwerpse horecafederatie op IDAHOT, de internationale dag tegen holebi- en transfobie.

Een glas drinken, plezier maken met vrienden of een avond ontspannen met je partner in een kroeg, bar of restaurant waar je weet dat je welkom bent en gerust jezelf kan zijn.

Het moet voor iedereen kunnen in een veilige omgeving, ongeacht wie je ook bent of hoe je jezelf identificeert.

Met het project Zaak zonder Haat slaan Antwerp Pride, Mister Gay Belgium, Roze Huis Antwerpen, Unia en de Antwerpse horecafederatie de handen in mekaar om dit te bereiken, met de steun van Lokale Politie Antwerpen en Stad Antwerpen.

Een uitbater die van zijn etablissement een Zaak zonder Haat wil maken kan een speciaal ontworpen viooltje krijgen om op die manier aan zijn klanten te communiceren dat je een veilige plek binnenkomt.

Die uitbater krijgt het symbool niet zomaar. De partners voorzien in een e-learning van één uur die horeca-uitbaters tools en tips aanreikt om van hun zaak daadwerkelijk een plek te maken waar iedereen welkom is. Na het volgen van deze opleiding krijgen ze het viooltje en kunnen ze zich ‘Zaak zonder Haat’ noemen.

Het viooltje is een ontwerp van de Britse Kunstenaar Paul Harfleet. Het Zaak zonder Haat concept is dan ook een lokaal vervolg op zijn internationaal kunstproject ‘The Pansie Project’. In het Engels heet een viooltje een ‘pansie’ en dat woord wordt in het Engels ook vaak als scheldwoord gebruikt voor homo’s en queers. Harfleet plantte de voorbije jaren wereldwijd verschillende viooltjes op plaatsen van homo en transfoob geweld. De tere kleurrijke bloemen claimen op die manier hun pejoratieve bijnaam als geuzennaam.

Nu krijgen zijn viooltjes een tweede positieve laag in de strijd tegen discriminatie en haat.

Vandaag ontvingen de uitbaters van het bekende café Den Engel op de Grote Markt in Antwerpen al een eerste symbolisch viooltje uit handen van schepen voor gelijke kansen Karim Bachar.

De uitbaters van het café hebben de e-learning nog niet gevolgd, maar hebben zich geëngageerd om dit binnenkort te doen.

De voorstelling en de overhandiging van het eerste viooltje gebeurde niet zonder reden vandaag. 17 mei is immers International Day Against Homo and Transphobia (IDAHOT). Op deze dag in 1990 schrapte de Wereldgezondheidsorganisatie homoseksualiteit uit de lijst van de geestesziekten. Sindsdien roepen op deze dag tal van organisaties wereldwijd holebi- en transfobie een halt toe en staan we stil bij de vele slachtoffers van holebi- en transfoob geweld.

Voor het Zaak zonder Haat project werd voorgesteld op de Grote Markt, hingen burgemeester Bart De Wever en Mister Gay Belgium Joren Houtevels de regenboogvlag uit aan het Antwerpse operagebouw.

Bart Abeel, voorzitter Antwerp Pride . “Met het Zaak zonder Haat project willen we de hand reiken naar de horeca in Antwerpen waarmee we als Antwerp Pride al goed samenwerken. Voor alle duidelijkheid: er zijn vandaag geen noemenswaardige problemen binnen de horeca wat discriminatie betreft maar dit is een extra tool waarmee uitbaters een positief signaal kunnen geven aan hun (potentiële) klanten. Als je zelf nog zoekende bent in je identiteit en je weet niet of je ‘thuishoort’ in een café of je durft op een gezellige avond je partner niet even omhelzen omdat je schrik hebt van reacties in het restaurant, dan weet je binnenkort waar je wél welkom bent zonder enige schroom. We willen ook Paul Harfleet bedanken met wie we vorig jaar al samenwerkten dat hij mee zijn schouders zet onder dit project.’’

Mister Gay Belgium Joren Houtevels: ‘ Je ergens thuis voelen, een plek waar je volledig jezelf kan zijn en waar je jezelf volledig kan ontwikkelen. Het viooltje staat symbool voor een plaats zonder vooroordelen en discriminatie, het

toont aan dat het een plek is waar iedereen welkom is. Hierdoor kunnen personen die zich nog geen ‘thuis’ gevonden hebben ook hun plekje vinden in Antwerpen. Als Mister Gay Belgium wil ik dit signaal ook mee dragen en ervoor zorgen dat iedereen zijn plekje kan vinden. Zichtbaarheid is enorm belangrijk, zeker nu in tijden waar alles op meer afstand gebeurt. Daarom rollen we vandaag de 25 meter lange regenboogvlag van Mister Gay Belgium samen uit, om samen een sterk signaal de wereld in te sturen. It’s time for big changes!’

Horeca Antwerpen: ‘ In navolging van de internationaal gekende regenboog vlag, prijkt dus nu het viooltje aan het raam van de horeca uitbating. Gastvrijheid is één van onze belangrijkste troeven in de horeca, en dit betekent “inclusief” zonder enige vorm van uitsluiting. We zijn dan ook terecht fier dat in de horeca iedereen welkom is en dat op deze manier te kunnen tonen.’

The post Zaak zonder haat symbool voor Antwerpse horeca appeared first on Antwerp Pride .

Subscribe your Antwerp Pride event

Thu, 06 May 2021 17:14:00 GMT

Hey there,
Are you planning a partner event during Antwerp Pride?
Cool! We are happy to help you promote it.
Please provide us with detailed information on your event and we’ll make sure to include it in our agenda.

Organiseer jij een evenement tijdens Antwerp Pride?
Cool ! We helpen je graag je evenement te promoten.
Vul onderstaand formulier zo compleet mogelijk in en we voegen je event toe aan onze kalender.

The post Subscribe your Antwerp Pride event appeared first on Antwerp Pride .

The Antwerp Pride – 2021 theme

Tue, 09 Feb 2021 08:00:00 GMT

English version below

NL – Benieuwd wat Antwerp Pride 2021 voor je in petto heeft?
We houden je niet langer in spanning en lichten je in deze mail en video graag toe wat er op het programma staat in 2021. Onder de slogan #notjustwords focust de veertiende editie van Antwerp Pride op online discriminatie en pestgedrag. Hoe we in onze maatschappij met mekaar omgaan begint namelijk bij onszelf.

De veertiende editie van Antwerp Pride vindt dit jaar plaats van woensdag 11 augustus tot en met zondag 15 augustus. Aangezien het nog te onzeker is of er al dan niet grote evenementen kunnen plaatsvinden deze zomer, zullen er deze zomer nog geen parade of festivals zijn, maar niet getreurd: We hebben heel wat voor je in petto!

PROGRAMMA 2021

Dit jaar plannen we een feestelijke openingsavond in openlucht, komt er een gloednieuwe Pride Village , een vervolg op het succesvolle Trail of Stories van vorig jaar, de Human Rights Friday en zijn ook veel van onze partners al druk in de weer met het maken van zomerse Pride plannen. Je kan er binnenkort alles over lezen in het Antwerp Pride Magazine of via onze website

Een ding staat vast: De regenboog zal deze zomer opnieuw glitteren boven de Scheldestad. Houd je mailbox en onze social media-kanalen in de gaten, want het belooft de moeite te worden. Binnenkort meer!

THEMA

Denk na voor je iets post want woorden zijn #notjustwords .’ We vinden dat het welletjes is geweest met de groeiende onverdraagzaamheid op sociale media, zowel buiten als binnen de LGBTQIA+ gemeenschap. Met dit thema willen we geen grote eisen stellen of oproepen lanceren, maar wel een bekommernis uitdrukken omtrent haat, bullying en discriminatie op sociale media.

Ook in de mainstream media werden er de voorbije maanden onrustwekkend vaak kwetsende uitspraken genoteerd over LGBTQIA+ personen door politici, opiniemakers, tv-presentatoren. Vaak gebeurden deze uitspraken uit onverschilligheid, onhandigheid of gebrek aan kennis en soms – maar niet altijd – werden ze gevolgd door oprechte excuses. Het gebeurt echter nog te nonchalant en te veel.

Binnen de LGBTQIA+ gemeenschap gaan we ook niet altijd zacht met elkaar om. Op dating apps of op sociale media worden mensen gekwetst en gediscrimineerd omdat ze niet zouden voldoen aan bepaalde normen. Omdat ze te vrouwelijk zijn of te butch, trans of niet de juiste huidskleur hebben of…
Ook hiervoor mogen we niet blind zijn en moeten we als gemeenschap de hand in eigen boezem steken.

Sociale media maken het makkelijk om onverdraagzaamheid te exporteren. Wat er momenteel gebeurt in Polen, Hongarije of wat er recent gebeurde in de Verenigde Staten zijn geen ver-van-ons-bed verhalen, maar moeten ook bij ons de waakvlam hoger zetten.

‘Hoe we met elkaar omgaan, begint bij onszelf. Met dit thema hopen we dat iedereen even stilstaat bij de woorden en het kwetsend taalgebruik dat ze, soms onbewust, hanteren. We hopen dat mensen zich informeren over onderwerpen voor ze uitspraken doen. Dat ze even ademhalen voor ze reageren op een nieuwsfeit. Dat er een grotere empathie en verdraagzaamheid komt online. Iemand op een dating app afwijzen hoeft echt niet op een kwetsende of racistische manier te gebeuren. Zeker bij jongeren kunnen woorden blijvende littekens achterlaten. Daarom #notjustwords want woorden zijn meer dan woorden.’

Antwerp Pride wil bij deze haar partners en vrienden die getroffen werden door de pandemie nogmaals een hart onder de riem steken.

ENG – Antwerp Pride is fed up with the growing intolerance on social media, both within and outside the LGBTQIA+ community. With its slogan #notjustwords, the fourteenth edition of Antwerp Pride – taking place from Wednesday 11 through Sunday 15 August – will focus on online discrimination and bullying. ‘The way we treat each other in society, starts with ourselves” it reads. “Think twice before hitting that post button, because words are #notjustwords.” The launch of the campaign today is no coincidence: today is the international day for a safer internet.

This year’s theme is not accompanied by major demands or strong calls for action, but it does express a genuine concern regarding hate, bullying and discrimination on social media.

Over the last couple of months, we have been confronted with rather concerning and sometimes downright degrading statements regarding LGBTQIA+ people by politicians, opinion leaders and tv presenters in mainstream media. All too often, these statements were made out of ignorance, clumsiness or indifference. Sometimes, apologies – genuine or not – followed, but these statements keep resurfacing out of negligence all too often.

Within the LGBTQIA+ community too, we are not exactly always kind to one another. On social media and dating apps, people are hurt and discriminated for not meeting certain so-called standards: they are too feminine or too butch, gender non-conforming or a different colour of skin. We should not turn a blind eye and be willing as a community to put our own house in order.

Social media actually facilitate and spread intolerance more easily. The developments in Poland, Hungary and recently also the United States have made that crystal clear. These are no far away stories, but should trigger us to remain even more vigilant.

“The way we treat each other starts with ourselves”, according to Antwerp Pride Chairman Bart Abeel. “We hope that this theme will help reflect and think about words and hurtful language we sometimes use unconsciously. We hope people will do some research before voicing strong opinions, that they twist their tongue before commenting on a news item, that empathy and tolerance will enter the online world a little more. There is really no need to reject someone on a dating app with hurtful or racist lines. Especially on young people, these words can leave terrible scars. And that is why words are #notjustwords .

The fourteenth edition of Antwerp Pride will take place from Wednesday 11 through Sunday 15 August. As it is still highly uncertain what type of events will be allowed by then, this year’s edition will be scaled down as well. The Antwerp Pride Parade and Festivals will not be organised this summer.

Antwerp Pride does plan a Rainbow Village, a follow up of the successful Trail of Stories from last year, Human Rights Friday and many partners are making plans as well. More information will follow in the Antwerp Pride Magazine, but rest assured that the rainbow colours will shine above our beautiful city of Antwerp this summer.

Antwerp Pride sends out its support and sympathy to friends and partners that have been hit hard by this pandemic.

The post The Antwerp Pride – 2021 theme appeared first on Antwerp Pride .

Lifestyle zender OUTtv breidt uit in België

Tue, 02 Feb 2021 16:53:00 GMT

Proximus:

“Proximus streeft er steeds naar om de content die het aanbiedt zo aantrekkelijk en divers mogelijk te maken voor onze klanten. Het opnemen van OUTtv in ons basisaanbod sluit hier perfect bij aan. Wij wensen onze klanten veel kijkplezier”

OUTtv:

“Ik ben trots dat we dit jaar ons tienjarig OUTtv jubileum in België mogen vieren met het toevoegen van OUTtv aan het basispakket van Proximus en alle trouwe klanten van Proximus mogen entertainen én informeren met onze programmering. Want je hoeft niet gay te zijn om naar OUTtv te kijken. De Belgische samenleving heeft zich de afgelopen jaren snel ontwikkeld als het gaat om de acceptatie en zichtbaarheid van de LGBTQI+-gemeenschap . De aanwezigheid en uitbreiding van onze tv-zender bij Proximus getuigt van die ontwikkeling. Onze levensstijl is nu permanent zichtbaar voor ruim 3 miljoen huishoudens en verankerd in het Belgische medialandschap via OUTtv”. – Oprichter en CEO Marc Putman.

OUTtv is vanaf vandaag bij Proximus in Vlaanderen te zien via het basispakket op kanaal 94 en in Brussel op kanaal 344 . OUTtv is ook te ontvangen in het basispakket van Telenet op kanaal 52 en bij Orange op kanaal 38

Over OUTtv

The post Lifestyle zender OUTtv breidt uit in België appeared first on Antwerp Pride .

VACATURES – WE ZIJN NAAR JE OP ZOEK

Tue, 02 Feb 2021 15:57:00 GMT

Zin om deel uit te maken van het meest kleurrijke (en leukste!) team van het land?

Coordinator (M/V/X)

Situering

Antwerp Pride is voor het eerst georganiseerd in 2008 als initiatief van de stad en een aantal LGTBQIA+ organisaties. Ondertussen groeide Antwerp Pride tot haar huidige opzet. Antwerp Pride is en blijft een non-profit organisatie samengesteld uit betrokken LGTBQIA+ organisaties bedrijven en de stad. Het is een organisatie gestoeld op enthousiaste vrijwilligers.

Voor de verdere uitbouw van haar werking en een verdere formalisering gaat Antwerp Pride op zoek naar een voltijdse coördinator.

Taken en verantwoordelijkheden

Profiel

Wat bieden we

Sollicitatieprocedure

Solliciteren met je CV en motivatiebrief doe je via info@antwerppride.com voor 20 september.
De eerste sollicitatiegesprekken staan gepland in de week van 27 september.

Vragen over de sollicitatieprocedure en/of deze vacature?
Contacteer ons via info@antwerppride.com of +32 485 96 35 13.

The post VACATURES – WE ZIJN NAAR JE OP ZOEK appeared first on Antwerp Pride .

This was Antwerp Pride 2020, 15.000 times ‘Thank You!’

Mon, 10 Aug 2020 17:47:00 GMT

Dit was Antwerp Pride 2020. Een editie die we ons nog lang zullen herinneren. Met non-stop veranderende corona regels die het organiseren van een groots event zo goed als onmogelijk maakten.

En dat begrijpen we ook. Want niets is belangrijk dan de veiligheid en de gezondheid van onze bezoekers.

Daarom besloten we het dit jaar over een andere boeg te gooien. Maar de Antwerp Pride zeker wel te laten doorgaan. Kleinschalige events, meer visibiliteit in de stad, onze ‘Trail of Stories’ én een website boordevol video.

En na het weekend is het dan tijd om de balans op te maken. En daarom kunnen we je nu 15.000 keer dankjewel zeggen. Want dat is het unieke aantal bezoekers wat tijdens Antwerp Pride 2020 een bezoekje bracht aan onze website.

En dat voor het bekijken van de unieke kortfilms, de verhalen van onze portretten of misschien wel één van de DJ-sets die we hebben opgenomen in een lege Red&Blue.

Meer dan 4.000 kijkers stemden regelmatig af op ons televisiekanaal PRIDE.TV.

En als je iemand hebt gespot in Antwerpen met een smartphone in de hand. Dat kan! Want onze QR codes zijn ook een kleine 2.000 keer gebruikt.

De filmpjes van onze ‘helden’ vielen duidelijk in de smaak, want 10.000 kijkers hebben genoten van de verhalen die werden verteld.

We hopen er volgend jaar terug te staan op de vertrouwde manier. Met een heuse parade en events zoals onze ‘Human Rights Friday’. Maar dit jaar hebben jullie het digitale alternatief in elk geval gesmaakt. Ook de coronaproof rondleidingen en tentoonstellingen werden duidelijk gesmaakt.

Daarom – opnieuw – 15.000 keer dankjewel voor de steun en de support. Happy Pride en we zien graag volgend jaar in Antwerpen!

The post This was Antwerp Pride 2020, 15.000 times ‘Thank You!’ appeared first on Antwerp Pride .

Een Sfeerverslag van onze cameraploeg: Dit was Antwerp Pride 2020

Mon, 10 Aug 2020 14:15:00 GMT

Onze cameraploegen trokken dit weekend de stad in op zoek naar mensen die op een veilige manier de Pride aan het vieren waren. En we waren niet teleurgesteld. Velen hadden mooie outfits aan. De events die coronaproof werden georganiseerd zaten netjes vol (met de nodige afspraken rond social distancing etc) én … er was vooral ook veel sfeer.

Kijk je even mee?

The post Een Sfeerverslag van onze cameraploeg: Dit was Antwerp Pride 2020 appeared first on Antwerp Pride .

TikTok: Lola Mcqueen trekt parade outfit aan en wandelt de ‘Trail of Stories’

Sun, 09 Aug 2020 13:00:00 GMT

Er is dan misschien wel geen grote parade. Maar dat wil niet zeggen dat je lui in de zetel hoeft te blijven zitten. Je kan doen zoals Lola McQueen en nog snel de Trail of Stories afwerken. De verschillende portretten van Noortje Palmers ontdekken en de bijhorende verhalen bekijken met onze QR-codes op de panelen!

The post TikTok: Lola Mcqueen trekt parade outfit aan en wandelt de ‘Trail of Stories’ appeared first on Antwerp Pride .

Vandaag is ‘All The Lover’ aan de beurt. Geniet van een exclusieve DJ-Set.

Sun, 09 Aug 2020 11:38:00 GMT

‘All The Lovers’ draait van plat commercieel tot de alternatieve pop. Dat zeggen ze zelf. Het is een safe space voor iedereen wanneer je even wil verdrinken in de beats van de muziek.

Vandaag zijn zij aan de beurt en geven ze een exclusieve DJ-Set voor antwerppride.tv in een lege Red & Blue.

The post Vandaag is ‘All The Lover’ aan de beurt. Geniet van een exclusieve DJ-Set. appeared first on Antwerp Pride .

A Cartoon Called Life. Wij gingen al even kijken naar de tentoonstelling!

Sat, 08 Aug 2020 22:19:00 GMT

Je kent onze mascotte wel. De bunny. Maar wist je ook dat er in de stad een heuse tentoonstelling aan de gang is. Juraj Straka uit Slowakije exposeert met zijn Bunny en Cartoon Called Life in WM Gallery in de Wolstraat .

Wij gingen alvast even kijken. Dit is het videoverslag.

De tentoonstelling kan je hier gaan bekijken.

The post A Cartoon Called Life. Wij gingen al even kijken naar de tentoonstelling! appeared first on Antwerp Pride .

We hebben ook Tom van ‘HIM’ kunnen strikken met z’n DJ voor een exclusieve set!

Sat, 08 Aug 2020 15:34:00 GMT

Geen hittegolf kan je tegenhouden om een stevig dansje te placeren op de tonen van een set die je bij ‘HIM’ zou kunnen horen. Tom bracht namelijk een resident-DJ mee en hij bracht z’n set in de lege venue van de Red&Blue.

Songs die iedereen kent en waar je even van kan genieten en al de rest vergeten.

The post We hebben ook Tom van ‘HIM’ kunnen strikken met z’n DJ voor een exclusieve set! appeared first on Antwerp Pride .

‘Big City, Small World’, die kortfilm die je gegarandeerd een glimlach zal schenken

Sat, 08 Aug 2020 11:59:00 GMT

Het hoeven niet altijd de grote budgetten te zijn of de topfilms die een emotie bij een mens kunnen oproepen. We laten je graag even meekijken naar deze film. Een zeer kleine kortfilm uit New York. Geen grote budgetten of een bekende cast. Wel een vibe die je even meeneemt in een wereld van dromerigheid en de ultieme fantasie van het vinden van de onbereikbare liefde.

Zet even 10 minuten alles stop en full focus op het kleine schermpje. Je zal ons zeker dankbaar zijn.

The post ‘Big City, Small World’, die kortfilm die je gegarandeerd een glimlach zal schenken appeared first on Antwerp Pride .

Uninvited: een Australische ontdekkingsreis naar de ware aard van Beth

Sat, 08 Aug 2020 11:15:00 GMT

Uninvited is an LGBTQI+ short comedic drama that follows Beth on her journey of self discovery of her sexuality after she develops feelings for Georgia. Will she follow her heart or let her fear of societies judgement control her?

The post Uninvited: een Australische ontdekkingsreis naar de ware aard van Beth appeared first on Antwerp Pride .

Testimonial: Gay Twins Come Out To Each Other, Then To Mom.

Sat, 08 Aug 2020 11:06:00 GMT

After going home with another guy following an awkward experience in a parking lot, Ron Malott knew he was gay. He went home and he and his twin brother came out to each other. Then came the hard part: telling their mom that they’re gay.

The post Testimonial: Gay Twins Come Out To Each Other, Then To Mom. appeared first on Antwerp Pride .

Does God Hate Me: Must See over de relatie tussen geloof en seksuele identiteit in de UK

Sat, 08 Aug 2020 11:00:00 GMT

Riyadh Khalaf explores the relationship between someone’s faith and sexual identities.

In this episode, Riyadh meets a dis-fellowed Jehovah’s witness, a Muslim woman seeking a marriage of convenience, and trans-masculine Christian, Elijah, as he is renamed in church.

The post Does God Hate Me: Must See over de relatie tussen geloof en seksuele identiteit in de UK appeared first on Antwerp Pride .

The Outcoming. Wanneer je outing misschien net iets te vlot loop bij je ouders.

Sat, 08 Aug 2020 10:54:00 GMT

When 17-year-old Sam finally works up the courage to come out to her conservative parents, having ruminated over the consequences and expecting the worst, she is met with an unexpectedly positive reaction from her parents. Perhaps too positive to be true…

The post The Outcoming. Wanneer je outing misschien net iets te vlot loop bij je ouders. appeared first on Antwerp Pride .

Gek van lijstjes? Dit zijn de TOP 10 LGBTQ-films die je moet zien volgens Ms. Mojo.

Sat, 08 Aug 2020 10:47:00 GMT

Iedereen is gek van lijstjes. De beste songs, de beste films, de rijkste acteurs… maar één lijstje willen we je vandaag niet onthouden. En dat is een lijstje van de beste coming of age films die je niet mag missen.

Dan weet je meteen welke film je volgende keer op je verlanglijstje kan zetten wanneer je een paar uurtjes vrij bent.

The post Gek van lijstjes? Dit zijn de TOP 10 LGBTQ-films die je moet zien volgens Ms. Mojo. appeared first on Antwerp Pride .

Ongetwijfeld de meest muzikale en dure manier om uit de kast te komen! Hij maakte deze prachtige videoclip.

Sat, 08 Aug 2020 10:24:00 GMT

Je kan het gewoon aan iemand vertellen dat je gay bent… of je kan het iets creatiever aanpakken. En dat is wat Youtuber Eugene Lee Yang deed. Hij maakte een echt kunstwerk van deze muziekvideo waar hij op een prachtige manier z’n boodschap overbrengt.

The post Ongetwijfeld de meest muzikale en dure manier om uit de kast te komen! Hij maakte deze prachtige videoclip. appeared first on Antwerp Pride .

The Choice, wanneer de liefde is vervlogen …

Sat, 08 Aug 2020 10:12:00 GMT

The Choice is an LGBTQ+ short film about Devin who is in a bad relationship and discovers what she really wants.

The post The Choice, wanneer de liefde is vervlogen … appeared first on Antwerp Pride .

Beklijvende IJslandse kortfilm wil LGBTQ-jongeren inspireren

Sat, 08 Aug 2020 10:05:00 GMT

Voor wie al eens graag een goeie buitenlandse kortfilm ziet is er deze HANN. Niet van Amerikaanse of Brite makelij, maar een film uit IJsland.

Ook in IJsland hebben jongeren vaak nog moeite met uit de kast komen en is het aanvaarden van LGBTQ-jongeren niet echt een evidentie. En daarom werd deze film gemaakt. Om de jongeren daar te inspireren.

The post Beklijvende IJslandse kortfilm wil LGBTQ-jongeren inspireren appeared first on Antwerp Pride .

TYLER, een unieke coming-out film zoals geen andere

Sat, 08 Aug 2020 09:43:00 GMT

A coming out story like nothing you have seen before!

The post TYLER, een unieke coming-out film zoals geen andere appeared first on Antwerp Pride .

Kodak maakt met ‘Understanding’ een emotionele commercial die Amerika een wake up call gaf

Sat, 08 Aug 2020 08:38:00 GMT

Kodak staat erom bekend dat de LGBTQ-gemeenschap een warm hard toedraagt. Maar een tijdje geleden hebben ze ook een commercial gelanceerd waar je toch even bij moet slikken.

Met ‘Understanding’ verplaatsen we ons naar het verhaal van een jongen die nog niet ‘out’ is en op een zeer bijzondere manier toont z’n familie dat hij onderdeel is van een warm nest. Waar de liefde voor zijn vriend geen probleem vormt.

The post Kodak maakt met ‘Understanding’ een emotionele commercial die Amerika een wake up call gaf appeared first on Antwerp Pride .

Last Night Was A Mistake

Sat, 08 Aug 2020 08:31:00 GMT

Best friends, Alexa and Maya wanted stress free trip to Vegas away from their significant others. But when the ladies get too drunk and find themselves in a wedding chapel, they’ve got to face the feelings.

In a short told completely backwards, the two prove that what happens in Vegas has lasting consequences.

The post Last Night Was A Mistake appeared first on Antwerp Pride .

Never Have I Ever, of hoe een spelletje ineens een andere betekenis krijgt …

Sat, 08 Aug 2020 08:01:00 GMT

The night her best friend is leaving for college, an awkward girl professes her feelings for her during a game of Never Have I Ever.

The post Never Have I Ever, of hoe een spelletje ineens een andere betekenis krijgt … appeared first on Antwerp Pride .

BUBBLE, een LGBT-kortfilm die werd overladen met prijzen

Sat, 08 Aug 2020 07:53:00 GMT

While her world crumbles from the 2008 financial crisis, a Filipina teenager is determined to avoid two unstoppable forces: her family’s home foreclosure and the creeping realization that she has feelings for her female friend. It’s a comedy!

Written and directed by Alyssa Lerner
Produced by Cat McCabe
Cinematography by Madeline Leach

The post BUBBLE, een LGBT-kortfilm die werd overladen met prijzen appeared first on Antwerp Pride .

Dans mee op de tonen van Woodpop in deze exclusieve Pride.TV DJ-set

Sat, 08 Aug 2020 07:43:00 GMT

Geen hittegolf kan je tegenhouden om een stevig dansje te placeren op de tonen van Woodpop. Zij hebben namelijk speciaal voor de Antwerp Pride een speciale sessie gedraaid in een lege Red&Blue.

Songs die iedereen kent en waar je even van kan genieten en al de rest vergeten.

The post Dans mee op de tonen van Woodpop in deze exclusieve Pride.TV DJ-set appeared first on Antwerp Pride .

Bezoek ‘Together.’ @ M HKA – Wij nemen je alvast mee

Sat, 08 Aug 2020 07:30:00 GMT

In samenwerking met Antwerp Pride organiseert het M HKA van 6 augustus tot en met 6 september de tentoonstelling TOGETHER. , gecureerd door kunstenaar Philip Huyghe.

We nodigen verschillende kunstenaars, waaronder Carla Arocha & Stéphane Schraenen, Marijke De Roover, Philip Huyghe en Stef Van Looveren, uit om in een eigen bubble samen te werken rond thema’s die de LGBTQIA+gemeenschap versterken, en om zo een inclusieve tentoonstelling te bouwen. De uitgenodigde kunstenaars waaronder Jack Davey, Kasper Bosmans, Jacolby Satterwhite, Cindy Sherman, Nan Goldin en Megan-Leigh Heilig willen met hun visuele taal een wereld vormgeven waarin diversiteit een kwaliteit is die spannende en uitdagende ideeën brengt in de wereld waarin we allemaal leven.

Dit jaar moest een feestjaar worden waarin de eerste Gay Pride Parade werd gevierd. Vijftig jaar geleden, op 28 juni 1970, exact een jaar na de beruchte Stonewall-rellen, vond in New York de eerste Gay Pride Parade plaats. Deze twee historische gebeurtenissen markeren het begin van de LGBTQIA+ Civil Rights Movement, die erin is geslaagd hun agenda over de hele wereld te implementeren en om zo een van de belangrijkste sociale verschuivingen van onze hedendaagse tijd te forceren.

Door de Coronamaatregelen is het de eerste keer dat er geen parade, manifestaties of feesten zijn. De organisatie van Antwerp Pride heeft daarom besloten om van 5 tot en met 9 augustus kleinere evenementen te programmeren onder de noemer Together we Pride , rekening houdend met de geldende veiligheidsvoorschriften. Het M HKA is trots om met TOGETHER. de allereerste LGBTQIA+tentoonstelling in ons land te organiseren en hiermee het startschot te geven van Antwerp Pride 2020.

Wij nemen je alvast even mee in deze Pride.TV video en waren bij de opbouw van het event met enkele van de kunstenaars die meer informatie geven bij hun werk.

Deelnemende kunstenaars:

ARCA

CARLA AROCHA & STÉPHANE SCHRAENEN

KASPER BOSMANS

JACK DAVEY

MARIJKE DE ROOVER

NAN GOLDIN

FELIX GONZALEZ-TORRES

MARTINE GUTIERREZ

MEGAN-LEIGH HEILIG

DONNA HUANCA

PHILIP HUYGHE

AAY LIPAROTO

JACK PIERSON

JACOLBY SATTERWHITE

CINDY SHERMAN

VICTORIA SIN

JACK SMITH

STEF VAN LOOVEREN

The post Bezoek ‘Together.’ @ M HKA – Wij nemen je alvast mee appeared first on Antwerp Pride .

Europa doet te weinig voor Poolse LGBTQ gemeenschap

Fri, 07 Aug 2020 19:27:00 GMT

De Poolse conservatieve president Andrzej Duda mag aan een nieuwe ambtstermijn beginnen. Hij won op 12 juli nipt van de liberale tegenkandidaat Rafal Trzaskowski. Dat is slecht nieuws voor de Poolse LGBTQ+ gemeenschap die al zwaar gediscrimineerd werd onder zijn vorige termijn. Antwerp PrideTV sprak met politiek wetenschapper RÉmy Bonny over de situatie. Hij roept Europa op om de LGBTQ+ gemeenschap in Polen niet in de steek te laten.

The post Europa doet te weinig voor Poolse LGBTQ gemeenschap appeared first on Antwerp Pride .

DJ-sets : WIJ dames ft. Vive La femme

Fri, 07 Aug 2020 19:15:00 GMT

Elk jaar heeft de pride een groot eind feest. Dit jaar draaien onze Dj’s vanuit een lege Red&Blue om jullie toch te laten meegenieten. En feesten vanuit jullie kot.
Klik hier om de dj-set te bekijken

“Copyright Disclaimer Under Section 107 of the Copyright Act 1976, allowance is made for “fair use” for purposes such as criticism, comment, news reporting, teaching, scholarship, and research. Fair use is a use permitted by copyright statute that might otherwise be infringing. Non-profit, educational or personal use tips the balance in favor of fair use.”

The post DJ-sets : WIJ dames ft. Vive La femme appeared first on Antwerp Pride .

Hopen op een nieuwe toekomst: LGBT-vluchtelingen op zoek naar een veilige haven in Duitsland

Fri, 07 Aug 2020 10:36:00 GMT

We beseffen vaak niet hoe gelukkig we ons mogen prijzen dat we in een land leven waar je veilig de straat over kan met je vriend of vriendin. In sommige landen is de tolerantie een pak lager. Denk maar aan Irak. Wanneer je daar uit de kast komt kan dat het einde van je leven betekenen.

In deze reportage volgen we enkele vluchtelingen die naar Duitsland zijn getrokken op zoek naar een nieuwe toekomst. Ze hebben alles moeten achterlaten en hopen dat ze daar zichzelf kunnen zijn. De reporter volgt de verschillende hoofdfiguren en mag even in hun leven binnenkijken.

Bekijk deze prachtige reportage die hier en daar wel wat schokkende beelden bevat.

The post Hopen op een nieuwe toekomst: LGBT-vluchtelingen op zoek naar een veilige haven in Duitsland appeared first on Antwerp Pride .

‘Warriors for love’, A documentary about the daily battle for free love

Fri, 07 Aug 2020 10:31:00 GMT

In the week of Gay Pride – a party where everyone is proud of their freedom to choose the partner they want – the NTR broadcasts a documentary in which Sipke Jan Bousema searches for the men at home and abroad. and women who have to struggle daily to express their love openly and safely.

What do you think of Pride? Let us know your thoughts in the comment below!

The post ‘Warriors for love’, A documentary about the daily battle for free love appeared first on Antwerp Pride .

Pride is Protest

Fri, 07 Aug 2020 10:12:00 GMT

It’s Juni 1969. Heavy riots around the Stonewall Inn in New York will change history in the LGBT history.

It’s the start of the biggest pride ever at that moment en the fight for gay rights commences. Exactly 50 years later, Marieke and Filip go to the same Inn at the moment of ‘a new pride’.

Even after 50 years, there’s a lot left to fight for. The work is not done yet, because this is only the beginning.

The post Pride is Protest appeared first on Antwerp Pride .

Dear Angels

Fri, 07 Aug 2020 10:11:00 GMT

“Dear Angels” is een korte must-see documentaire, waarin we via 6 warme portretten een kijk krijgen in het hoofd en hart van enkele LGBTQ-leden. We leren over hun ontdekkingen, hun weg en de obstakels die ze onderwegen hebben moeten overwinnen. Deze documentaire vloeit voort uit het theaterstuk ‘Angels In America’ dat begin dit jaar te zien was doorheen Vlaanderen. Het kaart dezelfde thema’s aan zoals ‘het ingaan tegen de tijdsgeest’ en diept ze uit d.m.v. hun persoonlijke verhalen. Naast een uiting van hoop, is het ook een ode aan de diepgewortelde kracht die liefde kan voortbrengen.

Deze video is een samenwerking tussen VRT, Toneelhuis en sabam for culture.

The post Dear Angels appeared first on Antwerp Pride .

Lover Boy, een Ierse kortfilm over de zoektocht naar intimiteit

Fri, 07 Aug 2020 09:25:00 GMT

In deze Ierse kortfilm uit 2020 krijgen we het verhaal van Mark te zien. Een jongeman die op zoek is naar de passie en liefde die bij hem past. We krijgen in deze prent namelijk een nacht uit het leven van de jongeman te zien waarin hij op zoek gaat naar de perfecte invulling van zijn verwachtingen van intimiteit. In elke ontmoeting krijgt die verwachting een andere invulling.

The post Lover Boy, een Ierse kortfilm over de zoektocht naar intimiteit appeared first on Antwerp Pride .

‘Automate’, a LGBTQ lesbian / Bisexual love story

Fri, 07 Aug 2020 09:19:00 GMT

Automate is a LGBTQ lesbian / Bisexual love story sci-fi short film set 10-20 years in the future. It’s black mirror (San Junipero/Hang the DJ) meets Before Sunrise. It’s directed by Steve Schwartz in 2018. Would you be interested in such an app in real life? Let us know in the comments below!

The post ‘Automate’, a LGBTQ lesbian / Bisexual love story appeared first on Antwerp Pride .

‘Eu Não Quero Voltar Sozinho (I Don’t Want To Go Back Alone)’ An endearing short movie about a blind person coming out!

Fri, 07 Aug 2020 09:10:00 GMT

The arrival of a new student in school changes everything in Leonardo’s life. This 15 year-old blind teenager has to deal with the jealousy of his long-lasting friend Giovana while trying to figure out the feelings he found out he has for his new friend, Gabriel.

It’s a must-see adorable short movie. It’s made by Daniel Ribeiro in Brazil in the year 2010.

This was a short film entered in a film festival. It has won 22 awards and got nominated 2 times since then and inspired the film “The way he looks.”

Did you also find this short movie super adorable? Let us know in the comments below!

The post ‘Eu Não Quero Voltar Sozinho (I Don’t Want To Go Back Alone)’ An endearing short movie about a blind person coming out! appeared first on Antwerp Pride .

Kunstenaar Paul Harfleet ‘plant’ 20 viooltjes op politietoren tegen haatmisdrijven

Fri, 07 Aug 2020 09:09:00 GMT

Antwerp Pride brengt in samenwerking met Antwerp Queer Arts Festival het Pansy-Project van de Britse kunstenaar Paul Harfleet naar Antwerpen.

Op de politietoren Den Oudaan, het hoofdkwartier van de Antwerpse politie, zullen twintig viooltjes ‘geplant’ worden.

Overal ter wereld plant de Britse kunstenaar Paul Harfleet viooltjes op of nabij plekken waar een homofoob misdrijf heeft plaatsgevonden. In het Engels heten viooltjes ‘pansies’ en in het Engels is ‘a pansy’ ook een scheldwoord dat kan vertaald worden als ‘mietje’ of ‘nicht’.

Door de kleine bloemen te planten op plekken van agressie, wil hij de gruwel van haatmisdrijven aankaarten met schoonheid. Omwille van de pandemie krijgt het Pansy-project in Antwerpen een andere meer symbolische invulling.

Aangezien internationaal reizen wordt afgeraden was het moeilijk voor Paul om naar Antwerpen af te zakken. In plaats van echte viooltjes heeft hij enkele viooltjes grafisch ontworpen. Kleine kunstwerkjes vormen zo een krachtig signaal tegen haat.

De cel diversiteit van de politie Antwerpen zal vandaag woensdag 5 augustus twintig grote ‘pansies’ op het gebouw aanbrengen. Ze zullen zichtbaar zijn vanop de straat.

Het getal twintig is eveneens symbolisch. Uit internationale onderzoek blijkt dat naar schatting slechts twintig procent van de haatmisdrijven wordt aangegeven bij de politie. Tachtig procent wordt niet aangegeven. Ook Unia spreekt in haar recente jaarrapport van een onderrapportage.

Met de twintig pansies aan de gevel van het politiegebouw wil de cel diversiteit van de politie Antwerpen dan ook de drempel verlagen en iedereen die geconfronteerd wordt met een haatmisdrijf oproepen om aangifte te doen.

Ondertussen bekijken Antwerp Pride en Antwerp Queert Arts Festival op welke andere plekken in de stad een grafisch viooltje kan aangebracht worden.

“We zullen viooltjes afgeven op plekken waarvan we weten dat er een haatmisdrijf heeft plaatsgevonden,” aldus Antwerp Pride voorzitter Bart Abeel. “Zoals Café Strange waar eigenaar Armand twee jaar geleden nog het slachtoffer werd van een gaybashing. Een corona versie van Antwerp Pride mag er niet voor zorgen dat de strijd tegen haatmisdrijven of deze nu homofoob, transfoob of racistisch zijn op het achterplan verdwijnt.

We appreciëren de blijvende inspanningen van politie Antwerpen op dit vlak, maar roepen op deze manier de verschillende overheden op om een tandje bij te steken in het gevecht tegen intolerantie.”

Over Paul Harfleet en zijn The Pansy Project vind je hier meer informatie.

Dit project wordt mede mogelijk gemaak door Deloitte Belgium en wordt ondersteund door het Openbaar Ministerie.

The post Kunstenaar Paul Harfleet ‘plant’ 20 viooltjes op politietoren tegen haatmisdrijven appeared first on Antwerp Pride .

‘Together forever’, A touching short movie about marriage equality

Fri, 07 Aug 2020 08:58:00 GMT

Together forever is a film about marriage equality, everlasting love, creating the perfect moment and finding the grandiose in the everyday. It’s made in 2014 by Kris Boustedt and Lindy Boustedt.

Did this short movie also make you feel all lovey dovey? Let us know in the comments!

The post ‘Together forever’, A touching short movie about marriage equality appeared first on Antwerp Pride .

Mindset, een Australisch verhaal over lesbische liefde

Fri, 07 Aug 2020 08:56:00 GMT

Sam and her partner Jess, attend a friend’s party. The events that take place over the course of the evening force the pair to come to terms with the nature of their relationship and the future of their lives together.

Written and Directed by Amelia Crawford ( https://www.instagram.com/ameliajcraw… )
Produced by Magdalen Lovegrove
Shot and Edited by Aravind Shanavaz ( https://www.instagram.com/thelightpir… )
Sound Recording by Patrick Nunes
Score by Neil Athale

The post Mindset, een Australisch verhaal over lesbische liefde appeared first on Antwerp Pride .

In a Heartbeat – hartverwarmende kortfilm

Fri, 07 Aug 2020 08:42:00 GMT

‘In a heartbeat’ is een geanimeerde kortfilm over homoseksualiteit.
De film vertelt het verhaal van een jonge scholier die zijn liefde niet durft te uiten.
Hij is bang om uit de kast te komen voor de reacties van de mede studenten.
Op een dag wordt hij (bijna) verraden door zijn eigen hart.

De kortfilm is gemaakt door twee studenten Beth David en Esteban Bravo. De video ging toen viraal na amper twee dagen.
De twee jongens haalden inspiratie bij zichzelf uit hun kindertijd, toen ze nog niet uit de kast waren.
Heel veel films maken tegenwoordig een LGTBQ-personage.
Zo is ‘Le Fou’ in de live action van Beauty and the beast slecht geportretteerd. Verschillende landen hebben deze scenes bewust verwijderd zoals Maleisië, andere landen gaven de film een 16+ label.

The post In a Heartbeat – hartverwarmende kortfilm appeared first on Antwerp Pride .

‘Buddy’, een Nederlandse LGBT-kortfilm waarbij je hart breekt

Fri, 07 Aug 2020 08:36:00 GMT

We maken onze belofte waar en brengen je kortfilms die je moet gezien hebben.

Dit maal kiezen we voor de emotionele film Buddy.

Buddy is een Nederlandse kortfilm uit 2016 die je zal raken.
Het verhaal draait om een man die een scheve schaats reed. Samen met zijn ex besluit hij op doktersbezoek te gaan. Die ene nacht van plezier zal nog een lange tijd nazinderen.

Wil je een reactie kwijt ? Laat iets weten in de comments.

The post ‘Buddy’, een Nederlandse LGBT-kortfilm waarbij je hart breekt appeared first on Antwerp Pride .

FB Live Unite Session 3 – Hit The Beats

Fri, 07 Aug 2020 08:22:00 GMT

During the Covid-19 lockdown, you could enjoy a livestream on our Facebook page. We’ll open up our platform for people bringing you educational or just fun things to watch. Let’s do things together so you can participate. If you have missed one of our livestreams, you’ll be able to catch up here.

This Episode: FB Live Unite Session 2 – Full Body Workout

The post FB Live Unite Session 3 – Hit The Beats appeared first on Antwerp Pride .

FB Live Unite Session 1 – Relaxatation Training

Fri, 07 Aug 2020 07:19:00 GMT

uring the Covid-19 lockdown, you could enjoy a livestream on our Facebook page. We’ll open up our platform for people bringing you educational or just fun things to watch. Let’s do things together so you can participate. If you have missed one of our livestreams, you’ll be able to catch up here.

This Episode: FB Live Unite Session 1 – Relaxatation Training

The post FB Live Unite Session 1 – Relaxatation Training appeared first on Antwerp Pride .

Mail the Press Office

Thu, 06 Aug 2020 23:26:00 GMT

Hey there,
Nice to hear from you.

You ending up here means that you want to send us a message. So we’ve put a form on this page so that’s nice and easy to do.

Send us your message and we’ll get in touch soon.

The post Mail the Press Office appeared first on Antwerp Pride .

Mail Antwerp Pride

Thu, 06 Aug 2020 23:18:00 GMT

Hi, leuk van je te horen.

Wil je onze organisatie een vraag stellen? Vul dan even onderstaande formulier in.
We nemen zo snel mogelijk contact met je op.

Hey there, nice to hear from you.

You ending up here means that you want to send us a message. So we’ve put a form on this page so that’s nice and easy to do.
Send us your message and we’ll get in touch soon.

The post Mail Antwerp Pride appeared first on Antwerp Pride .

Doneren aan Antwerp Pride

Thu, 06 Aug 2020 23:04:00 GMT

Wil jij graag een donatie doen? Antwerp Pride bedankt je alvast voor je bijdrage.

Public Transportation in Antwerp

Thu, 06 Aug 2020 22:48:00 GMT

TRAMS & BUSSES

With a population of around half-a-million, Antwerp is Belgium’s second-largest city. Although the city centre is fairly compact, some of the events or venues are located on the outskirts of the city.

Service & frequency

Trams on almost all lines in Antwerp depart every 10 minutes during the daytime. Some bus lines also have a high-frequency service.

Online departure times

Scheduled departure times for a specific line can be obtained from the accreditation centre or the De Lijn website.

Choose the option ‘op basis van lijnnummer’ (scroll down the page). Enter the line number you need and then the first three letters of the city or town in the next box (for example, type ANT and ANTWERPEN appears automatically).

www.delijn.be

TAXI

If you need a cab in Antwerp we can suggest that you call Antwerp-Tax, our transport partner. They are happy to drive the gay crowd around.
TIP: Antwerp Tax app on Iphone.

CITY BIKES: VELO

Use one of the hundreds city bikes,
available in 85 stations.
Day pass: € 3, week pass: € 7. Order online:

www.velo-antwerpen.be

BY WATERBUS OVER THE SCHELDT

The waterbus connects Hemiksem and Lillo and stops at the Steenplein (where you have to get off).
If you come from the Left bank, you can also take the ferry.

All practical information such as rates and departure times can be found on dewaterbus.be .

BY CAR

Pay attention: remember that the entire city centre of Antwerp and Linkeroever (the Left Bank) are a low emission zone.
Polluting vehicles may no longer enter the low emission zone. Check before coming to Antwerp whether your vehicle complies with the conditions for entry with this test.

Compulsory registration : All vehicles with a foreign number plate (except Dutch number plates) complying with the conditions for entry must be registered once-only. Registration is free and can be done up to 24 hours after entering the zone.
Register your car here.

You can find further information about the low emission zone in Antwerp at www.sna.be/en/lez .

The post Public Transportation in Antwerp appeared first on Antwerp Pride .

How To Get To The Antwerp Pride

Thu, 06 Aug 2020 22:44:00 GMT

BY CAR

coming from
AMSTERDAM/UTRECHT/DEN HAAG/BREDA
From Breda take the A19 straight to Antwerp.

coming from
PARIS
From Paris take the A1 to ‘Rijsel’. After ‘Combles’ take the A2 in the directions of ‘Bergen/Mons’. In ‘Mons/Bergen’ follow directions to Brussel on the E19. On the R0, ring around Brussels, follow Antwerp at the intersection ‘Machelen’. Travel further on the A1/E19 until you reach your destination.

coming from
COLOGNE / AACHEN
From Cologne take the A4/E314 and travel past Aachen. Drive always straight on through a small part of Holland into Belgium on the A2/E314. At the Intersection ‘Lummen’, follow Antwerp over the E313.
Travel further until you reach your destination.

coming from
DUISBURG / EINDHOVEN
From Duisburg take the A40/E34 to Venlo at the Dutch border. Travel further on over the A67/E34 past Eindhoven. From the Belgian border you travel further on the A21/E34 until you reach the intersection with the E313. Just drive straight on until you reach Antwerp.

PARK YOUR CAR

For most parking facilities in Antwerp a fee is to be paid. Parking in the city centre is of course more expensive then arround it.

Make sure to check whether your hotel provides (free) parking space.

Visit www.parkereninantwerpen.be for detailed information about parking possibilities. (site only available in dutch)

BY TRAIN

Entering Antwerp through Antwerp Central Station

Anyone who chooses to visit Antwerp by train will end his journey in the magnificent Central Station.

It was built in 1905, was recently renovated.
It now extends to two floors below ground. The station is widely regarded as one of the finest examples of railway architecture in the world.

EUROSTAR from London

Visitors from England will find cheap tickets to Brussels/Antwerp if they book early in advance.

THALYS from Paris, Amsterdam, Cologne, …

From France, Germany and Holland, Thalys offers great service at affordable prices.

BELGIAN RAILWAYS

Attention, if you come from abroad and travel with Eurostar or Thalys, your trainticket might include the use of regular Belgian railways.

Thalys services arrive directly in Antwerp. Passengers of the Eurostar can use the Belgian railways to travel from Brussels (Bruxelles-midi/zuid) to Antwerp at no extra cost.

BY PLANE

Antwerp can easily be reached throughout several airports, Antwerp Airport, Brussels Airport, Charleroi Airport and Eindhoven Airport. All airports are connected to Antwerp by train (Eindhoven via Breda)

The post How To Get To The Antwerp Pride appeared first on Antwerp Pride .

About Antwerp

Thu, 06 Aug 2020 22:42:00 GMT

Antwerp – city on the Scheldt, city of Rubens, of diamonds, of fashion, a port city… The sum of all these different aspects is what makes Antwerp into a real city: a vibrant, welcoming metropolis, which is also great fun and heart-warming, with green areas where you can relax and peaceful corners. Antwerp is a veritable cultural capital, which prides itself on its impressive architecture and splendid art. Moreover, Antwerp is a fashionista’s dream destination thanks to the stores of its world-renowned designers. Antwerp: a pocket-sized metropolis which is sure to conquer anyone’s heart in no time at all.

SHOPPING

One of the many titles bestowed on Antwerp in the sixteenth century was ‘triomfelycke coopstad’ (triumphant shopping city). Even today, the city languishes in the accolades of shoppers in the know – shopping in Antwerp means pedestrian streets, historic dwellings and bustling shopping centres.

MARKETS

Antwerp has always been a ‘market town’ with a tradition of open markets. This chilled way of shopping reveals the real Antwerp for inhabitants and visitors alike. Local everyday markets are dotted around the city and over weekends themed markets offer an abundance of produce and things for sale.

DESIGNERS

Antwerp and design are one and the same, the Antwerp Six made sure the spotlight was on Antwerp’s catwalk. It is a city that values and understands the importance and potential of design. Antwerp now struts its stuff with the who’s who of the fashion world.The proof however is in the pudding – take a look at the stores and boutiques lining the streets!

ATTRACTIONS

Antwerp is for everyone, if you are looking for a fun and educational excursion, Antwerp is a treasure trove of adventure and experiences. Admire Antwerp underground, play in a real pirate’s ship, see animals in all sizes and colours, watch sharks swim overhead or discover how you can live a more ecological life.

The post About Antwerp appeared first on Antwerp Pride .

‘Warriors for love’, A documentary about the daily battle for free love

Thu, 06 Aug 2020 22:39:00 GMT

The post ‘Warriors for love’, A documentary about the daily battle for free love appeared first on Antwerp Pride .

Join The Antwerp Pride Team

Thu, 06 Aug 2020 22:37:00 GMT

ENG – Always dreamt of being part of the most colourful team in the world? This is your chance!
Antwerp Pride is growing each year, so we are always looking for new crew members to join our team of volunteers. Experience this year’s Pride weekend from behind the scenes amongst a great team of enthusiastic people. We are looking for people to reinforce our teams of bartenders, stewards, etc.

Register as a volunteer via crew.antwerppride.eu (Choose your language and click “Apply as volunteer”)

NL – Heb je altijd al deel willen uitmaken van het meest kleurrijke team in de wereld? Dan is dit je kans. Antwerp Pride wordt een alsmaar groter evenement. We zijn dan ook op zoek naar enthousiastelingen om ons vrijwilligersteam te versterken. Beleef het Antwerp Pride Weekend dit jaar van achter de schermen en maak kennis met een fantastisch team collega-vrijwilligers. We

zijn op naar iedereen die graag een handje wil toesteken als bartender, steward,…

Registreer je als vrijwilliger via crew.antwerppride.eu (Kies je taal en klik op “Solliciteer als vrijwilliger”)

The post Join The Antwerp Pride Team appeared first on Antwerp Pride .

This Is My Pride: daarom is de Pride noodzakelijk!

Thu, 06 Aug 2020 22:33:00 GMT

In aanloop naar Pride Amsterdam 2017 stellen wij Pride ambassadeurs aan je voor. In deze video staat EuroPride ambassadeur van 2016 Sipke Jan Bousema en HIS PRIDE centraal. #thisismypride

The post This Is My Pride: daarom is de Pride noodzakelijk! appeared first on Antwerp Pride .

The Antwerp Pride – The 2020 theme

Thu, 06 Aug 2020 22:28:00 GMT

Antwerp Pride will be different due to Covid-19 government rules.
Please find all alternative events and updates on the Antwerp Pride Website and our Social Media Channels.

Together We Pride. Here’s the overarching theme of Antwerp Pride’s thirteenth edition which will take place from Wednesday through Sunday 9 August 2020. This year’s theme shows that Antwerp Pride is a celebration for the LGBTQI+ community, but also for the entire city and far beyond.

“Antwerp Pride has built many bridges over the years in our city,” says president Bart Abeel. “Within the traditional LGBTQI+ community, for sure, but also with the city of Antwerp, the industry, the cultural scene, …” We are happy to celebrate today with certain groups in society who might not have been ready to join in thirteen years ago. I am thinking of the sporting world, but also newcomers and the world of education, for instance. All these connections show how diverse our city has become and how this diversity is embraced in a festive way.

Antwerp Pride has connected so many people, cultures, organisations, streets and neighbourhoods and has allowed them to discover and mingle. This years’ message of togetherness wants to underline this. This year’s slogan Together we Pride will take many forms, because Together we care! Together we share! Together we unite! Together we fight! Together we celebrate! Together we Pride!

There are obviously endless variations to the theme. From Together we Sport to Together we Parade! The possibilities are as colourful and diverse as our community and city. Antwerp Pride kicks off on Wednesday 5 August.

The post The Antwerp Pride – The 2020 theme appeared first on Antwerp Pride .

How the Stonewall Riots Sparked a Movement

Thu, 06 Aug 2020 22:26:00 GMT

The Stonewall Inn Riots sparked the beginning of the gay rights movement in America. Learn how members of the LGBTQ community came together to protest exploitation and police harassment.

The post How the Stonewall Riots Sparked a Movement appeared first on Antwerp Pride .

Zes moedige coming-outverhalen: ‘Ik dacht: ik heb iets fout gezegd, ze neemt het niet goed op.’

Thu, 06 Aug 2020 22:21:00 GMT

Naar aanleiding van de Antwerp Pride ging Flair op zoek naar enkele boeiende verhalen over het ‘uit de kast komen’.

Zes moedige mensen werd gevraagd om te vertellen over hun coming-out. Hoe hebben zij aan hun omgeving verteld dat ze zich ‘anders’ voelde?

The post Zes moedige coming-outverhalen: ‘Ik dacht: ik heb iets fout gezegd, ze neemt het niet goed op.’ appeared first on Antwerp Pride .

Hopen op een nieuwe toekomst: LGBT-vluchtelingen op zoek naar een veilige haven in Duitsland

Thu, 06 Aug 2020 22:17:00 GMT

Bekijk deze prachtige reportage die hier en daar wel wat schokkende beelden bevat.

The post Hopen op een nieuwe toekomst: LGBT-vluchtelingen op zoek naar een veilige haven in Duitsland appeared first on Antwerp Pride .

Straight Daughter Of Lesbian Moms Responds To Uncomfortable Questions With Humor.

Thu, 06 Aug 2020 22:12:00 GMT

Julia Heilrayne’s biological parents are male and female. Her parents got a divorce when her mom realized she was a lesbian. Her mom then married a woman. Now she has a mom, step-mom, and a dad.

The unique family dynamic has led to many uncomfortable and awkward questions from her peers at school, some which were answered with honesty and some with humor.

The post Straight Daughter Of Lesbian Moms Responds To Uncomfortable Questions With Humor. appeared first on Antwerp Pride .

#ProudToBe: Why all the hate?

Thu, 06 Aug 2020 22:08:00 GMT

In 2016 YouTube launched the hashtag #ProudToBe in support of the LGBT pride month.

They released a video where various YouTubers talk about their identities, it even features the coming out story of different famous Youtubers like Gigi Gorgeous and Ingrid Nilsen.

The video encourages people to engage with other people and share their own story using the hashtag #ProudToBe.

But this beautiful video has up to 303K dislikes because homophobes gathered in the comments section leaving behind disgusting comments and disliking the video.

Youtube has disabled the comments to stop the hate but sadly the hate continues to live on other forums like reddit and twitter using the same hashtag #ProudToBe. Some people even say that the attack on this video was one of the most vicious terrorist attacks in the USA since the 9/11 tragedy.

This isn’t the first time that the LGBT community faces hate crimes against its members, in fact, the LGBT group is most likely to be the target of hate crimes compared to any other minority. The fact that homosexuality is still a crime in 72 countries is baffling!

But even in the face of so much hate and negativity, the LGBT community stands strong together. In the many attempts of hate on this video, it created the opposite effect. Their hate put this video in the spotlight and inspired many YouTubers to start hashtagging their video’s as #ProudToBe to create LGBT awareness.

Even though there where so many homophobic reactions, there was also a lot of outrage against these reactions. Indicating that the LGTB community does not stand alone! We will fight together for equality and make this world a good place to live in.

The post #ProudToBe: Why all the hate? appeared first on Antwerp Pride .

Hoe denken kinderen over het homohuwelijk?

Thu, 06 Aug 2020 22:03:00 GMT

“De waarheid komt uit de kindermond, en zo blijkt ook uit volgende video.”

Ouders maken zich vaak zorgen over hoe ze homoseksualiteit moeten uitleggen aan hun kinderen.
Uit een rondvraag op straat blijkt dat kinderen wel vaak al weten wat “gay marriage” is en wat het wil betekenen.
Kinderen kijken vaak niet zo “zwart-wit” op de wereld als volwassenen en vinden dit best oké.

“Je trouwt wanneer je van iemand houdt en een connectie voelt” zegt één van de kinderen.
Zo zie je, ouders kunnen ook van hun kinderen leren.

The post Hoe denken kinderen over het homohuwelijk? appeared first on Antwerp Pride .

One To Watch: Love, Victor!

Thu, 06 Aug 2020 21:57:00 GMT

The show is about a kid named Victor played by Michael Cimino, who moves to a new town and wrestles with his sexual identity. He lives in intense anxiety about what will happen if he comes out to his conservative parents. It’s a sweet and endearing story about teen love and self-discovery as the show follows Victor and his friends and family who are all dealing with their own obstacles. The show also gives a friendly nudge to the movie Love, Simon as Simon makes a cameo in the show.

Love, Victor has everything a nice teen rom-com show needs. It’s sweet, funny, goofy, and full of emotion with sometimes a bit heavy backstory.

What are your thoughts on Love, Victor? Let us know in the comments below!

The post One To Watch: Love, Victor! appeared first on Antwerp Pride .

Quiz Time: Gay Man Guesses People’s Sexual Orientation

Thu, 06 Aug 2020 21:43:00 GMT

We had our friend Curtis try to guess the sexual orientation of strangers! Would you have guessed all the right answers?

The post Quiz Time: Gay Man Guesses People’s Sexual Orientation appeared first on Antwerp Pride .

Zet haat om in liefde

Thu, 06 Aug 2020 20:39:00 GMT

Elke dag krijgen enorm veel mensen in de LGTBQ gemeenschap opmerkingen.
Over hun uiterlijk, hun gedrag, hun kledij,…
Daarom is de pride belangrijk , het is belangrijk om de gemeenschap wakker te schudden dat er nog te veel mensen zichzelf niet kunnen of durven te zijn.
Maar na de pride gaat dit vaak terug verder. Sommige kruipen zelf terug ‘In de kast’.

In het online gesprek dat VRT had met enkele LGTBQ’s hoor je waargebeurde verhalen.
Klik hier om de video te bekijken.

Download

Bron: VRT/vrtnws (2020)

The post Zet haat om in liefde appeared first on Antwerp Pride .

Our Mission

Thu, 06 Aug 2020 20:23:00 GMT

ENG – Antwerp Pride commemorates and celebrates the long journey forwards acceptance and equal opportunities the LGBTQIA+ community has made. A journey that continues, for acceptance is never a given and there is still exclusion, discrimination and violence against LGBTQIA + both in our country and abroad. By giving a platform to the many voices within our community we wish to empower our community, educate and sensitize the general public and build bridges between the many actors in our society. Entrepreneurs, the city council, the cultural world, ngo’s, academia…

Centerpiece in the many Pride events is the Pride Parade. Alongside the Parade we organize and/or welcome cultural, educational, activist, sportive… initiatives. We do this always from a positive, solution and common ground seeking approach. With great empathy towards all minorities and people at risk of exclusion. As a volunteer organization, we take great pride in building community throughout our events. Antwerp Pride originates from the LGBTQIA+ community but actively seeks alliances with all people and organizations within the city that share our passion for a diverse, inclusive and engaged city. In doing so, Antwerp Pride has built an event that attracts thousands of people to the city every year.

NL – Antwerp Pride herdenkt en viert de lange weg die de LGBTQIA+ gemeenschap heeft afgelegd naar aanvaarding en gelijke kansen. Het is een reis die nog steeds verder gaat, want aanvaarding is niet vanzelfsprekend en we zien nog steeds uitsluiting, discriminatie en geweld tegen de LGBTQIA+ gemeenschap, zowel in eigen land als in het buitenland. Door een podium te bieden aan de vele stemmen binnen onze gemeenschap willen we haar versterken, de maatschappij informeren en gevoelig maken voor bepaalde thema’s. We bouwen bruggen tussen de verschillende actoren in onze samenleving: ondernemers, het stadsbestuur, de culturele wereld, ngo’s, de academische wereld,..

Het middelpunt van de vele Pride evenementen is de Pride Parade. Daarnaast organiseren en/of ondersteunen we culturele, educatieve, activistische en sportieve initiatieven. We doen dit steeds vanuit een positieve, oplossingsgerichte en verbindende houding, met grote empathie voor minderheden en groepen die het risico lopen gemarginaliseerd te worden. Als vrijwilligersorganisatie vinden we het belangrijk dat onze activiteiten verbindend werken. Antwerp Pride vindt haar oorsprong in de LGBTQIA+ gemeenschap, maar gaat steeds op zoek naar verbinding met mensen en organisaties binnen onze stad die onze passie delen voor een diverse, inclusieve en geëngageerde stad. Hierdoor heeft Antwerp Pride een evenement opgebouwd dat jaarlijks duizenden mensen verenigt en naar de stad lokt.

The post Our Mission appeared first on Antwerp Pride .

Politie Antwerpen steunt Antwerp Pride

Thu, 06 Aug 2020 20:21:00 GMT

Ook de politie van Antwerpen steunt Antwerp Pride.
Jaarlijks loopt de Politiezone Antwerpen mee in de parade. Als alternatief werd dit jaar de vlag gehesen aan de Oudaan.

The post Politie Antwerpen steunt Antwerp Pride appeared first on Antwerp Pride .

Antwerp Pride op ATV

Thu, 06 Aug 2020 20:11:00 GMT

Antwerp Pride krijgt dit jaar een net iets anders jasje.
Bart Abeel – de voorzitter van Antwerp Pride – legde het concept uit aan ATV.

The post Antwerp Pride op ATV appeared first on Antwerp Pride .

Pride op de Meir

Thu, 06 Aug 2020 19:51:00 GMT

Deze week is het naar jaarlijkse gewoonte tijd voor Antwerp Pride. Er staan dan wel geen grote events op het programma: De straten van de stad toch stralen in de regenboogkleuren. Zo werden de afgelopen weken paraplu’s in de regenboogkleuren opgehangen in de stadsfeestzaal. Maar ook in de rest van Antwerpen werden de vlaggen van onder het stof gehaald.

The post Pride op de Meir appeared first on Antwerp Pride .

Julio is 18 en uit huis gezet wegens hun geaardheid

Thu, 06 Aug 2020 19:46:00 GMT

In City.Docs kun je reportages, verhalen, of gewoon leuke content zien. De verhalen hebben een link met Antwerpen of de Antwerppride. Dit verhaal gaat over Julio, Julio is 18 jaar en op straat gezet wegen hun geaardheid. Julio heeft op vrijwillige basis meegewerkt aan deze reportage. Wij geven geen enkele garantie inzake de juistheid of de volledigheid van het verhaal en zijn dan ook niet aansprakelijk voor dit verhaal. Tot op heden hebben wij geen tegenreactie van de ouders van Julio.

The post Julio is 18 en uit huis gezet wegens hun geaardheid appeared first on Antwerp Pride .

Photoshoot trail of stories-behind the scenes

Thu, 06 Aug 2020 19:41:00 GMT

Het thema van Antwerp Pride dit jaar is ‘Together’. Helaas heeft corona wat roet in het eten gegooid. Samen met Noortje Palmers werden er 13 portretten gemaakt van mensen die iets betekenen voor de pride. Je kan de portretten van 31 juli 2020 tot 9 augustus 2020 vinden in Antwerpen. Neem hier alvast een kijkje achter de schermen van de photoshoot.

The post Photoshoot trail of stories-behind the scenes appeared first on Antwerp Pride .

Antwerp Pride Vrijwilligers Get-Together

Thu, 06 Aug 2020 19:36:00 GMT

Het team van Antwerp Pride bestaat zo goed als 100% uit vrijwilligers. Op 16 juli vond de laatste get-together plaats – volledig conform de geldende COVID-maatregelen. We lieten enkele vrijwilligers aan het woord in deze video. Wil je zelf graag deel uitmaken van het team? Registreer je dan nu via crew.antwerppride.com.

The post Antwerp Pride Vrijwilligers Get-Together appeared first on Antwerp Pride .

Storytime met Nathalie Delporte : Het lammetje dat een varken is

Thu, 06 Aug 2020 19:13:00 GMT

Op 25 Juli zette Nathalie Delporte zich neer in Kartonnen dozen. Ze nam het verhaaltje: Het lammetje dat een varken is. Hiermee gaat ze in gesprek met enkele kinderen luistert ze naar de reactie over het verhaal

The post Storytime met Nathalie Delporte : Het lammetje dat een varken is appeared first on Antwerp Pride .

Storytime met Nathalie Delporte : De boer en de dierenarts

Thu, 06 Aug 2020 19:11:00 GMT

Op 25 Juli zette Nathalie Delporte zich neer in Kartonnen dozen. Ze nam het verhaaltje: de boer en de dierenarts mee. Het verhaaltje gaat over een boer en een dierenarts die verliefd zijn. Hiermee gaat ze in gesprek met enkele kinderen luistert ze naar de reactie over het verhaal

The post Storytime met Nathalie Delporte : De boer en de dierenarts appeared first on Antwerp Pride .

Patrick Reyntiens (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:46:00 GMT

“Dat mensen met hiv steeds meer ‘uit de kast komen’, vind ik een mooie evolutie.”

Patrick Reyntiens

Opgegroeid in Willebroek

Hiv-activist sinds 1987. Schreef in 2015 een boek over zijn ervaringen, getiteld ‘Dansen in het luchtledige’. Patrick werkt voor Sensoa.

[Intro]

Hoe was je coming-out?

Ik kwam al heel vroeg uit de kast. Ik denk dat ik vijftien, zestien jaar was. Ik heb het eerst verteld tegen mijn moeder. Die merkte al dat er iets aan de hand was, en vroeg op een gegeven moment: ’is’t misschien dat ge voor de mannen zijt?’ En zo is het geleidelijk aan verteld tegen het hele gezin. Ik heb op dat vlak eigenlijk nooit grote problemen gekend. Ik denk dat ik een bijzonder positief coming-out-verhaal heb, zeker voor die tijd.

In hoeverre was homoseksualiteit aanvaard toen jij uit de kast kwam?

Ik ben opgegroeid in Willebroek, en daar had je in die tijd ook al wel twee homo’s. Die hielden een café open, De Flamingo.

Maar nadat ik uit de kast kwam zei mijn vader tegen me: ‘ja jongen, jij gaat het wel hard te verduren krijgen’. Hij dacht dat ik veel schampere opmerkingen en schunnige moppen te horen zou krijgen. Dat is ook wel gebeurd, maar dat liet ik redelijk makkelijk van me afglijden. Ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat ik in een warm nest ben opgegroeid.

In 1981 sijpelde vanuit Amerika het nieuws binnen dat een mysterieuze ziekte toesloeg, vooral bij homoseksuele mannen. Hoe werd daar in België op gereageerd?

Mijn zussen zeiden in die tijd tegen mij ‘pas toch maar een beetje op Patrick, want er is een nieuwe ziekte bij de homo’s in Amerika’. Ik heb dat toen een beetje weggelachen, zo van ‘ja, ik ben nog nooit in Amerika geweest!’. Achteraf gezien zou het kunnen dat ik op dat moment zelf al besmet was.

Ik was niet echt de homo die verbonden was aan een of andere homo-organisatie. De informatie over hiv was in die tijd dus niet voldoende bij mij binnengekomen. Voor mij was de ziekte toen nog een ver-van-mijn-bedshow.

Hoe reageerden je ouders toen je vertelde dat je hiv had?

Die hebben heel goed gereageerd. Ze hebben me nooit verwijten gemaakt en ze hebben me niet buiten gegooid. Ze zaten wel met dezelfde angst waar ik zelf ook mee zat: ‘wanneer gaat Patrick ziek worden? Wanneer gaat Patrick sterven aan aids?’

Er was destijds dan ook nog veel minder informatie dan nu. Mijn jongste zus dronk eens uit een glas waar ik ook uit had gedronken, en zei erna dat het haar toch wel een raar gevoel gaf om uit een glas te drinken van iemand die besmet was met aids. Het was belangrijk dat daarover gepraat werd, in plaats van dat zij stil bleef en angstvallig dat glas in het oog was gaan houden. Want zo kan discriminatie ontstaan.

Bij een hiv-besmetting werkt de sociale dynamiek als volgt: hoe normaler je er over doet, hoe normaler je omgeving er ook mee kan omgaan. Het is altijd even schrikken als iemand hiv-positief blijkt te zijn, omdat je misschien het beeld hebt dat diegene ziek zal worden of zal sterven. Mensen weten vaak niet dat er nu veel meer behandelingsmogelijkheden zijn dan dertig jaar geleden. Mensen hoeven er niet aan dood te gaan. Ik zeg nu altijd tegen mensen met hiv: ‘jij zal je omgeving gerust moeten stellen en laten zien dat je verder kunt met je leven’.

Waren er in die tijd rolmodellen waar je naar kon opkijken?

Toen ik wist dat ik zelf besmet was, ging ik iedere week naar het tropisch instituut voor mijn behandeling. Op een bepaald moment, toen ik in de wachtkamer zat bij de dokter, zat daar nog een andere man. En die zei tegen mij: ’kom maar wat dichterbij zitten, want we zijn hier om dezelfde reden’.

Hij heette Rudy, en toen hij mij aansprak viel er een enorme last van me af; ik voelde dat ik niet alleen was in deze situatie. Elke week ging ik na de consultatie met Rudy een koffietje drinken. In die periode had je nog geen hiv-organisaties, het aidsteambestond nog niet, en naar de psycholoog of therapeut gaan was ook niet vanzelfsprekend. Je ging enkel naar de dokter en hoopte dat je niet zou doodgaan.

Rudy heeft mij geïnspireerd om ervoor te zorgen dat mensen hun verhaal kunnen doen over hiv, zodat het niet meer ieder voor zich is. Hij heeft een grote invloed op mijn leven gehad, en ik zal altijd naar hem blijven opkijken.

In Amerika werd homoseksualiteit in de jaren ’80 absoluut niet aanvaard. Men liet homo’s soms gewoon aan hiv sterven op straat. Ze werden vuil bevonden, en dat ze ziek werden was terecht, want zo stierven ze uit. Heerste die teneur hier ook?

Van de mensen die in het veld bezig waren om hiv te behandelen, heb ik nooit het gevoel gehad dat ze mij vies vonden. Wat ik wel heb gemerkt is dat ik geweigerd werd bij de tandarts, en naar een tandarts werd gestuurd die alleen mensen met hiv of aids behandelde.

Toch wogen de paar negatieve reacties niet op tegen alle positieve reacties die ik kreeg nadat ik naar buiten kwam met mijn besmetting.

Waarin ik wél teleurgesteld ben, is het regeringsbeleid. Ik ben in 1987 ontslagen vanwege mijn hiv-diagnose. Ik had dat ook naar buiten gebracht via De Morgen, en de reactie was bij iedereen hetzelfde: dit mag niet, dit kan niet. Verschillende politici en zelfs de WHO waren het daarover eens. Helaas bleek achteraf dat geen enkele van die politici geïnteresseerd was in hoe het nu uiteindelijk met mij was afgelopen. Ondanks de publieke steun, werd er toen niks aan de discriminatie gedaan.

Is er een evolutie bezig in de beeldvorming rond hiv?

Het belangrijkste is voor mij is dat er tegenwoordig veel meer rolmodellen zijn met hiv. Ik ben niet meer de enige. Ik ben heel lang dé Patrick geweest die hiv-positief was. ‘De Patrick van Sensoa’, zo kende men mij ~~dan~~ . Terwijl er nu verschillende kandidaten zijn wanneer er iemand met hiv in de media moet komen om te vertellen over het onderwerp. Dat mensen met hiv steeds meer ‘uit de kast komen’, vind ik een mooie evolutie.

Een minder positieve ontwikkeling is de verminderde maatschappelijke solidariteit. Vroeger, toe er veel mensen met hiv stierven was er veel meer steun op Wereldaidsdag dan nu. Iedereen speldde toen spontaan een rood lintje op om steun te betuigen. Nu moet je die solidariteit veel meer pushen. Je moet mensen nu echt duidelijk maken dat hiv nog steeds een probleem is. In de westerse wereld, maar nog meer in Afrika en in Oost-Europa, waar men niet altijd de toegang heeft tot hiv-remmers en die niet de toegang hebben tot PrEP. Laat ons daar solidair mee blijven.

Waar haal jij kracht uit?

Uit plannen maken voor de toekomst. Dat heb ik heel lang niet gedaan, omdat ik dacht ‘ik ga dood’. En na verloop van tijd, toen bleek dat ik toch zou blijven leven, kon ik weer plannen maken. En dan haal je alles uit het leven wat er uit te halen valt.

Ik leef in geleende tijd, en daarom kan ik die tijd maar zo goed mogelijk blijven invullen. Als ik morgen sterf, weet ik dat mijn vrienden en familie zullen zeggen ‘die heeft toch een mooi leven gehad, die Patrick, die heeft dat toch wel goed gedaan’. Dat troost mij.

Wat wens je jezelf toe?

Eigenlijk ben ik een heel contente man. Maar ik zou wel graag een partner willen. Thuiskomen na een lange werkdag, of op vakantie gaan, of een etentje met vrienden, dat er dan iemand bij is. Als er nog iemand op mijn weg komt zou dat heel mooi zijn, maar ook zonder partner ben ik content.

Welk advies zou je een jonge Patrick geven?

Altijd jezelf zijn. Doe een ander niet aan wat je zelf niet zou willen. Wees respectvol. Ze je oren wat meer open. Dan had ik misschien wel doorgehad dat hiv misschien wat dichterbij was dan ik had gedacht.

The post Patrick Reyntiens (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Rob Scheers (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:44:00 GMT

“Rob stond met veel trots in het leven, dat was voor hem vanzelfsprekend”

Wie was Rob Scheers?

Een van de vrijwilligers van Antwerp Pride

Getrouwd met Guy

Overleed op 5 april aan de gevolgen van Covid-19

Een grote man met een nog groter hart, zo herinnert iedereen zich Rob Scheers, een graag geziene vrijwilliger bij Antwerp Pride. Dit wordt de eerste Antwerp Pride zonder hem, want Rob overleed enkele maanden geleden aan de gevolgen van Covid-19. Aan het woord is Bart Abeel, voorzitter van Antwerp Pride, die niets dan lof heeft voor Rob.

Over zijn rol als vrijwilliger

“Grote Rob en kleine Guy, dat was altijd een hartverwarmend gezicht”

“Op dertien jaar tijd is Antwerp Pride uitgegroeid van een soort kleine jaarmarkt tot een echt stadsfestival met internationale allure. Dat Antwerp Pride bijna volledig op vrijwilligers draait, is heel uniek, en dat maakt ook deel uit van het DNA van Antwerp Pride. We willen dat ook zo houden, want dat betekent dat je een team van mensen hebt die geëngageerd zijn, die voor Antwerp Pride door het vuur willen gaan.

Rob Scheers was zo’n vrijwilliger die al jaren nauw betrokken was bij de pride. Hij en Guy, met wie hij al dertig jaar een prachtkoppel vormde, zaten altijd aan de loketten van het Closing Festival, en de laatste jaren waren ze ook de trotse uitbaters van de infokiosk in de Stadsfeestzaal. Dat was altijd een grappig en hartverwarmend gezicht: grote Rob en… iets minder grote Guy naast hem. (lacht) Het is heel jammer dat op deze manier een einde moest komen aan een fantastische samenwerking. Maar weet je, Rob vond het leven een feest. Ook dit jaar zullen we Antwerp Pride op gepaste wijze vieren, want Rob zou het zo gewild hebben.”

Over zijn overlijden

“Na zijn opname in het ziekenhuis is het heel snel gegaan”

“Enkele maanden geleden is Rob besmet geraakt met het coronavirus. Hij was herstellende van huidkanker waarvoor hij net een chemokuur had afgerond. Door die kuur was zijn immuunsysteem verzwakt, dus Covid-19 is op een heel slecht moment gekomen. Rob heeft zowat alle klassieke stadia doorlopen: hij voelde zich ziek, had veel pijn en koorts en hoestte constant. Dan is het plots heel snel gegaan: Rob werd opgenomen in het Stuivenbergziekenhuis en is onmiddellijk naar de intensive care overgebracht, waar ze hem hebben moeten intuberen en in coma hebben gebracht. Na een gevecht van tien dagen is hij helaas overleden.”

Over zijn warme persoonlijkheid

“Hij heeft in zijn leven ongelooflijk veel mensen geraakt”

“Rob was een grote meneer, letterlijk en figuurlijk. Hij had een enorme présence: als hij een kamer binnenstapte, kon je er niet naast kijken. Toch was hij ook bescheiden, en genereus en trouw. Hij straalde zachtheid, betrouwbaarheid en zekerheid uit. Hij heeft in zijn leven ongelooflijk veel mensen geraakt.

Niet zo lang voor zijn overlijden heb ik hem nog gezien op het ‘Classic Meets Fetish’-concert op Darklands. Hij was daar met zijn man Guy, in vol ornaat, stralend en vol in het leven. Ik heb dus een heel mooi laatste beeld van hem.

Rob had een grote affiniteit met de fetisjwereld. In 1998 was hij Mister Leather Europe. Dat soort verkiezingen bestond toen nog niet lang, dus hij was daar heel fier op. Rob hield niet van taboes. Hij had een broertje dood aan dingen verborgen houden en verstoppen wie je bent. Daardoor lag hij wel eens in de clinch met wat conservatievere mensen.

Hij stak ook niet onder stoelen of banken dat hij seropositief was, en zette zich in de beginjaren van de hiv-epidemie in voor het Aidsteam en De Witte Raven, een belangenvereniging voor mensen met hiv en aids. Openlijk homoseksueel zijn was in die tijd echt niet evident, laat staan openlijk seropositief zijn. Maar voor Rob was het een vanzelfsprekendheid om met trots in het leven te staan.”

Over zijn laatste glansrol

“Waar hij ook zit, hij geniet stiekem van de bloemetjes en het applaus”

“Rob was gepassioneerd door theater. Hij speelde maar liefst veertig jaar bij theatergroep Streven in Morstel en ook bij het Noordtheater. Ook zij verliezen dus een grote ster. Zijn laatste rol was die van Antonio Salieri in ‘Amadeus’. In dat stuk overloopt Salieri zijn leven voor hij sterft. Rob heeft die rol met glans gespeeld, niet beseffende dat hij kort daarna zelf deze wereld zou verlaten. Ik zal dat nooit vergeten, omdat het bijna profetisch is.

Rob hield ervan om op een podium te staan en applaus te krijgen, hij was een beetje een diva. (lacht) Na zijn overlijden is de Facebookpagina van Antwerp Pride ontploft, en hij heeft zelfs in verschillende kranten gestaan. Waar hij ook zit, ik denk dat Rob stiekem geniet van alle bloemetjes die hij toegeworpen heeft gekregen sinds zijn overlijden. En voor Guy is het hopelijk een hart onder de riem om te zien hoe geliefd zijn man was.”

The post Rob Scheers (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Maud Vanhauwaert (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:43:00 GMT

Maud Vanhauwaert

Maud 36 jaar, schrijver en theatermaker. Ze groeide op in ‘the far west’ en woont nu in Antwerpen.

Ze was twee jaar stadsdichter van Antwerpen.

Ze is partner van een vrouw met wie ze sinds een jaar een kleine dochter opvoedt. Ook dat bepaalt haar identiteit nu. Ze vertelt over hoe haar coming out mee zorgde voor het vinden van haar artistieke vrijheid. Alleen haar dochtertje houdt haar in woordeloze verwondering.

Over haar coming out

“Ik ben relatief laat uit de kast gekomen. Toen ik 23 jaar was moest ik het noodgedwongen tegen mijn tweelingzus en ouders vertellen. De relatie met mijn eerste vriendin -waar ik mee samenwoonde- liep dermate mis dat ik zo snel mogelijk moest verhuizen. Jammer, ik was natuurlijk liever met iemand thuis gekomen. Het koste mij dan ook enorm veel moeite om het te zeggen. Al loste mijn tweelingzus meteen de spanning van de ketel, ze haalde haar schouderes op en zei: “Moest ik daarvoor naar beneden komen?” En ze wandelde de kamer uit.

Ze had het het dus niet alleen al veel langer door, ze vond het ook nog eens zo normaal dat ze het niet nodig vond dat expliciet te formuleren of te horen te krijgen.

Voor mijn ouders kwam het nieuws wel als een donderslag bij heldere hemel. Ze wisten dat ze het moesten aanvaarden, al moest daar wat tijd over gaan. Tijd die ik hen gaf door hen er niet non stop mee te confronteren. In het begin zag ik mijn moeder vaak huilen of zag ik dat ze haar tranen verbeet. Maar nu hebben ze mijn vriendin volop in de armen gesloten. Ze trekken zelfs vaker partij voor haar in gesprekken. Dat ontroert me. Dan zie je wat tijd, geduld en respect voor elkaar kunnen doen.”

Over de strijd met haarzelf / Over hoe ze zichzelf eerst moest aanvaarden

“De langste strijd die ik heb gevoerd is de strijd binnen in mezelf. Ik heb altijd gevoeld dat er iets was, alleen had ik daar geen taal voor. In het diepste van mezelf was het er al, maar het had tijd nodig om een reis te maken door mijn lichaam. Om dan met de jaren langzamerhand naar de oppervlakte te komen. Ik heb nog geprobeerd om het terug de diepte in te drukken, in die mate dat ik er ernstige maagklachten van kreeg. Het moment dat ik het voor mezelf kon formuleren was het ineens helder en bevattelijk voor mij. Ik heb sindsdien ook nooit meer maagklachten gekregen. Er gaat zoveel aandacht naar de strijd met je omgeving over het aanvaarden van je geaardheid dat we soms vergeten dat de strijd die mensen binnen in zichzelf voeren soms de allermoeilijkste is. Voor mij was het een lang proces van beseffen, erkennen en uiteindelijk accepteren. Die reis duurde 16 jaar, van mijn 7e tot mijn 23ste. Ik zou mijn jongere zelf de raad willen geven om naar haar lichaam te luisteren. Je kan je lichaam volledig vertrouwen, het vertelt je zoveel. Die raad moet ik trouwens nog altijd tegen mezelf herhalen dus het is een les die ik ook nog niet volledig onder de knie heb. Ik denk dat mijn 90- jarige zelf dat ook zou zeggen tegen de 36-jarige Maud. Als ik ooit 90 jaar word – sowieso.”

Over het ontdekken van haar artistieke vrijheid

“Op mijn 23ste kwam ik niet alleen uit de kast, ik ontdekte toen ook mijn artistieke stem en vrijheid. Als kind schreef ik al, maar in mijn master Woordkunst begon ik plots naar een bundel toe te werken. Ik verwerkte mijn eerste echte liefdesverdriet in mijn debuut ‘Ik ben mogelijk’. Poëzie gaf mij de mogelijkheid naakt te zijn, zonder iets expliciets te hoeven vertellen over mezelf. Ik ben zo dankbaar dat ik die vrijheid heb mogen ontdekken. Ik teer nog altijd op dat moment; het houdt me tot op deze dag gedreven om iets terug te geven aan mijn omgeving in de vorm van voorstellingen , gedichten, boeken en installaties.”

Over de strijd met haar schoonouders

“Mijn vriendin is van Georgisch-Joodse afkomst. Haar ouders leerden mij als een ‘gewone’ vriendin kennen. Uiteindelijk kregen ze te horen dat er meer was. Hun geloof en culturele achtergrond was zo groot dat ze ons als koppel niet aanvaardden.

Mijn vriendin heeft heel lang in spagaat geleefd; met haar ene been in het ouderlijk huis en met het andere in ons appartement. Ik heb enorm veel bewondering voor hoe ze die twee werelden kon combineren. Bij mij zorgde die situatie voor een rollercoaster aan emoties van pijn en intens verdriet tot boosheid en wrok en uiteindelijk een soort van onverschilligheid.

Het moment dat mijn vriendin zwanger werd is hun houding veranderd. Ze zijn door het dolle heen met een kleinkind. Daar heb ik het nu wel moeilijk mee. Onze dochter is het summum van onze liefde en het resultaat van al die jaren waarin we koppig moesten vechten tegen alle vooroordelen. Het lijkt nu vanzelfsprekend dat zij mee de vruchten dragen van iets waar zij tegen waren. Dat is nu een gevoeligheid die bij mij leeft.”

Over hoe nieuwsgierigheid en poëzie de geest flexibel houdt

“Veel problematieken in deze wereld zijn gegrond in ons binair denken; zwart vs wit, allochtoon vs autochtoon, man vs vrouw. Dit denken in tegenstellingen zorgt voor discriminatie op zoveel vlakken waarvan homofobie er maar een van is. Poëtiseren gaat in tegen polarisering. Poëzie toont aan hoe tricky taal eigenlijk is, je kan de lezer makkelijk in een richting doen denken. Door met taal te spelen hou je de geest flexibel, zowel door zelf te schrijven als te lezen. Dat is zelfs neurologisch onderzocht. Het moet niet per se via poëzie gaan, muziek, of andere kunstvormen dagen ons ook op diezelfde manier uit.

Binair denken verstramt ons, terwijl we juist onze geest moeten verruimen. De maatschappij is soms zo gefocust op onze identiteit en het continu cultiveren daarvan, maar het is juist de nieuwsgierigheid naar de ander die ons rijker maakt. We zouden daar eigenlijk meer moeten op inzetten op school.

Met mijn poëzie probeer ik die binaire tegenstellingen op een getwiste manier in vraag te stellen en nieuwsgierigheid aan te wakkeren.”

Over wat queer zijn voor haar betekent

“Queer vind ik een heel fascinerend begrip omdat we het elke dag opnieuw anders kunnen definiëren. Ik ben in die zin wel aangetrokken tot de queer gedachte. Het is op diezelfde manier dat literatuur en poëzie mij uitdagen om op nieuwe manieren naar de wereld te kijken.

Voor mij is een queer schrijver dus veel meer dan iemand die niet gewoon hetero is. Ik ga zelf niet specifiek op zoek naar een boek van een lesbische schrijfster maar naar een auteur die mij anders naar de wereld doet kijken.

Ik zou ook niet willen dat ze mij als queer schrijver zien omwille van mijn oriëntatie. Mijn geaardheid maakt natuurlijk wel deel uit van mijn identiteit, maar ik voel niet de behoefte die te thematiseren. Het gegeven weerspiegelt zich wel vaak in mijn werk -zoals alles wat ik ben en wat ik meemaak- maar ik wil het niet cultiveren. Toen ik debuteerde had ik ook wel een beetje schrik dat ik gelabeld zou worden als ‘die lesbische dichteres’. Het poëziewereldje is al zo klein, ik wilde het hokje niet nog meer vernauwen. Miijn angst was trouwens geheel onterecht. Intussen zijn er in Vlaanderen en Nederland zoveel jonge lesbische dichteressen, dat je nog met moeite een jonge dichteres vindt die niet lesbisch is, ha!

The post Maud Vanhauwaert (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Nadou Kebede (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:42:00 GMT

“Ik druk mijn dochters op het hart dat iedereen zichzelf mag zijn”

Wie is Nadou Kebede?

Geboren in Ethiopië

Vluchtte op haar zeventiende naar België

Eigenares en uitbater van ontbijt- en lunchzaak Tartine

In een relatie met Karim en mama van Chaira-Alec (12) en Elle-Noor (8)

Voor Nadou van Ethiopië naar België vluchtte, had ze nog nooit van homoseksualiteit gehoord. Nu heeft ze heel wat holebi’s in haar vriendenkring én gaat ze elk jaar met haar man en kinderen naar Antwerp Pride.

Over haar jeugd in Ethiopië

“Mijn ouders waren moderne mensen, maar ook overbeschermend”

“Ik ben opgegroeid in Ethiopië, met twee jongere broers. Ik heb een heel fijne kindertijd gehad, al waren mijn ouders wel overbeschermend. Ik had niet zoveel vriendinnetjes, mocht niet buitenspelen en papa bracht ons altijd naar school. Toen ik jonger was, vond ik dat niet zo erg, maar in mijn tienerjaren kreeg ik het er moeilijker mee. Ik wist als kind al dat ik niet eeuwig in Afrika wou blijven wonen en dat ik naar het buitenland wilde verhuizen, waar ik echt vrij kon zijn.

In 1997 brak er oorlog uit tussen Ethiopië en Eritrea. Omdat mijn mama van Eritrea kwam, waren we niet langer welkom in Ethiopië en werden we op de grens van Eritrea gedropt. Dat is niet het leven dat mijn ouders voor ons voor ogen hadden. Toen heeft mijn papa besloten om mij naar het buitenland te sturen, om er een beter leven op te bouwen.”

Over haar eerste contact met een homo

“Ik had nog nooit van homoseksualiteit gehoord”

“Ik kwam terecht in België, een land waarvan ik het bestaan niet af wist, maar waar ik me wel snel thuis voelde. Ik ging naar een school voor anderstaligen om Nederlands te leren en leerde al snel mijn beste vriendin Bieke kennen. Nadat ik een tijdje in een opvangcentrum had verbleven, vond ik een studiootje in Leuven. Ik huurde een kamer van een huis waar een gezin woonde, en ik raakte al snel bevriend met de zoon, Sam. Hij kwam elke avond bij mij tv kijken en we gingen regelmatig samen uit, ik was zelfs een klein beetje verliefd op hem. Op een avond zei hij dat hij iets moest bekennen: hij was homo. Ik had nog nooit van dat woord gehoord, ik wist helemaal niet dat mannen verliefd konden worden op mannen en vrouwen op vrouwen. In de wereld waarin ik was opgegroeid, bestond homoseksualiteit niet. Ik wist niet goed hoe ik moest reageren, maar was wel heel nieuwsgierig: hoe voelt dat, hoe weet je of je homo bent, word je zo geboren? Ik had honderden vragen, maar Sam legde alles heel geduldig uit. (lacht) Intussen heb ik veel gay vrienden en vriendinnen. Ik weet niet precies hoe dat komt, volgens mij trek ik hen op een of andere manier aan. (lacht)”

Over haar gezin

“Ik vind het belangrijk dat mijn kinderen al op jonge leeftijd in contact komen met LGBT’s”

“Dit jaar zijn mijn man Karim en ik vijftien jaar getrouwd. Toen ik hem leerde kennen, had hij geen homovrienden. Niet dat hij er negatief tegenover stond, maar ik denk dat hij dankzij mij wel opener is geworden, omdat mijn vrienden nu ook zijn vrienden zijn. Als een van onze dochters later lesbisch blijkt te zijn, is dat voor ons geen probleem, zo lang ze maar gelukkig zijn. In Ethiopië hebben niet alleen je ouders iets over je te zeggen, maar ook de buren, de priester en je leerkrachten. Ik mocht mijn eigen studies of vriendinnen niet eens zelf kiezen. Zo wil ik mijn kinderen niet opvoeden. Daarom vind ik het zo belangrijk dat ze al op jonge leeftijd in aanraking komen met homo’s, lesbiennes, transgenders, enzovoort. Ik druk hen vaak op het hart dat iedereen zichzelf mag zijn, dat ze zelf mogen bepalen hoe ze in het leven willen staan en dat het oké is om verliefd te worden op iemand van hetzelfde geslacht.”

Over haar zaak Tartine

“Een maand na de bevalling stond ik alweer in de zaak”

“In 2011 hebben Karim en ik onze ontbijt- en lunchzaak Tartine uit de grond gestampt. Dat was onze grote droom, ook al was dat niet vanzelfsprekend. Ik was zwanger van onze jongste dochter, en we hadden niet veel geld. We hebben geïnvesteerd in een goede koffiemachine en voor de rest hebben we zelf de handen uit de mouwen gestoken. Zelfs de stoelen hebben we zelf in elkaar getimmerd, omdat we geen geld hadden om er te kopen. Toen ik pas was bevallen, runde Karim de zaak in z’n eentje, terwijl ik thuis bleef om voor Ella-Noor te zorgen en pesto en tomatensaus te maken voor de klanten. Een maand na de bevalling stond ik alweer in de zaak, met Ella-Noor in de kinderwagen achter de toog. (lacht) ~~Gelukkig waren onze klanten heel begripvol. We bouwden een trouw cliënteel op, en onze zaak groeide zo snel dat we naar een groter pand moesten verhuizen, enkele huizen verder.~~ Veel van onze klanten zijn trouwens holebi’s. Hoe dat komt, weet ik niet, want wij hebben geen regenboogvlag buiten hangen. Hopelijk komt dat doordat ze voelen dat wij open-minded zijn en dat ze veilig zijn bij ons. Dankzij onze klanten heb ik ook Antwerp Pride leren kennen. Sinds enkele jaren verzorgt Tartine het ontbijt voor de vrijwilligers op de ochtend van het Closing Festival. Dat doen we met heel veel plezier. Het is onze kleine bijdrage aan een feest dat staat voor vrijheid en samenhorigheid.”

Over haar betrokkenheid bij Antwerp Pride

“Antwerp Pride is onze jaarlijkse gezinsuitstap”

“Enkele jaren geleden zijn we met het hele gezin voor het eerst naar het Closing Festival van Antwerp Pride gegaan. Iedereen danste met onze meisjes, en zij vonden het fantastisch hoe iedereen verkleed was en pruiken en make-up op had. Sindsdien gaan we elk jaar heel het weekend, dat is onze jaarlijkse gezinsuitstap. Er gaan ook steeds meer vrienden mee met ons. Sommige stonden er in het begin nogal weigerachtig tegenover, maar intussen zien ze in dat het gewoon een leuk evenement is waarop iedereen welkom is. In de Ethiopische gemeenschap heerst soms nog altijd de angst dat je zelf ook gay wordt als je gay vrienden- en vriendinnen hebt. Maar dat is gelukkig aan het veranderen.

Mijn ouders vinden het wel raar dat ik zo betrokken ben bij de pride. Mijn mama komt regelmatig naar België en vindt mijn homovrienden toffe mensen, maar toch gelooft ze niet dat je zo geboren wordt. Soms zegt ze tegen hen: ‘Kom mee naar Ethiopië. Daar zijn mooie vrouwen, daar zal je weer normaal worden.’ Ach, ik snap wel dat zoiets moeilijk blijft voor mijn ouders. Zij komen uit een andere wereld, en ze willen enkel het beste voor hun kinderen. Dat overbeschermende, dat zit er nog altijd in. Ik ben veertig, maar voor hen ben ik nog steeds dat meisje van dertien. Ik blijf hen uitleggen dat homoseksualiteit niet onnatuurlijk is. Op een dag zullen ze dat misschien wel begrijpen.”

The post Nadou Kebede (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Dans mee met Dimitri D’Anvers in een exclusieve Pannekoek-set

Thu, 06 Aug 2020 18:41:00 GMT

Natuurlijk is Dimitri een graag geziene jongen bij de Antwerp Pride. Hij was er dan ook meteen als de kippen bij om een exclusieve set te draaien voor de website van de Antwerp Pride.

Zet je volume luider, blijf ver weg van je vrienden en dans alvast in het rond met deze fantastische set die werd opgenomen in een lege Red&Blue…

The post Dans mee met Dimitri D’Anvers in een exclusieve Pannekoek-set appeared first on Antwerp Pride .

Hind Eljadid (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:39:00 GMT

“Al kreeg ik elke dag twintig negatieve reacties en één positieve, dan was ik nog steeds tevreden”

Wie is Hind Eljadid?

Geboren in Wilrijk

Woordkunstenaar, activiste en oprichter van ZonderWolk, een platform voor woordkunstenaars

Hind Eljadid is niet in één vakje te stoppen: ze is een jonge mama, queer en Belgische met Marokkaanse roots. Met haar woordkunst wilt ze de maatschappij een spiegel voorhouden en strijden voor een wereld waarin iedereen gelijk is.

Over haar woordkunst

“Ik deel geen negatieve boodschappen, enkel observaties”

Als woordkunstenaar omarm ik alles wat met het woord te maken heeft: theater maken, presenteren, poëzie en columns schrijven, en nog veel meer. Mijn teksten zijn vaak maatschappijkritisch, omdat ik het mijn plicht vind als kunstenaar en als mens om de samenleving te spiegelen. Ik ben opgegroeid op den Dam in Antwerpen-Noord, wat toen nog een heel achtergestelde buurt was. Als je opgroeit zonder al te veel privileges zie je al snel waar de hiaten in ons systeem zitten. Als je het al een systeem kan noemen, want een systeem is iets dat goed functioneert en waarbij alles mooi op elkaar is afgestemd. Terwijl er in onze maatschappij nog te vaak mensen uit de boot vallen.

Toch deel ik geen negatieve boodschappen, enkel observaties. Ik zal nooit mensen aanvallen of met de vinger wijzen, ik maak enkel duidelijk wat er aan de hand is. Voel jij je toch aangesproken? Dan ligt dat waarschijnlijk eerder aan jou. En dat is oké. Kunst hoeft je niet altijd blij te maken of mooi te zijn. Kunst mag doen huilen, je misselijk maken, je vragen doen stellen en je uit je comfortzone halen.”

Over haar coming-out

“Ik heb niet tegen mijn gevoelens gevochten toen ik verliefd werd op een vrouw”

“Ik wist al op vrij jonge leeftijd dat ik me aangetrokken voelde tot vrouwen, ook al kon ik er toen nog niet echt de vinger op leggen. Ik ben Marokkaans van afkomst en islamitisch opgevoed, dus er werd een beeld over holebi’s in mijn hoofd gestopt dat niet strookte met mijn visie, namelijk dat liefde gewoon liefde is. Ik ben dan ook met een paar jongens samen geweest, omdat zoveel mogelijk aan de norm te voldoen. ‘Doe maar normaal’ is een zin die ik al vaak heb gehoord in mijn leven. (lacht)

Toch heb ik niet tegen mijn gevoelens gevochten toen ik voor het eerst verliefd werd op een vrouw. Het kwam niet als een verrassing en ik heb ook niet heel de familie rond de tafel geroepen om te verkondigen dat mijn lief een meisje was.

Ik ben geen praktiserend moslim, mijn zus wel. In zowat elke religie – ook in de islam – wordt seks met iemand van hetzelfde geslacht als een zonde beschouwd. Moest mijn zus heel streng opvolgen wat de islam voorschrijft, zou ze in principe geen contact meer mogen hebben met mij. Maar de islam zegt ook dat banden met familie verbreken haram is, dus dat is heel tegenstrijdig. Maar je mag niet vergeten dat iedereen zijn eigen verhaal heeft en dat iedereen geloof op zijn eigen manier beleeft. Ik geloof dat alles fluïde is: religie, maar bijvoorbeeld ook seksualiteit. Alles verandert voortdurend naarmate jij verandert. Mijn zus en ik zijn altijd twee handen op één buik geweest, en daar heeft mijn coming-out niets aan veranderd.”

Over het moederschap

“Mijn kinderen zijn heel ruimdenkend en ik ben daar heel fier op”

“Ik ben mama van een meisje en twee jongens, en sinds kort hebben we ook een puppy, dus er is héél veel leven in huis. (lacht) Het zijn fantastische kinderen met veel persoonlijkheid. De belangrijkste boodschap die ik aan hen wil meegeven, is dat ze gelijk zijn. Onlangs heb ik een column gelezen die me echt heeft aangegrepen. De schrijfster was een blanke vrouw met een donker kindje, en iedereen vindt dat kindje schattig. Maar de schrijfster vraagt zich af wanneer haar zoontje niet meer als schattig wordt beschouwd, maar als gevaarlijk of bedreigend. Dat is iets waar ik ook wakker van lig. Mijn kinderen worden op hun jonge leeftijd al met racisme geconfronteerd. Ik heb onlangs aan mijn dochter moeten uitleggen wat het n-woord betekent, waar dat vandaan komt en wat slavernij is. Mensen hebben al eens apengeluiden naar hen gemaakt op straat. Omdat we in een wit systeem leven, groeien mensen van kleur vaak op met een minderwaardigheidscomplex. Daarom probeer ik mijn kinderen zoveel mogelijk zelfvertrouwen en eigenwaarde mee te geven, want dat is zo belangrijk voor hun ontwikkeling. Ik praat met hen ook over onderwerpen als genderidentiteit. Omdat ze twee mama’s hebben, staan ze daar ook voor open. Zij weten dat hun nonkel Jaouad regelmatig rokken draagt en zij vinden dat prima. Soms loopt mijn jongste zoon door het huis in de maillot en tutu van zijn zus, die aan ballet doet. (lacht) Mijn kinderen zijn heel ruimdenkend, omdat ze heel wat dingen meekrijgen die andere kinderen niet meekrijgen. Daar ben ik eigenlijk best fier op.”

Over de strijd voor gelijkheid

“Ik heb het gevoel dat we een kantelpunt in de geschiedenis hebben bereikt”

“Als persoon van kleur word ik al heel mijn leven geconfronteerd met racisme. Soms heel rechtuit – als ik bijvoorbeeld word uitgescholden op straat – en soms subtieler. Mijn tweede naam is Bianca, omdat mijn meter zo heet. Toen ik vroeger in de horeca werkte, werd ik vaak gevraagd om de naam Bianca te gebruiken in plaats van Hind, ‘want dat was makkelijker voor de klanten’. Als ik nieuwe mensen ontmoet, vragen ze ook bijna altijd meteen waar ik vandaan kom. Enerzijds begrijp ik dat, omdat dat vaak gewoon uit interesse is, maar anderzijds vraag ik me af: maakt dat dan een verschil in hoe jij me ziet? Ik ben in Antwerpen geboren en getogen, waarom maakt het dan uit dat ik Marokkaanse roots heb?

Ook in de LGBT-community is er nog veel racisme. Het is ook daardoor dat er eilandjes ontstaan. Mensen die zich anders voelen, gaan hun eigen safe spaces creëren. Evenementen als Pride of Color zijn dan ook broodnodig, en ik ben heel dankbaar dat zo’n initiatieven uit de grond worden gestampt.

Ik heb wel het gevoel dat we een kantelpunt in de geschiedenis hebben bereikt. Mensen van kleur zijn het kotsbeu om in een minderwaardige positie te zitten. Je ziet dingen veranderen in het straatbeeld: de betogingen voor Black Lives Matter, de standbeelden van Leopold II die worden verwijderd en de koning die zich heeft uitgesproken over de gruweldaden in Congo. Verandering begint met bewustwording. Dat is ook de reden dat ik kunst maak, om mensen bewust te maken van wat er zich in hun omgeving afspeelt.”

Over haar rol als boegbeeld

“Soms komt er iemand na een optreden huilend naar me toe”

“Ik heb er niet bewust voor gekozen om een rolmodel te zijn, maar ik heb het gevoel dat ik dat voor sommige mensen wel ben. Ik representeer ook veel verschillende facetten: ik ben vrouw, ik ben een jonge mama, ik ben queer en ik ben van Marokkaanse afkomst. Natuurlijk word ik wel eens geconfronteerd met negatieve reacties. Mensen die per se hun gal willen spuwen op het internet als een van mijn columns online verschijnt, bijvoorbeeld. Of berichtjes van mensen uit de Marokkaanse community over mijn seksualiteit en hun plaatsvervangende schaamte. Maar ik krijg uit diezelfde community ook heel veel warme berichten, van mensen die zeggen dat ik hen de moed heb gegeven om voor zichzelf op te komen of om zelfs uit de kast te komen. Ik heb al meegemaakt dat iemand na een optreden huilend naar me toekwam, omdat die persoon zo geraakt was. Daar doe ik het voor. Al zou ik elke dag twintig negatieve reacties krijgen en maar één positieve, dan zou ik nog steeds tevreden zijn. Voor mij is er maar één strijd: de strijd voor gelijkheid. Ik droom van een wereld waarin het niet uitmaakt welke huidskleur of seksualiteit je hebt. En als ik met mijn kunst kan bijdragen aan die strijd, dan denk ik dat ik goed bezig ben.”

The post Hind Eljadid (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Hannelore Hooyberghs (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:38:00 GMT

Hannelore Hooyberghs, 33 jaar, Edegem
Geboren als Hans: 15 mei 1987

Activiste, Broadcast Technician bij Videohouse, DJ in Café Den Draak en Hessenhuis

Vrienden kenden haar vroeger als een ‘stereotype Vlaamse macho jongen’ zegt ze. Ze is uitgegroeid tot een vrouw die dichter dan ooit bij haar zelf staat en eerlijk spreekt over alle ups en downs tijdens en na haar transitie naar vrouw.

Over haar coming-out

“Ik voelde me vanbinnen een vrouw maar kon het aan de buitenkant niet laten zien.”

In mijn jeugdjaren heb ik nooit kunnen vertellen hoe ik me voelde. Vanbinnen was en ben ik een vrouw maar ik kon het toen niet aan de buitenkant laten zien. Op mijn 21 ^ste heb ik voor de eerste keer tegen een zeer goede vriendin gezegd dat ik soms graag vrouwenkleren droeg. Ik peilde ook wel eens bij vrienden ‘stel u voor dat ik morgen zou zeggen dat ik vrouw wil worden’, maar zij namen dat niet serieus. Ik ben uit de kast gekomen op mijn 25 ^ste . Mijn omgeving schrok er van want iedereen kende me als een macho jongen. Ik kreeg reacties als ‘iedereen maar jij niet, want je bent zo mannelijk’. Ik heb mezelf een aantal keren ge-out, dat is zeer geleidelijk gebeurd. Tegen mijn ouders heb ik het pas gezegd toen ik al bezig was met mijn transitie.

Over haar ervaringen voor en na de transitie.

“Vanaf het moment dat de operaties zijn afgerond begint het verhaal. Ineens moet je op zoek gaan naar wie je bent.”

Ik heb pas na mijn transitie ontdekt dat ik heel lang mijn emoties verborgen hield, nu merk ik dat soms nog. Als je aan mensen vraagt ‘Wie was Hans?’, zal iedereen zeggen: opgewekt, in het midden van de belangstelling en vrolijk. Ik heb me nooit ongelukkig gevoeld maar ik merk nu dat er emoties zijn die ik vroeger niet durfde aanraken. Nu laat ik al eens een traan, dat zou ik vroeger als Hans nooit gedaan hebben. Ik sta dichter bij mezelf dan vroeger, dit zorgt ervoor dat andere mensen bij mij ook gemakkelijker gevoelens kunnen uiten.

Ik ben ervan geschrokken dat niet de fysieke maar de mentale transitie het moeilijkste was. Van het moment dat de operaties zijn afgerond begint het verhaal. Ineens moet je op zoek gaan naar je zelf. Tijdens de transitie krijg je psychische ondersteuning maar als dat verhaal is afgerond, sta je er alleen voor. Je hebt wel vrienden maar daarom begrijpt niet iedereen wat je meemaakt. Ik bouwde vroeger maar nu ook nog steeds een muur rond me omdat ik nog steeds op zoek ben naar een manier om emoties over te brengen en ermee om te gaan.

Daarnaast is het ook niet zo evident om een partner te vinden. Ik val op vrouwen en je ‘verandert’ voor de buitenwereld van hetero man naar een lesbische vrouw. Dit maakt je soms onzeker over je vrouw zijn. Als je tindert, weet je: ik ga op een dag moeten vertellen dat ik fysiek een man was. Niet alle vrouwen vinden dat OK en dat begrijp ik. Het is onbekend en voor sommige mensen voelt het ‘gevaarlijk’ aan om in zo een verhaal te stappen. Ik wens mezelf dan ook iemand toe die open staat voor de persoon die ik ben.

Over rolmodellen en hoe ze zelf het verschil wil maken.

“Van bij de start van mijn transitie ben ik er willen zijn voor anderen. Daarom besloot ik om in café Den Draak (LGBTQ+ café) te werken.. om een steun te kunnen zijn voor die ene persoon aan de toog die met twijfels of vragen zit en een gesprek nodig heeft.”

Er waren weinig mensen waar ik voor mijn transitie naar kon opkijken. Ik kan me nog herinneren dat ik in mijn jonge jaren naar Debby & Nancy keek. Dat was een talkshow met Stany Crets (Nancy) en Peter Van Den Begin (Debby), 2 hetero mannen die in vrouwenkleren een talkshow presenteerden en alle queer clichés uit de kast haalden. Als je worstelt met je identiteit kunnen zulke parodieën soms pijnlijk zijn. Ik kon me er alleszins niet mee identificeren, er werd in die tijd vooral lacherig gedaan over queers in mainstream media. Ik deed dan ook heel hard mijn best om mannelijk over te komen. Dat was één van de redenen dat ik mijn vrouwelijk identiteit zo hard weg duwde.

Van bij de start van mijn transitie ben ik er willen zijn voor anderen door mijn verhaal te delen en eerlijk te antwoorden. Daarom besloot ik om in Den Draak (LGBTQ+ café) te werken en DJ te worden. Om mensen uit te bol te laten gaan maar ook om een steun te kunnen zijn voor die ene persoon aan de toog die met twijfels of vragen zit en een gesprek nodig heeft. Het zijn vaak zulke contacten die mensen het meeste helpen en twijfels of nare gevoelens kunnen wegnemen.

Over gender en geslacht.

“Ben ik na mijn transitie een vrouw als in het stereotype beeld dat velen eraan koppelen: zeker niet. Ik ben technicus, sleur met kabels en kom met vuile kleren thuis. Moet dat daarom mannelijk of vrouwelijk zijn?”

Ik heb op een bepaald moment de keuze gemaakt om niet alleen van binnen maar ook fysiek verder te leven als vrouw. Veel mensen hangen daar, ook in de media, een bepaald beeld aan op. Men is er OK mee dat je van binaire man naar binaire vrouw gaat. Maar wat is vrouw zijn, wat is man zijn? Ben ik na mijn transitie een vrouw als in het stereotype beeld dat velen eraan koppelen: zeker niet. Ik ben technicus, sleur met kabels en kom met vuile kleren thuis. Is dat daarom mannelijk of vrouwelijk? Zulke barrières mogen van mij verdwijnen.

Als je er als vrouw krachtig wil staan, krijg je wel eens de term bitch opgeplakt. Je voelt dat je als vrouw anders benaderd wordt. Van het moment ik dat vertel, zeggen mensen snel: je hebt er zelf voor gekozen. Dat is pijnlijk want ik koos er niet voor. Ik heb ervoor gekozen om te leven als mezelf. Ik voel een groot verschil tussen vroeger als man en nu als vrouw. De positie in de groep verandert ook en daar heb ik het soms moeilijk mee. Als je als man ergens binnenstapt, wordt je sneller centraal in de groep gezet. Als vrouw wordt je sneller aan de zijkant gezet.

Over de gepolariseerde tijden en de opkomst van extreem rechts.

“Als ik sommige beelden zie en stemmen hoor uit extreem rechtse hoek, krijg ik schrik. Ik snap niet waarom ze tegen mensen zijn, iedereen moet de kans krijgen om zichzelf te zijn.”

Na mijn middelbare periode had ik geen zin meer om verder te studeren en ben ik op zoek gegaan naar mezelf, ik wilde dat niet in eigen land te doen. Ik besloot alle cruise maatschappijen aan te schrijven en kreeg een positieve brief terug van Disney. Vervolgens ben ik in Florida op een cruiseschip gaan werken. Als 21 jarige jongen kwam ik op een kamer terecht met een Zuid Afrikaanse jongen. Ik had een wereldvreemd cliché beeld van de zwarte gemeenschap tot ik hem beter en beter leerde kennen. Hij is snel één van mijn beste vrienden geworden. Ook na mijn transitie is hij me komen opzoeken. Die ontmoeting heeft een wereld voor me geopend. Het heeft me laten inzien dat de stereotypen waar we naar terug grijpen verkeerd zijn. Je kan geen stempel drukken op een volledige groep. Die ervaring heeft ook een positief effect gehad op mijn visie over de LGBTQ+ gemeenschap.

Ik ben van een conservatievere hetero gemeenschap naar een minderheidsgroep ‘gestapt’ En ik heb gezien dat er niks mis is met het LGBTQ+ verhaal. Sinds mijn outing ben ik nooit benaderd op een negatieve manier. Je hebt wel eens een familielid die een nare opmerking geeft, of vrienden van vroeger die schrokken. Als ik echter sommige beelden zie en stemmen hoor uit extreem rechtse hoek, krijg ik angst. Ik snap het niet. Ik snap niet waarom ze tegen mensen zijn, iedereen moet de kans krijgen om zichzelf te zijn. Het is zeer fout om een polariserend gedachtengoed op te leggen aan andere mensen.

The post Hannelore Hooyberghs (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Jeroen Van Lievenoogen (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:36:00 GMT

Jeroen Van Lievenoogen organiseert al elf jaar Darklands, een festival voor mensen met een kinky kantje.

‘Fetisj is een toneelstuk dat niet kan mislukken.’

Wanneer ben jij uit de kast gekomen en hoe heb je dat beleefd?

Ik was 18 toen ik uit de kast kwam, dat is een beetje aan de late kant. Thuis gaf dat totaal geen problemen, ze hebben het heel goed opgevangen. Ik lag natuurlijk wel een tijd met mezelf in de knoop, maar ik heb nooit agressie of andere problemen gekregen omwille van mijn homo-zijn. Dat ik me nooit gepest heb gevoeld lag ook aan mijn eigen houding. Als mensen je naroepen met ‘jeanet’ kan je op twee manieren reageren: je kan het je aantrekken of je gebruikt het woord zelf en lacht ermee. Ik koos voor het tweede en dat heeft me heel sterk gemaakt. Mijn kinky kantje ontdekte ik gaandeweg. Het begon met dat ik me ervan bewust werd hoe mooi ik motorrijders vond.

Hoe ben je in Antwerpen beland?

In mijn geboortestad Maaseik was niet zoveel horeca, en al helemaal niet voor homo’s. Van een gay community wasgeen sprake. Dankzij vrienden uit Hasselt en Laakdal ben ik uiteindelijk in Antwerpen beland. Ik kwam in Red & Blue en dat was fantastisch. Ik wist tot dan niet dat er nog zoveel andere homo’s in België waren.

Je bent heel open. Was dat een grote drempel en waar haal je die kracht vandaan?

Toen ik begon uit te gaan werd er veel rond- en nagekeken: wat heeft die of die aan vandaag, hoe gedraagt die of die zich… je werd bekeken en gekeurd. Ik vond dat niet fijn, het stootte me af. Toen namen vrienden me mee naar The Boots, een totaal andere wereld. Er liepen mensen rond van alle rangen en standen, jong, oud, dik, dun, iedereen was er welkom. En ja, ze hadden rare kleren aan, maar ze waren allemaal heel vriendelijk tegen elkaar. Het was one big family . Ik heb dat enorm geapprecieerd. En dat doe ik nog. De beleving binnen de fetisj gemeenschap lijkt soms op en soort stoer theater. Als je erheen gaat, word je er deel van. Het maakt dan niet uit of je goed of slecht acteert: je hoort erbij. Het is een toneelstuk dat niet kan mislukken.

Wat moeten mensen die Darklands niet kennen zich erbij voorstellen? Het is wel meer dan een event waar mensen in fetisj uitgaan, toch?

Ik organiseer het nu 11 jaar en voor mij is het een unieke plaats waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. 70 tot 80% van de gasten komen uit het buitenland en dat doen ze inderdaad niet alleen om te feesten en te drinken. De ontmoeting staat centraal, maar we geven ook workshops. Dat educatieve luik is belangrijk voor ons. Zo zijn er bijvoorbeeld workshops over hoe je veilig aan bondage kan doen, welke soorten touw je kan gebruiken en welke knopen je kan leggen. Alles in het gezelschap van gelijkgezinden.

Dat is ook een van de redenen waarom ik het wil doen: vanaf dag 1 wilde ik mensen uit verschillende subculturen van de LGBTQ+ samenbrengen. Ze hebben allemaal hun eigen biotopen en ik wil hen graag helpen elkaar beter te leren kennen, elkaar te respecteren en wederzijdse interesse opwekken. Ook de aanvaarding van en respect voor fetisj speelt daarbij een rol. Er zitten mensen met fetisj in al die verschillende letters, maar ze worden nog wel eens scheef bekeken. Dat wil ik graag veranderen. Daarnaast wil ik mensen de informatie bieden om hun fetisj of interesses op een veilige en verantwoorde manier te beleven.

Op een meer filosofisch niveau ben ik ervan overtuigd dat je uit je seksualiteit veel levenskwaliteit kan halen. Genot, plezier, maar ook voldoening. De ‘basics’ die tussen de vier muren van onze slaapkamer plaatsvinden zijn maar een fractie van de mogelijkheden. Het verrijkt je leven en je geluksfactor om dat uit te breiden indien je daar behoefte aan hebt of zelfs wanneer je ‘op goed geluk’ gaat ontdekken. Je weet maar nooit. Onze samenleving biedt dergelijke informatie of verbinding tussen mensen momenteel niet aan. Er rusten nog altijd taboes op seksualiteit en het blijft allemaal heel privé. Ik wil dat doorbreken en mensen de kans bieden om zich op seksueel vlak te ontwikkelen. Om datgene op te zoeken wat hen raakt, wat hen prikkelt. In een vertrouwde omgeving, met ervaren mensen.
We leven tenslotte niet lang, dus ik hoop dat ik anderen hun leven kan verrijken via een weg die eigenlijk geen taboe hoort te zijn.

Wat is het allerbelangrijkste in je leven?

Gelukkig zijn, in al zijn aspecten. Dit is voor mij het enige streven: gelukkig zijn en anderen gelukkig maken. Hoe je dat invult maakt me niet uit. Ik zal nooit een waardeoordeel vellen over een ander.

Welk advies zou je je jonge zelf, Jeroen van 14, geven?

Geen. Laat hem zijn ding doen. Laat hem alle fouten maken, hij zal ervan leren. Hoewel die kledingstijl toen echt wel fout was.

The post Jeroen Van Lievenoogen (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Jitske Van de Veire (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:34:00 GMT

“Pas toen ik met een psycholoog sprak, kwam ik erachter dat het ontkennen van mijn geaardheid misschien toch wel problematisch was.”

Jitske Van de Veire

Geboren te Gent in 1993

Woont in Gent, zaakvoerder van de Wakko kapper, woordvoerder van Wel Jong Niet Hetero, ‘heel erg lesbisch’ en actief op sociale media.

[Intro]

Over haar coming-out

Ik ben uit de kast gekomen toen ik 14 was. Ik had een meisje leren kennen in Frankrijk en daar was ik heel erg verliefd op ~~geworden~~ . Voor mij was dat toen helemaal niet raar. Ik was nog nooit verliefd geweest, en op dat moment had ik meteen het gevoel van ‘dit klopt’. Het klinkt heel cliché maar ik had heel mijn leven al het gevoel dat ik niet zoals mijn vriendinnen was. Iets strookte er niet met hun leefwereld, en ik kon daar nooit goed de vinger op leggen. Toen ik verliefd werd op een meisje, zijn die stukjes op hun plaats gevallen.

Ik zat ook op de kunsthumaniora, daar was het helemaal oké om lesbisch te zijn. Uit de kast komen was er veilig, want er waren veel meisjes in mijn klas die biseksueel waren. Er was veel ruimte voor de zoektocht naar mijn seksualiteit. Ik heb zelfs nog een aantal keer met een meisje uit mijn klas staan kussen aan de schoolpoort. Dat kon allemaal zonder me onveilig te voelen.

Dat is allemaal veranderd toen ik 18 à 19 was. Toen heb ik mezelf eigenlijk ‘terug in de kast gestoken’. Ik ging naar de universiteit en heb bij mezelf gedacht – en die zin zal ik mezelf nooit vergeven – ‘oké, vanaf nu ga je normaal beginnen doen’. Ik had me voorgenomen om ‘gewoon’ voor mannen te gaan, en me aan te passen, dezelfde kleren aan te doen als mijn vriendinnen, goed te studeren, misschien een kind te krijgen, ‘het volwassen leven te leven’. Ik had dus op een bepaald moment in mijn hoofd gestoken dat wie ik was, iemand die aan de schoolpoort met meisjes zoende, dat dat niet normaal was.

Ik heb dat vervolgens drie jaar lang volgehouden. Daardoor ontwikkelde ik een depressie en een eetstoornis. Ik had mezelf compleet verloochend. Ik was op een gegeven moment zelfs vergeten dat ik een periode had gekend waarin ik gigantisch verliefd was geweest op vrouwen.

Pas toen ik met een psycholoog sprak, kwam ik erachter dat het ontkennen van mijn geaardheid misschien toch wel problematisch was. Ik heb het dus niet in het begin, maar wel in het midden gigantisch moeilijk gehad. Ik had volgens mij ook een drankprobleem, ik had een eetstoornis en ik had een depressie. Mijn vader is me op een gegeven moment moeten komen halen omdat ik al een week niet uit mijn bed was gekomen. Ik was gebuisd voor alles, ik deed niets behalve uitgaan, zuipen en… niet gezond zijn.

Heb je de LGBTQ – community ook opgezocht, om steun te zoeken? Hoe ben je uit dat dal geraakt?

Ik zat ervoor ook nooit zo diep in die community zelf, omdat ik die niet nodig had. Ik had genoeg aan mijn vriendinnen en mijn liefjes. Door die psycholoog te bezoeken en door daarover te praten, kwam ik erachter dat mijn worsteling echt wel over mijn geaardheid ging.

Het klinkt heel stom, maar op een gegeven moment heb ik mijn Tinder-app verzet van jongens naar meisjes, en toen mijn ex-lief opnieuw leren kennen. Die heeft me geleerd om mezelf graag te zien. Die heeft me ook doen inzien dat ik er zelf goed uitzag. Ook al had ik gigantisch veel complexen en was heel mijn lichaamsbeeld verstoord.

Zo zijn wij samen in die LGBTQ +-community gerold. We hebben een vriendengroep ontwikkeld met allemaal mensen die die hele waaier van identiteiten bezetten. Toen werd ik me er bewust van hoe belangrijk die community eigenlijk is. En hoeveel nood ik als puber eigenlijk had aan een rolmodel. En dat ik als 19-jarige depressieve post-puber geen enkele lesbische vrouw in de media zag die gelukkig was. Je had Yasmine, die heeft dan zelfmoord gepleegd, je had Karolien Debecker maar die was een stuk ouder dan ik, dus ik had ook niet veel om me met haar te identificeren.

Voordat ik de LGBTQ +-community kende, liep ik dus helemaal verloren in een wereld waar ik niks van kende, behalve een keer zoenen aan de schoolpoort.

Welk advies heb je voor meisjes die nu 13, 14 jaar zijn, en op sociale media het idee krijgen dat ze perfect moeten zijn?

Sociale media kunnen een vangnet zijn of een valkuil. Ik probeer voor mezelf altijd te bedenken dat het niet zoveel voorstelt. Ik heb het daar vroeger ook moeilijk mee gehad. Ik zag alleen maar perfecte foto’s voorbij komen en had het gevoel dat ik zelf ook zo moest zijn.

Aan de andere kant is het fijne aan sociale media dat je een soort safe space kan creëren. Mijn advies is dus: volg die mensen die je inspireren en zet je account op privé als je geen zin hebt in andere mensen. Volg geen mensen waar je onzeker van wordt, want er zijn al genoeg impulsen in deze wereld waar je onzeker van wordt.

Wat doet het met je om bekend te zijn?

Het is moeilijker om jezelf te zijn als je bekend bent, omdat er identiteiten voor jou worden gecreëerd. Er worden bepaalde dingen uitgelicht van je, waardoor mensen een bepaald beeld van je krijgen. Op sociale media probeerde ik vroeger altijd heel erg om het beeld dat er van mij ontstond te corrigeren, maar dat doe ik nu niet meer zo.

Uiteindelijk ben ik gewoon Jitske die veel te veel babbelt en over haar woorden struikelt, en toevallig op vrouwen valt, en heel blij is als ze naar de Efteling mag. Mensen vergeten soms dat er achter die bekende hoofden ook een normale persoon zit die het ook niet allemaal weet.

Hoe probeer je als woordvoerder van Wel Jong Niet Hetero het verschil te maken?

Mijn doel is vooral om een rolmodel te zijn voor jonge meisjes die net uit de kast komen. Ik denk dat het fijn is dat er dan een persoon is naar wie je toe kan stappen. Ik wil een gezicht plakken op de organisatie. Ik krijg elke dag berichten van jonge mensen die naar me toe komen met vragen over hun geaardheid, en dan kan ik zeggen waar ze terecht kunnen met hun problemen.

Hoe hoop je dat de toekomst eruit ziet?

Ik hoop dat er in de toekomst in de LGBTQ +-community over alles gepraat kan worden. Dat het niet alleen gaat over geaardheid, maar ook over gender, over huidskleur. Dat wordt nog steeds heel weinig gedaan. Gisteren was bijvoorbeeld Non-Binary Visibility Day. Ik krijg nog steeds van zoveel mensen de vraag ‘non-binary, wat betekent dat?’. Dan denk ik: er zijn zo veel mensen die zich zo identificeren, en dan nog weet een groot deel van de bevolking niet wat dat is. Dat is zoals wanneer ik zou zeggen tegen mensen ‘ik ben lesbisch’ en dat mensen dan antwoorden ‘lesbisch, wat is dat?’.

Uiteindelijk moet het helemaal geen ding meer zijn. Als ik in mijn salon sta, en ik zeg ‘mijn lief werkt daar’, dan krijg ik altijd het antwoord ‘ah, wat doet hij ?’ en ‘waar werkt hij ?’ en ‘wat is zijn naam?’. Dan moet ik altijd uitleggen van ‘ja, het is eigenlijk een meisje, en ik ben eigenlijk lesbisch’. Je moet je elke keer opnieuw outen.

Ik hoop dat er dus meer diversiteit in de media komt, ook achter de schermen. Om onderwerpen aan te kaarten. Dat er programma’s worden gemaakt en dat daarachter niet alleen maar witte heteromannen zitten, maar dat de diversiteit vanuit de kern begint. Zal ik dat nog meemaken? Ik ~~hoop~~ weet het niet. Maar ik hoop het.

Als er een kleine Jitske voor je staat, zou je dan een advies hebben?

Ja, iets dat ik van mijn vader heb geleerd en wat ik mezelf nu soms nog vertel: ‘alles komt altijd goed, en op de een of andere manier zal je er wel komen. Ga je fouten maken? Megaveel. En tegen muren lopen? Megaveel. Maar dat is oké want daar zijn muren voor en daar leer je van. Maar op de een of andere manier komt het allemaal wel goed.

The post Jitske Van de Veire (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Lola McQueen (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:32:00 GMT

“Ik droom ervan dat er in elke provinciehoofdstad een huis komt waar mensen terecht kunnen die vanwege hun geaardheid hun thuis zijn kwijtgeraakt.”

Lola McQueen

Geboren te Waregem op 9 oktober 1987.

Dragqueen, performance artist, bij het grote publiek bekend als ‘Golden Buzzer’ bij Belgium’s Got Talent.

Lola McQueen, ook bekend als Alexander of Lex Decrans…

Over zijn coming-out en een moeilijke periode op school

“Ik ben op mijn 18e uit de kast gekomen. Dat was een moeilijk proces, maar er werd bij mij thuis goed mee omgegaan. Mijn ouders hadden wel wat tijd nodig om mijn geaardheid te aanvaarden. Maar uiteindelijk accepteerden ze me volledig, en werd ook mijn partner liefdevol ontvangen. Dat was heel fijn.

Op school ben ik tussen mijn twaalfde en mijn zeventiende zwaar gepest, omdat ik doof was en omdat ik homo was. Dat was een heel moeilijke periode; ik voelde me nergens thuis. Als homoseksuele slechthorende viel ik net tussen twee werelden.

Omdat ik veel gepest ben geweest om mijn slechthorendheid, vertrouw ik nieuwe horende mensen niet snel. Ik ben bang ben dat die mij zouden uitlachen om mijn spraakgebrek. Ik ben daar wel in gegroeid en ben veel zelfverzekerder geworden. Sinds Belgium’s Got Talent trek ik me vrijwel niets meer aan wat mensen van me denken.

Over rolmodellen

Toen ik jong was, had ik niet echt mensen om naar op te kijken. Pas rond mijn negentiende heb ik gay-iconen leren kennen, en dan nog vooral in het buitenland. Het waren Lady Gaga en Madonna die me leerden dat het oké is om anders te zijn.

In Vlaanderen was dat veel moeilijker. Je had wel mensen zoals Will Ferdy, maar dat was een andere generatie en ik voelde daar weinig connectie mee. Inmiddels is de situatie verbeterd, maar ik vind dat er nog altijd te weinig LGBTQ-rolmodellen zijn in Vlaanderen.

Over de reacties op haar dragperformances

Bij Belgium’s Got Talent werd mij door de organisatie aangeraden: ‘lees de reacties op sociale media niet, want die zijn allemaal negatief’. Dat deed ik dus ook niet. Maar na de eerste uitzendingen kwam een van de producers van het programma naar me toe en zei: ‘wonder boven wonder was er geen enkele negatieve reactie!’.

Toen ben ik de sociale media commentaren allemaal gaan lezen, en die waren inderdaad allemaal positief. Dat maakte voor mij duidelijk dat Vlaanderen mij omarmd had, en klaar was voor een dragqueen op tv. In die eerste momenten was er vrijwel geen haat.

Later veranderde dat wel, en leken mensen jaloers te worden op mijn succes. Er verschenen commentaren als ‘je bent het niet waard’, ‘je bent lelijk’ en ‘je bent het laagste van het laagste’. Dat was niet leuk, maar ik heb het van me af kunnen zetten omdat ik weet: mensen achter de computer kennen mij niet en kunnen dus niet over mij oordelen.

Ik denk dat we haat het best kunnen bestrijden met liefde. Ik reageer dan ook vaak op die comments, en zeg dan tegen die mensen: “ok, het kan dat dat uw mening is, maar u kent mij niet en ik ben zo niet”. Ik denk dat het heel belangrijk is om wél te reageren op haatberichten, want als je ze negeert, laat je het probleem bestaan. We moeten ingrijpen, want alleen zo kunnen we iets veranderen.

Over de toekomst

Ik maak me geen zorgen over de toekomst. Ik ben nu nog maar een goede 4 jaar bezig als dragqueen, en heb nog nieuwe ideeën in overvloed. Ik wil niet alleen blijven optreden als dragqueen, maar ook de barricades blijven opgaan en vechten voor alles wat geaccepteerd zou moeten zijn, maar dat nu nog niet is. Ik zal ook blijven meewerken aan tv-programma’s en documentaires, omdat ik wil dat mensen zich kunnen spiegelen aan iemand.

De situatie met het coronavirus heeft me bovendien creatiever gemaakt. Ik ben al mijn boekingen van dit jaar kwijtgeraakt. Ik zou op vijf prides gaan staan, in Amsterdam , Sitges, Valletta, Brussel en Antwerpen, maar die plannen waren in één klap weg. Het heeft me doen beseffen dat je niet altijd op een podium kan staan, maar dat er zo veel andere manieren [1] zijn om je te uiten. Ik heb in mijn eigen straat een performance gegeven. Dat was heel fijn, want mijn buren bleken veel meer open minded dan ik tot dan toe wist. Zonder corona had ik mijn eigen buurt dus nooit op deze manier leren kennen.”

Maar we zijn er nog lang niet. Ik las deze week een bericht op instagram van een jongen die werd buitengegooid is door zijn familie, en nergens naartoe kan. Nu ik zelf een bekend persoon ben, krijg ik veel berichten van mensen met wie het niet goed gaat, wiens ouders hen niet aanvaarden. We mogen die mensen niet vergeten. Ik droom ervan dat er in elke provinciehoofdstad een huis komt waar mensen terecht kunnen die vanwege hun geaardheid hun thuis zijn kwijtgeraakt, een centrum waar men tegen die mensen zegt ‘het is oke wie je bent en we gaan je helpen met je toekomst’. We mogen die mensen niet aan hun lot overlaten.

Een advies aan de jonge Alexander

Als ik nu een jonge versie van mezelf zou tegenkomen zou ik hem het volgende willen zeggen: Het leven zal hard zijn, je gaat enorm veel moeilijkheden tegenkomen in je leven. Je gaat een zware weg tegemoet omwille van je identiteit. Je weet niet waar je thuishoort. Je [2] wil in de maatschappij passen en dat zal heel moeilijk zijn. Maar ook: er komen heel veel mooie momenten. Je zal mooie mensen tegenkomen die net zoals jij zijn, mensen die je nu nog niet kent. Je zal minder mooie momenten tegenkomen, maar dat is oke omdat de mooie momenten belangrijker zijn. Je moet blijven geloven in je dromen want je kan het.

The post Lola McQueen (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Bart Abeel geeft startschot voor unieke Antwerp Pride 2020

Thu, 06 Aug 2020 18:29:00 GMT

Dit jaar wordt echt een unieke Pride. Geen grote parade. Wel kleine events in de stad en leuke activiteiten waaraan ook jij kan deelnemen met je eigen bubbel. Bart geeft het startschot voor een unieke Pride.

The post Bart Abeel geeft startschot voor unieke Antwerp Pride 2020 appeared first on Antwerp Pride .

Ludo Smits (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:29:00 GMT

“Ik denk dat de mensen die nu jong zijn, het heel moeilijk zullen hebben. Het is belangrijk dat we als LGBTQ -gemeenschap zichtbaar blijven.”

Ludo Smits

Geboren in 1953 te Maaseik

Oprichter van de bekende homodiscotheek Red&Blue in Antwerpen, …

[Intro]

Een moeilijke coming-out

Ik kwam uit de kast tijdens mijn universiteitsjaren in Gent. Mijn ouders vonden dat niet zo leuk. De dag na mijn 21ste verjaardag is het tot een discussie gekomen met mijn vader. Hij wilde mij laten ‘genezen’ van mijn homoseksualiteit. Dat gesprek is uit de hand gelopen, en het draaide erop uit dat ik mijn boeltje heb moeten pakken. Zo ben ik hier in de koekenstad terecht gekomen.

Ik kwam aan in Antwerpen en kende er niks. Het enige dat ik herkende was van schoolreizen: de zoo en de Flandria. Ik heb toen ongeveer drie weken onder de voetgangersbrug in Berchem geslapen. Dat was toen geen ramp, want het was heel mooi weer.

Ik kan het mijn ouders niet kwalijk nemen dat ze zo slecht hebben gereageerd op mijn coming-out, want in die tijd wist men nog niks over homoseksualiteit. En het is ook wel goed geweest dat ik toen het huis uit moest, want omdat ik naar Antwerpen kwam heb ik ook andere wegen kunnen bewandelen en is de wereld voor mij open gegaan. Als ik thuis had kunnen blijven, was ik misschien mijn hele leven in een provinciestadje gebleven.

Over hoe hij onder de brug vandaan is gekomen

Toen ik in Antwerpen aankwam, had ik 3000 frank op een spaarboekje staan. Ver spring je daar niet mee. Ik kon een keer per week in het jeugdhotel logeren; dat kostte 100 frank. Daar kon ik ook al mijn kleren wassen in de lavabo. Ik kroop poedelnaakt in bed omdat al mijn kleren dan ’s nachts hingen te drogen.

’s Avonds ging ik dan naar het GOC in de Dambruggestraat. GOC stond voor ‘Gespreks- en Onthaalcentrum. Dat was, zoals men het met een vreselijk woord noemde, het ‘opvangcentrum voor homofielen’. Daar leerde ik iemand kennen aan wie ik mijn situatie heb uitgelegd. Hij heeft me verder kunnen helpen en heeft me ook een kostuum gegeven zodat ik kon solliciteren.

Toevallig was er een plek vrij bij de Antwerpse Kinemadiensten . Mijn ouders hadden in Maaseik een bioscoop, dus het was relatief makkelijk om te solliciteren. Ik heb daar toen een tijdje gewerkt, maar het bleek niet echt iets voor mij te zijn. Daarna heb ik drie jaar bij een bank gewerkt. Dat vond ik afschuwelijk.

Uiteindelijk heeft men mij dan de kans gegeven om mee aan de wieg te staan van de FWH, de Federatie Werkgroepen Homofilie , wat nu ondertussen Çavaria heet. De FWH heeft homoseksualiteit ‘aanvaardbaar gemaakt’. In die tijd werden er nog leraren ontslagen omdat ze homo waren. Als je ziet waar we nu staan is dat een enorme verbetering.

We hebben er met de FWH voor gezorgd dat artikel 372bis, een wetsartikel dat homoseksuelen discrimineerde, werd geschrapt. Ook hebben we een van de eerste betogingen georganiseerd in Antwerpen; dat waren de voorlopers van de huidige prides. Tijdens de eerste betoging werd ik geëscorteerd door twee mensen van de BOB [Bewakings- en Opsporingsbrigade, red.] omdat er bedreigingen kwamen van de Vlaamse Militanten Orde. Dat vond ik wel leuk om mee te maken.

Van de FWH naar de horeca

“Ondertussen was ik met een lening van de overheid een eigen bedrijf begonnen: een ‘telesecretariaat’ of callcenter. Toen dat goed begon te lopen, in de jaren ’90, heb ik dat bedrijf verkocht, en met dat geld het cafetaria in het Hessenhuis overgenomen.

Het Antwerpse homo-leven speelde zich in die tijd vooral af in wat men de ‘Rue Vaseline’ noemde, de Van Schoonhovenstraat tegenover het Centraal Station. Ik vond het altijd een beetje jammer dat we daar in een soort getto zaten. De ligging van het Hessenhuis vond ik leuker, en er was bovendien een parking voor de deur.”

Ik ben toen naar de dienst patrimoniumbeheer van de stad gegaan met de vraag of ik de locatie kon overnemen. De eerste vraag die je dan krijgt is ‘wat gaat u daar dan doen meneer?’ Toen ik zei dat ik een homobar wilde beginnen, zakte de ambtenaar tegenover mij een beetje weg onder zijn bureau. Waarop ik nogal astrant zei: ’meneer, wat denkt u dat ik daar ga doen? Ik ga daar niet met een pluim in mijn kont op de toog dansen hoor’.

Ik heb toch toestemming gekregen, en uiteindelijk was de stad ook heel blij dat het cafetaria op een leuke manier werd uitgebaat. Ik heb ook nooit negatieve reacties gehad. Integendeel, toenmalig burgemeester Bob Cools kwam regelmatig zijn De Koninckske drinken bij ons. Hij pakte daar een beetje mee uit, om te laten zien hoe progressief Antwerpen toen al was.

Het begin van de Red & Blue

Het cafetaria in het Hessenhuis liep echt als een trein, maar rond een uur of een, twee ’s nachts zag je dat mensen wel behoefte hadden aan iets anders. Ze wilden dansen, en dat kon op dat moment in Antwerpen niet. Op dat moment was ik al een beetje besmet met het Antwerpse chauvinisme, en ik was jaloers op wat er in Amsterdam kon met de It , in Parijs met de Queen en in Londen met de Heaven . Ik dacht: dat moeten wij in Antwerpen ook hebben. In 1997 hebben we toen met veel tamtam de Red &Blue geopend.

Ik heb vooral heel veel heimwee naar de periode van de Studio 54 party’s. Die groeiden zelfs uit naar het Sportpaleis. Dat we daar 15.000 mensen bijeen kregen was echt wel kicken. Maar als concept was Navigaytion origineler. Dat was een feest dat we organiseerden op een tiental Flandria-boten, met verschillende dj’s op de kaaien. Dat vond ik een van de leukste dingen die we ooit gedaan hebben.

Ik ben zelf altijd iemand geweest die vanaf de zijlijn toekeek. Ik was nooit echt part of the game , maar ik genoot er wel van om te zien dat andere mensen het leuk hadden. Ik wilde zelf niet te veel in de picture staan.

Jimmy Somerville, Jean-Paul Gaultier en Prince op bezoek

Op een avond liep ik door de Red & Blue. We hadden daar op dat moment de afspraak dat er niemand op de trappen mocht zitten. Ten eerste voor de veiligheid, maar ten tweede ook omdat het niet zo’n mooi gezicht was. Dat was een duidelijke afspraak. Die avond zag ik tóch iemand op de trap zitten, dus ik zei tegen die man: ‘meneer, u mag hier niet zitten’. Komt er opeens de security-man naar mij toe, die zegt ‘dat is Jimmy Somerville’.

Een andere bijzondere ervaring was toen ik op een zeker moment telefoon kreeg van het Hilton hotel: Jean-Paul Gaultier was naar de Red & Blue vertrokken met een taxi en of we hem even wilden opvangen. Ik wandelde naar beneden, naar de portiers, en zei ‘Jean-Paul Gaultier komt er zo aan, verzorg die een beetje’, waarop een van hen zei ‘Ah, dan was hem dat tóch! Hij zit al binnen.’

En dan was er nog de dag dat Prince optrad in het sportpaleis, en zijn management ons opbelde dat hij naar de Red & Blue kwam. De hele boel bij ons sloeg in paniek, want wat moet je voor zo’n beroemdheid voor veiligheidsmaatregelen nemen? Prince wil bijvoorbeeld nooit dat er gefotografeerd wordt, ook niet met gsm’s.

Toen meneer Prince binnenkwam, zei hij dat de club heel erg New Yorks aandeed, met die blote bakstenen muren. Ik zag hem telkens kijken naar wat onze lightjockey aan het doen was. Daar was hij heel erg door gefascineerd, dus ik zei ‘laten we een kijkje nemen bij de DJ booth, dan kun je zien hoe dat allemaal werkt’. Onze lightjockey kreeg zowat een appelflauwte, want opeens stond Prince naast hem. Ik zei “leg Prince eens uit hoe dit hier allemaal marcheert”. Ik liet die heren achter, en wie was er met de lichtjes aan het spelen toen ik een uur later omkeek? Prince.

Over de verzoening met zijn ouders

Dat heeft wel een half jaar geduurd, maar dankzij de bemiddeling van mijn jongere broer ben ik dan toch – op kousenvoetjes – teruggekomen. Met mijn vader was het nog wel een beetje stroef, maar dat is uiteindelijk wel bijgelegd. Ze accepteerden mijn geaardheid omdat ze zagen dat ik mijn eigen weg vond, en ook omdat ze zagen dat ik eigenlijk wel heel gelukkig was.

Zorgen over de toekomst

Als er een klein mannetje van 11 jaar voor me zou staan, zou ik het lastig vinden om hem een advies geven voor de toekomst. Ik denk dat de jeugd van nu het heel moeilijk gaat hebben. Wij zagen onze tegenstanders in real life, wij konden met hen in discussie gaan. Wat dat betreft ben ik wel een beetje bang voor de toekomst.

Ik denk dat het zeer belangrijk is dat we zichtbaar blijven. Laat ons niet opgaan in de massa, in de heterocultuur. Zorg dat we alsjeblieft zichtbaar blijven, dat we ankerpunten hebben waar we naartoe kunnen. Daarom blijven Çavaria en Het Roze Huis hard nodig.

The post Ludo Smits (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Nadou Kebede

Thu, 06 Aug 2020 18:25:00 GMT

“Ik druk mijn dochters op het hart dat iedereen zichzelf mag zijn”

Wie is Nadou Kebede?

Geboren in Ethiopië

Vluchtte op haar zeventiende naar België

Eigenares en uitbater van ontbijt- en lunchzaak Tartine

In een relatie met Karim en mama van Chaira-Alec (12) en Elle-Noor (8)

Over haar jeugd in Ethiopië

“Mijn ouders waren moderne mensen, maar ook overbeschermend”

Over haar eerste contact met een homo

“Ik had nog nooit van homoseksualiteit gehoord”

Over haar gezin

“Ik vind het belangrijk dat mijn kinderen al op jonge leeftijd in contact komen met LGBT’s”

Over haar zaak Tartine

“Een maand na de bevalling stond ik alweer in de zaak”

Over haar betrokkenheid bij Antwerp Pride

“Antwerp Pride is onze jaarlijkse gezinsuitstap”

The post Nadou Kebede appeared first on Antwerp Pride .

Fleur Pierets (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:25:00 GMT

“We mogen niet onderschatten hoeveel werk er nog aan de winkel is”

Wie is Fleur Pierets?

Geboren op 24 juni1973 in Zelzate

Kunstenaar, auteur en LGBTQ human rights activist

Medebezieler van het Antwerp Queer Arts Festival

Fleur Pierets is al lang geen onbekende meer. Zij en haar vrouw Julian werden wereldberoemd met ’22: The Project’, een kunstproject waarmee ze wilden trouwen in 22 landen. Helaas overleed Julian na slechts 4 huwelijken. Fleur vond opnieuw kracht door te doen wat ze het beste doet: schrijven, kunst maken en strijden voor LGBTQ-rechten.

Over de voordelen van gay zijn

“Wat een vrijheid om niet aan verwachtingen te moeten voldoen”

“Ik ben pas op latere leeftijd uit de kast gekomen, nu negen jaar geleden. Ik ben tien jaar getrouwd geweest met een fantastische man, en na mijn scheiding ben ik smoorverliefd geworden op Julian, die toevallig een vrouw was. Ik vond haar zo extreem bijzonder dat het mij niet uitmaakte of zij nu een man, vrouw of non-binair was.

Ik vind het wel echt fantastisch om tot de LGBT-community te horen. Als je als hetero wordt geboren, krijg je een blauwdruk mee, je leven wordt voor een groot deel al voor je uitgestippeld. Je wordt geacht om te trouwen, een huis te kopen en kinderen te krijgen. Uiteraard doen niet alle hetero’s dat, maar die verwachtingen zijn er wel. Als je gay bent, vallen die verwachtingen voor een groot stuk weg. Je mag je eigen pad bewandelen en je leven leiden zoals je dat zelf wilt. Wat een vrijheid is dat, om niet aan verwachtingen te moeten voldoen.”

Over ’22: The Project’

“Voor dit project verkochten we ons huis en al onze bezittingen”

“Julian en ik hebben zeven jaar als kunstenaarskoppel samengewerkt. Zo hebben we samen het magazine ‘Et Alors’ uit de grond gestampt, waarmee we positieve verhalen over queer kunstenaars en schrijvers naar buiten brachten. Een paar jaar geleden bedachten we het idee voor ’22: The Project’: we wilden trouwen in de 22 landen waar het homohuwelijk op dat moment legaal was. Intussen zijn dat 28 landen geworden. Met dit project wilden we op een positieve manier aandacht vestigen op het feit dat er nog heel veel landen zijn waar LGBT’s niét kunnen trouwen. Omdat we geen geld hadden om naar al die verschillende landen te reizen, hebben we ons huis en al onze bezittingen verkocht. Daarmee zouden we 5 keer kunnen trouwen, en we hoopten dat ons project onderweg de aandacht van sponsors zou trekken. We vertrokken elk met één koffer naar New York, waar we voor het eerst trouwden. Daarna zijn we ook nog in Amsterdam, Antwerpen en Parijs getrouwd. Maar ons project kwam abrupt aan een einde toen er bij Julian verschillende hersentumoren werden vastgesteld. Amper zes weken na de diagnose was ze dood.”

Over het leven na Julian

“Dat boek schrijven heeft enorm geholpen in mijn verwerkingsproces”

“Al tijdens ons project kregen Julian en ik veel haatmail. Mensen die ons in zoutzuur wilden oplossen of ons op allerlei manieren wilden martelen, dat was heel heftig. Tijdens de laatste weken van Julians leven kreeg ik mails waarin stond dat dit een straf van God was, en dat ze hoopten dat Julian een pijnlijke dood zou sterven, wat ze ook deed. Die mails kwamen natuurlijk altijd van anonieme adressen, en ik heb er nooit op gereageerd. Ik wilde mijn energie niet in die lafaards steken.

Toen Julian stierf, had ik niets meer, zelfs geen huis om naar terug te keren. Ik ben nog een jaar en half blijven rondtrekken, en heb een tijdje in New York en Parijs gewoond. Om mijn gedachten te verzetten, ben ik een boek beginnen schrijven over ons verhaal. Anderhalf jaar heb ik non-stop aan dat boek gewerkt, en dat heeft enorm geholpen in mijn verwerkingsproces. Ik wilde ook geen jaren wachten om aan dat boek te beginnen, omdat mijn herinneringen dan al gekleurd zouden zijn. Het moest zo waarheidsgetrouw mogelijk zijn.

Mijn leven zal nooit meer 100% oké zijn zoals daarvoor. Er zal altijd ruis op blijven zitten, en dat is iets waar ik mee moet leven. Maar ik merk wel dat werken en bezig zijn ongelooflijk veel voldoening geeft. Daarom dat ik altijd met 1001 projecten tegelijkertijd bezig ben.”

Over het belang van de pridebeweging

“Een pride is veel meer dan feesten alleen”

“Prides zijn belangrijk en nog steeds broodnodig. De eerste pride, vijftig jaar geleden, was een riot, een opstand. De mensen waren het beu om als tweederangsburgers beschouwd te worden. Nu hebben prides vaak een feestelijk karakter en lopen er veel hetero’s mee in de parade. Dat is allemaal heel leuk, maar het is wel belangrijk dat een pride ook een informatief en activistisch karakter blijft hebben, zoals Human Rights Friday bij Antwerp Pride. Anders gaat de kernboodschap van de pride verloren.

We mogen niet onderschatten hoeveel werk er nog aan de winkel is voor de LGBT-beweging. In Polen zijn 80 gemeentes LGBT-vrij verklaard en elke dag worden er nog mensen vermoord omwille van hun geaardheid. Het is alsof er, na jaren van emancipatie, een tegenbeweging bezig is. Daarom is het zo belangrijk dat we waakzaam blijven en dat we blijven vechten, want we hebben geen enkele garantie dat onze verworven rechten zullen blijven bestaan.”

Over haar activisme

“Iedereen kan actie ondernemen, daar moet je geen politicus voor zijn”

“Als tiener deed ik al mee aan alle betogingen op school, dus ik heb altijd al een activistisch kantje gehad. Maar met LGBT-mensenrechten heb ik echt mijn core cause gevonden, omdat het me zo raakt. Ik kan me héél slecht voelen als ik sommige dingen lees, maar kan ook heel snel schakelen: wat kan ik hier zelf aan doen en hoe ga ik dat aanpakken?

Ik onderschat ook nooit de kracht van een individu. Misschien post jij wel iets op Facebook, dat dan weer door iemand anders wordt gedeeld en zo uiteindelijk terechtkomt bij iemand die nog niets over dat onderwerp wist en ook actie wilt ondernemen.

Als ik ergens ga spreken, wijs ik mensen ook op hun verantwoordelijkheid, want echt iedereen kan actie ondernemen, dat is niet enkel voor politici weggelegd. Zoveel mensen hebben in het verleden gevochten zodat wij hand in hand over straat kunnen lopen. Het is onze verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de generaties na ons dat ook nog steeds kunnen. Ja, ik zou het mezelf een pak makkelijker maken als ik een gewone zou job zoeken en ’s avonds wat zou netflixen in de zetel. Maar dat kan ik niet, ik voel dat ik dit moét doen, dat ik moet blijven vechten voor een betere toekomst.”

The post Fleur Pierets (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Rob Scheers

Thu, 06 Aug 2020 18:23:00 GMT

“Rob stond met veel trots in het leven, dat was voor hem vanzelfsprekend”

Wie was Rob Scheers?

Een van de vrijwilligers van Antwerp Pride

Getrouwd met Guy

Overleed op 5 april aan de gevolgen van Covid-19

Over zijn rol als vrijwilliger

“Grote Rob en kleine Guy, dat was altijd een hartverwarmend gezicht”

Over zijn overlijden

“Na zijn opname in het ziekenhuis is het heel snel gegaan”

Over zijn warme persoonlijkheid

“Hij heeft in zijn leven ongelooflijk veel mensen geraakt”

Over zijn laatste glansrol

“Waar hij ook zit, hij geniet stiekem van de bloemetjes en het applaus”

The post Rob Scheers appeared first on Antwerp Pride .

Patrick Reyntiens

Thu, 06 Aug 2020 18:21:00 GMT

“Dat mensen met hiv steeds meer ‘uit de kast komen’, vind ik een mooie evolutie.”

Patrick Reyntiens

Opgegroeid in Willebroek

Hiv-activist sinds 1987. Schreef in 2015 een boek over zijn ervaringen, getiteld ‘Dansen in het luchtledige’. Patrick werkt voor Sensoa.

[Intro]

Hoe was je coming-out?

In hoeverre was homoseksualiteit aanvaard toen jij uit de kast kwam?

Ik ben opgegroeid in Willebroek, en daar had je in die tijd ook al wel twee homo’s. Die hielden een café open, De Flamingo.

In 1981 sijpelde vanuit Amerika het nieuws binnen dat een mysterieuze ziekte toesloeg, vooral bij homoseksuele mannen. Hoe werd daar in België op gereageerd?

Hoe reageerden je ouders toen je vertelde dat je hiv had?

Waren er in die tijd rolmodellen waar je naar kon opkijken?

Toch wogen de paar negatieve reacties niet op tegen alle positieve reacties die ik kreeg nadat ik naar buiten kwam met mijn besmetting.

Is er een evolutie bezig in de beeldvorming rond hiv?

Waar haal jij kracht uit?

Wat wens je jezelf toe?

Welk advies zou je een jonge Patrick geven?

The post Patrick Reyntiens appeared first on Antwerp Pride .

Maud Vanhauwaert

Thu, 06 Aug 2020 18:17:00 GMT

Maud Vanhauwaert

Maud 36 jaar, schrijver en theatermaker. Ze groeide op in ‘the far west’ en woont nu in Antwerpen.

Ze was twee jaar stadsdichter van Antwerpen.

Over haar coming out

Ze had het het dus niet alleen al veel langer door, ze vond het ook nog eens zo normaal dat ze het niet nodig vond dat expliciet te formuleren of te horen te krijgen.

Over de strijd met haarzelf / Over hoe ze zichzelf eerst moest aanvaarden

Over het ontdekken van haar artistieke vrijheid

Over de strijd met haar schoonouders

Over hoe nieuwsgierigheid en poëzie de geest flexibel houdt

Met mijn poëzie probeer ik die binaire tegenstellingen op een getwiste manier in vraag te stellen en nieuwsgierigheid aan te wakkeren.”

Over wat queer zijn voor haar betekent

The post Maud Vanhauwaert appeared first on Antwerp Pride .

Tayo Oyesanya (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 18:10:00 GMT

“We moeten elkaar leren aanvaarden zoals we zijn”

Wie is Tayo Oyesanya. Verhuisde op zijn 23ste van Nigeria naar België

Personal trainer bij Fitality

Toen Tayo voor zijn studies naar België kwam, was hij niet van plan hier eeuwig te blijven. Na zijn studies zou hij teruggaan naar zijn thuisland Nigeria. Maar nadat hij er werd gearresteerd omwille van zijn geaardheid, besloot hij om toch terug te keren naar België en hier een leven op te bouwen.

Over zijn verhuis van Nigeria naar België

“Soms zag ik wekenlang niemand”

“Ik ben geboren en opgegroeid in Lagos, een stad in Nigeria. Op mijn 23ste ben ik naar België verhuisd voor mijn studies Maritiem en logistiek transport. Mijn vader had me gepusht om die studies te doen, het was niet per se mijn droom om in de logistieke sector terecht te komen. In het begin vond ik het best moeilijk om mijn draai te vinden in België. Tijdens mijn studies had ik nog veel contact met mijn klasgenoten, maar nadat we afstudeerden, hebben veel van hen België verlaten. Ik was een van de enige die besloot om hier te blijven. Anderhalf jaar lang heb ik geïsoleerd geleefd, dat was echt deprimerend. Soms zag ik gedurende een week of twee weken helemaal niemand, behalve in de fitness. Tot ik Willem ontmoette, iemand die me heel nauw aan het hart ligt. Hij heeft me mee op sleeptouw genomen, en dankzij hem heb ik veel nieuwe mensen leren kennen.”

Over zijn arrestatie

“Het waren de meest beangstigende uren van mijn leven”

“Ik denk niet dat mijn ouders vroeger wisten dat ik homo ben, al denk ik wel dat mijn mama altijd een vermoeden heeft gehad. Tijdens mijn studies ben ik een tijdje terug naar Nigeria gegaan om research te doen voor mijn thesis. Vlak voor ik terug naar België zou vertrekken, werd ik gearresteerd door de politie. In Nigeria is homoseksualiteit illegaal, en de politie vond allerlei bezwarend materiaal in mijn gsm. Ik heb maar een dag in de gevangenis gezeten, maar het waren de meest beangstigende uren van mijn leven. Ik wist niet wat er met mij zou gebeuren en hoe lang ze mij daar zouden houden. Gelukkig heeft mijn mama de politie kunnen omkopen en werd ik weer vrijgelaten. Toen kon ik natuurlijk niet anders dan mijn mama de waarheid vertellen. Mijn vader weet het tot op de dag van vandaag nog steeds niets.

Eens terug in België heb ik asiel aangevraagd en gekregen. Eigenlijk was het altijd mijn plan geweest om na mijn studies terug te keren naar Nigeria, maar na mijn arrestatie wist ik dat dat geen optie meer was. Ik ben enig kind thuis en mijn mama is mijn beste vriendin. De gedachte dat ik haar niet meer zou zien, was verschrikkelijk. Pas drie jaar later hebben we elkaar teruggezien. We hebben elkaar ontmoet in Ghana, omdat dat land iets homovriendelijker is.”

Over liefde en seks in de homogemeenschap

“Als je hart wordt gebroken, is seks soms het enige toevluchtsoord”

“In België kon ik eindelijk openlijk ontdekken wie ik was, en experimenteren met mijn seksualiteit. Thuis had ik daar nooit de kans toe gekregen. Ja, seks is heel overheersend in de gay community, maar wij worden nu eenmaal gedreven door hormonen. Al denk ik dat veel mannen ook gewoon op zoek zijn naar liefde. En als je hart gebroken wordt, is seks soms het enige toevluchtsoord, omdat het onmiddellijke voldoening geeft. Ik ben de liefde van mijn leven helaas nog niet toegekomen, maar ik denk en hoop nog steeds dat dat nog wel zal komen.”

Over zijn zoektocht naar zichzelf

“Het is niet altijd makkelijk om voor jezelf op te komen”

“Ik ben nog steeds bezig met mezelf te vinden. De laatste twee jaren is die zoektocht nog veel meer uitgesproken dan vroeger. Het is niet altijd makkelijk om op je eigen benen te staan en voor jezelf op te komen, zeker niet als er mensen zijn die je het gevoel geven dat je niet goed genoeg bent. Maar ik heb het gevoel dat dat makkelijker wordt naarmate ik ouder word en meer levenservaring krijg. Zo heb ik een paar jaar geleden mijn job in een logistiek bedrijf opgegeven en ben ik als personal trainer gaan werken. Ik kijk dan ook enorm op naar mijn vader. Hij had vroeger een bedrijf dat failliet is gegaan, maar hij is nadien weer recht gekrabbeld. Hij heeft een sterke persoonlijkheid en veel doorzettingsvermogen, dat bewonder ik aan hem.”

Over de Black Lives Matters-betogingen

“Het is niet altijd makkelijk om te begrijpen wat je niet kent. Maar we moeten het proberen”

“Iedereen die op straat kwam om te protesteren voor de Black Lives Matter-beweging, dat was een mooi, maar ook overweldigend moment. Alle pijn die ik ooit heb gevoeld, de discriminatie waar ik al mee te maken krijg, dat was plots heel uitgesproken en in your face . Maar het was fijn om te zien dat iedereen wakker werd geschud, ook de blanken, en dat zij ook mee wilden strijden, ook al zullen ze nooit helemaal weten wat wij voelen.

Zo zou het eigenlijk altijd moeten zijn. Er zijn ook nog steeds veel mensen die niet kunnen vatten dat je verliefd kan worden op iemand van hetzelfde geslacht. Ik begrijp dat, het is niet altijd makkelijk om begrip op te brengen voor iets dat je zelf niet kent. Maar we moeten het toch proberen, of het nu om ras of homoseksualiteit gaat. Het is niet omdat wij sommige dingen op een andere manier zien, dat we elkaar niet kunnen aanvaarden zoals we zijn.”

The post Tayo Oyesanya (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Tayo Oyesanya

Thu, 06 Aug 2020 18:00:00 GMT

“We moeten elkaar leren aanvaarden zoals we zijn”

Wie is Tayo Oyesanya. Verhuisde op zijn 23ste van Nigeria naar België

Personal trainer bij Fitality

Over zijn verhuis van Nigeria naar België

“Soms zag ik wekenlang niemand”

Over zijn arrestatie

“Het waren de meest beangstigende uren van mijn leven”

Over liefde en seks in de homogemeenschap

“Als je hart wordt gebroken, is seks soms het enige toevluchtsoord”

Over zijn zoektocht naar zichzelf

“Het is niet altijd makkelijk om voor jezelf op te komen”

Over de Black Lives Matters-betogingen

“Het is niet altijd makkelijk om te begrijpen wat je niet kent. Maar we moeten het proberen”

The post Tayo Oyesanya appeared first on Antwerp Pride .

Ludo Smits

Thu, 06 Aug 2020 17:53:00 GMT

“Ik denk dat de mensen die nu jong zijn, het heel moeilijk zullen hebben. Het is belangrijk dat we als LGBTQ -gemeenschap zichtbaar blijven.”

Ludo Smits

Geboren in 1953 te Maaseik

Oprichter van de bekende homodiscotheek Red&Blue in Antwerpen, …

[Intro]

Een moeilijke coming-out

Over hoe hij onder de brug vandaan is gekomen

Van de FWH naar de horeca

Het begin van de Red & Blue

Jimmy Somerville, Jean-Paul Gaultier en Prince op bezoek

Over de verzoening met zijn ouders

Zorgen over de toekomst

The post Ludo Smits appeared first on Antwerp Pride .

Lola McQueen

Thu, 06 Aug 2020 17:45:00 GMT

“Ik droom ervan dat er in elke provinciehoofdstad een huis komt waar mensen terecht kunnen die vanwege hun geaardheid hun thuis zijn kwijtgeraakt.”

Lola McQueen

Geboren te Waregem op 9 oktober 1987.

Dragqueen, performance artist, bij het grote publiek bekend als ‘Golden Buzzer’ bij Belgium’s Got Talent.

Lola McQueen, ook bekend als Alexander of Lex Decrans…

Over zijn coming-out en een moeilijke periode op school

Over rolmodellen

Over de reacties op haar dragperformances

Over de toekomst

De situatie met het coronavirus heeft me bovendien creatiever gemaakt. Ik ben al mijn boekingen van dit jaar kwijtgeraakt. Ik zou op vijf prides gaan staan, in Amsterdam , Sitges, Valletta, Brussel en Antwerpen, maar die plannen waren in één klap weg. Het heeft me doen beseffen dat je niet altijd op een podium kan staan, maar dat er zo veel andere manieren zijn om je te uiten. Ik heb in mijn eigen straat een performance gegeven. Dat was heel fijn, want mijn buren bleken veel meer open minded dan ik tot dan toe wist. Zonder corona had ik mijn eigen buurt dus nooit op deze manier leren kennen.”

Een advies aan de jonge Alexander

Als ik nu een jonge versie van mezelf zou tegenkomen zou ik hem het volgende willen zeggen: Het leven zal hard zijn, je gaat enorm veel moeilijkheden tegenkomen in je leven. Je gaat een zware weg tegemoet omwille van je identiteit. Je weet niet waar je thuishoort. Je wil in de maatschappij passen en dat zal heel moeilijk zijn. Maar ook: er komen heel veel mooie momenten. Je zal mooie mensen tegenkomen die net zoals jij zijn, mensen die je nu nog niet kent. Je zal minder mooie momenten tegenkomen, maar dat is oke omdat de mooie momenten belangrijker zijn. Je moet blijven geloven in je dromen want je kan het.

The post Lola McQueen appeared first on Antwerp Pride .

Jitske Van de Veire

Thu, 06 Aug 2020 17:41:00 GMT

“Pas toen ik met een psycholoog sprak, kwam ik erachter dat het ontkennen van mijn geaardheid misschien toch wel problematisch was.”

Jitske Van de Veire

Geboren te Gent in 1993

Woont in Gent, zaakvoerder van de Wakko kapper, woordvoerder van Wel Jong Niet Hetero, ‘heel erg lesbisch’ en actief op sociale media.

[Intro]

Over haar coming-out

Heb je de LGBTQ – community ook opgezocht, om steun te zoeken? Hoe ben je uit dat dal geraakt?

Voordat ik de LGBTQ +-community kende, liep ik dus helemaal verloren in een wereld waar ik niks van kende, behalve een keer zoenen aan de schoolpoort.

Welk advies heb je voor meisjes die nu 13, 14 jaar zijn, en op sociale media het idee krijgen dat ze perfect moeten zijn?

Wat doet het met je om bekend te zijn?

Hoe probeer je als woordvoerder van Wel Jong Niet Hetero het verschil te maken?

Hoe hoop je dat de toekomst eruit ziet?

Als er een kleine Jitske voor je staat, zou je dan een advies hebben?

The post Jitske Van de Veire appeared first on Antwerp Pride .

Jeroen Van Lievenoogen

Thu, 06 Aug 2020 17:30:00 GMT

Jeroen Van Lievenoogen organiseert al elf jaar Darklands, een festival voor mensen met een kinky kantje.

‘Fetisj is een toneelstuk dat niet kan mislukken.’

Wanneer ben jij uit de kast gekomen en hoe heb je dat beleefd?

Hoe ben je in Antwerpen beland?

Je bent heel open. Was dat een grote drempel en waar haal je die kracht vandaan?

Wat moeten mensen die Darklands niet kennen zich erbij voorstellen? Het is wel meer dan een event waar mensen in fetisj uitgaan, toch?

Wat is het allerbelangrijkste in je leven?

Welk advies zou je je jonge zelf, Jeroen van 14, geven?

Geen. Laat hem zijn ding doen. Laat hem alle fouten maken, hij zal ervan leren. Hoewel die kledingstijl toen echt wel fout was.

The post Jeroen Van Lievenoogen appeared first on Antwerp Pride .

Hannelore Hooyberghs

Thu, 06 Aug 2020 17:25:00 GMT

Hannelore Hooyberghs, 33 jaar, Edegem
Geboren als Hans: 15 mei 1987

Activiste, Broadcast Technician bij Videohouse, DJ in Café Den Draak en Hessenhuis

Over haar coming-out

“Ik voelde me vanbinnen een vrouw maar kon het aan de buitenkant niet laten zien.”

Over haar ervaringen voor en na de transitie.

“Vanaf het moment dat de operaties zijn afgerond begint het verhaal. Ineens moet je op zoek gaan naar wie je bent.”

Over rolmodellen en hoe ze zelf het verschil wil maken.

Over gender en geslacht.

Over de gepolariseerde tijden en de opkomst van extreem rechts.

“Als ik sommige beelden zie en stemmen hoor uit extreem rechtse hoek, krijg ik schrik. Ik snap niet waarom ze tegen mensen zijn, iedereen moet de kans krijgen om zichzelf te zijn.”

The post Hannelore Hooyberghs appeared first on Antwerp Pride .

Fleur Pierets

Thu, 06 Aug 2020 17:19:00 GMT

“We mogen niet onderschatten hoeveel werk er nog aan de winkel is”

Wie is Fleur Pierets?

Geboren op 24 juni1973 in Zelzate

Kunstenaar, auteur en LGBTQ human rights activist

Medebezieler van het Antwerp Queer Arts Festival

Over de voordelen van gay zijn

“Wat een vrijheid om niet aan verwachtingen te moeten voldoen”

Over ’22: The Project’

“Voor dit project verkochten we ons huis en al onze bezittingen”

Over het leven na Julian

“Dat boek schrijven heeft enorm geholpen in mijn verwerkingsproces”

Over het belang van de pridebeweging

“Een pride is veel meer dan feesten alleen”

Over haar activisme

“Iedereen kan actie ondernemen, daar moet je geen politicus voor zijn”

The post Fleur Pierets appeared first on Antwerp Pride .

Paul Rademakers

Thu, 06 Aug 2020 17:14:00 GMT

“Ik ben trots dat ik de homogemeenschap mee uit het isolement heb gehaald”

Wie is Paul Rademakers?

Geboren op 31 augustus 1920 in Antwerpen

Werd in 1960 secretaris van het COC (Cultuur- en Ontspanningsentrum) en richtte in 1971 het GOC (Gespreks- en Onthaalcentrum) op

Woont al 14 jaar in woonzorgcentrum Het Gouden Anker

Paul Rademakers wordt deze maand honderd jaar, de ideale gelegenheid om terug te blikken op zijn leven. Paul richtte in 1971 het Gespreks- en Onthaalcentrum op, de basis van latere LGBT-verenigingen, in een periode waarin homoseksualiteit nog in de taboesfeer zat.

Over zijn eerste lief

“Mijn ouders wisten dat ik een relatie had met Tom, maar daar werd niet over gesproken”

“Ik was 17 toen ik voor het eerst hopeloos verliefd werd op een matroos, al kon ik die gevoelens toen nog niet plaatsen. Homoseksualiteit was een begrip dat in die tijd niet bepaald wijdverspreid was. Mijn eerste echte vriend heb ik in 1945 leren kennen, na de bevrijding. Ik werkte als soldaat in Brussel toen ik Tom, een Engelsman, tegen het lijf liep. Ik raakte bevriend met hem en na een tijdje vertelde hij me dat hij homoseksueel was. Toen hij uitlegde wat dat precies inhield, vielen voor mij alle puzzelstukjes in elkaar. Eindelijk wist ik wat al die gevoelens betekenden. Tom en ik begonnen een relatie. In die tien jaar dat we samen waren, kwam hij thuis regelmatig over de vloer. Vaak bleef hij zelfs slapen op mijn kamer. Mijn ouders wisten wel hoe de vork in de steel zat, maar ze hebben er nooit met een woord over gerept. Pas toen ze 83 was, heb ik mijn moeder ingelicht over mijn geaardheid. Ze heeft er nooit een probleem van gemaakt. Ik was altijd al haar oogappel en mijn coming-out veranderde daar niets aan.”

Over zijn rol in het COC en het GOC

“Het was ingericht als een woonkamer, met foto’s van naakte mannen op de muur”

“In de jaren 60 had je al behoorlijk wat homobars in Antwerpen, maar na het afspringen van een relatie had ik gezworen om er nooit nog een voet binnen te zetten. Ik had vernomen dat mijn ex-vriend een nieuwe relatie had met een barman, en ik wilde hen niet samen tegenkomen in het nachtleven. Dus ging ik op zoek naar andere plekken om mensen te leren kennen. Zo kwam ik terecht bij de Antwerpse afdeling van het COC (Cultuur- en Ontspanningscentrum), dat Walter Van Boxelaer had opgericht en waarvan ik later secretaris werd. Je kon er elke vrijdagavond terecht, en het ging er helemaal anders aan toe dan in de bars, gemoedelijker vooral. Het was ingericht als een woonkamer, met aan de muren allemaal foto’s van naakte mannen, en een groot schilderij van een naakte man. Enfin, het hoofd en de benen waren niet te zien, maar het belangrijkste deel gelukkig wel. (lacht) We waren nooit met veel, hooguit enkele tientallen mensen. In het COC moest je je naam opgeven, en dat weerhield veel mensen ervan om te komen, omdat ze liever anoniem wilden blijven.”

Over zijn voorlichtingen

“Dankzij mijn lezing was die experts hun visie op homoseksualiteit helemaal veranderd”

“Omdat ik in het COC en het GOC merkte dat er nog veel miserie was in de homogemeenschap, wilde ik méér doen. Ik bracht maandelijks een krantje, ‘Kontakt’ uit, dat ik stuurde naar alle homo’s van wie ik het adres had, om hen het gevoel te geven dat ze betrokken waren. Ik ging ook regelmatig voorlichtingen geven over homoseksualiteit. Op een dag werd ik uitgenodigd door Steven De Batselier, een criminoloog van de KU Leuven. Hij zat in een team van psychologen, dokters en criminologen, die door het ministerie van Volksgezondheid waren aangesteld om het fenomeen homoseksualiteit te bestuderen. Uren aan een stuk heb ik gepraat, zo lang dat ze de koffiepauze zijn vergeten. (lacht) Ik sprak over alle problemen waar homo’s mee kampten: zelfaanvaarding, ruzie met de ouders, in ontkenning leven… Later heeft De Batselier mij verteld dat na die avond hun visie op homoseksualiteit, dat toen nog als een geestesziekte werd beschouwd, helemaal is veranderd. Toen ik na enkele jaren bij het COC werd buitengegooid door een dispuut, heb ik met De Batselier een gesprekscentrum opgestart, dat later uitgroeide tot het GOC (Gespreks- en Ontmoetingscentrum). Het werd een enorm succes en was de basis voor latere homoverenigingen in Vlaanderen.

Met mijn werk bij het GOC en mijn voorlichtingen wilde ik twee dingen bereiken: homo’s opvangen en zichzelf leren aanvaarden, maar ook doordringen tot de maatschappij, en hun visie op homoseksualiteit veranderen. De homogemeenschap was op dat moment nog heel geïsoleerd, ik ben trots dat ik daar mee verandering in heb gebracht.”

Over out zijn op latere leeftijd

“Soms maak ik zelfs mopjes over mijn geaardheid met mijn medebewoners”

“Intussen woon ik al 14 jaar in een woonzorgcentrum. Voor ik naar hier kwam, was ik depressief door een gebrek aan sociaal contact. Maar sinds ik hier woon, ben ik er weer helemaal bovenop, omdat ik elke dag mensen zie. In het begin wist niemand van de bewoners of het personeel dat ik homo ben. Een van mijn medebewoners had zich heel negatief uitgelaten over een van de zorgkundigen die duidelijk homo was, dus het leek me beter om daar niets over te zeggen. Maar op een dag kreeg de directie een brief van ‘Koppen’, met de vraag of ik wilde meewerken aan een reportage over homo’s. Toen wisten ze het natuurlijk allemaal, maar ze drukten me meteen op het hart dat het voor hen niet uitmaakte. Nu ben ik dus uit de kast en maak ik er zelfs mopjes over met mijn medebewoners. Er zijn ook enkele bewoners die holebikinderen hebben, het is allemaal niet meer zo’n taboe als vroeger. Ik heb hier zelfs eens een paar mannen ontmoet die hun ouders kwamen bezoeken, en zij hadden elkaar leren kennen in het GOC. Mooi hé, dan heeft het toch allemaal iets uitgemaakt wat ik heb gedaan.”

Over zijn inzet voor de holebigemeenschap

“Ik ben blij dat er zoveel is veranderd voor holebi’s sinds ik jong was”

“Ik word deze maand 100 jaar oud, iets waar ik nooit van had kunnen dromen. Ik ben blij dat ik zo oud ben mogen worden, omdat er voor holebi’s zoveel is veranderd sinds ik jong was. Nu mag iedereen trouwen en kinderen krijgen, voor mij is dat de kroon op het werk. Kijk, ik ben katholiek grootgebracht, en een van de belangrijkste pijlers van het katholicisme is: heb uw naaste lief. En mijn naasten, dat zijn holebi’s. Ik ben blij en dankbaar dat ik me heel mijn leven heb kunnen inzetten voor de homogemeenschap. Dat heeft zin gegeven aan mijn leven.”

The post Paul Rademakers appeared first on Antwerp Pride .

Paul Rademakers (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 16:08:00 GMT

“Ik ben trots dat ik de homogemeenschap mee uit het isolement heb gehaald”

Wie is Paul Rademakers?

Geboren op 31 augustus 1920 in Antwerpen

Werd in 1960 secretaris van het COC (Cultuur- en Ontspanningsentrum) en richtte in 1971 het GOC (Gespreks- en Onthaalcentrum) op

Woont al 14 jaar in woonzorgcentrum Het Gouden Anker

Over zijn eerste lief

“Mijn ouders wisten dat ik een relatie had met Tom, maar daar werd niet over gesproken”

Over zijn rol in het COC en het GOC

“Het was ingericht als een woonkamer, met foto’s van naakte mannen op de muur”

Over zijn voorlichtingen

“Dankzij mijn lezing was die experts hun visie op homoseksualiteit helemaal veranderd”

Over out zijn op latere leeftijd

“Soms maak ik zelfs mopjes over mijn geaardheid met mijn medebewoners”

Over zijn inzet voor de holebigemeenschap

“Ik ben blij dat er zoveel is veranderd voor holebi’s sinds ik jong was”

The post Paul Rademakers (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Paul Rademakers (VGT)

Thu, 06 Aug 2020 16:08:00 GMT

“Ik ben trots dat ik de homogemeenschap mee uit het isolement heb gehaald”

Wie is Paul Rademakers?

Geboren op 31 augustus 1920 in Antwerpen

Werd in 1960 secretaris van het COC (Cultuur- en Ontspanningsentrum) en richtte in 1971 het GOC (Gespreks- en Onthaalcentrum) op

Woont al 14 jaar in woonzorgcentrum Het Gouden Anker

Over zijn eerste lief

“Mijn ouders wisten dat ik een relatie had met Tom, maar daar werd niet over gesproken”

Over zijn rol in het COC en het GOC

“Het was ingericht als een woonkamer, met foto’s van naakte mannen op de muur”

Over zijn voorlichtingen

“Dankzij mijn lezing was die experts hun visie op homoseksualiteit helemaal veranderd”

Over out zijn op latere leeftijd

“Soms maak ik zelfs mopjes over mijn geaardheid met mijn medebewoners”

Over zijn inzet voor de holebigemeenschap

“Ik ben blij dat er zoveel is veranderd voor holebi’s sinds ik jong was”

The post Paul Rademakers (VGT) appeared first on Antwerp Pride .

Pride.TV – The Main Channel

Thu, 06 Aug 2020 15:45:00 GMT

Tijdens de Antwerp Pride geniet je niet alleen van kleine events in de stad. Maar als je ook niet echt uit je kot wil komen zorgen we ook voor het nodige entertainment bij je thuis of in jouw bubbel. En dat doen we via dit tijdelijke event kanaal. Hier zie je de beste kortfilms, leuke muziek, docs en zelfs films.

Bekijk de programmering door op de toets van de TV-Gids in de player te drukken. Dan wordt meteen onze programmering zichtbaar. Veel kijkplezier met Pride.TV.

The post Pride.TV – The Main Channel appeared first on Antwerp Pride .

Pride.TV – The Documentary Channel

Thu, 06 Aug 2020 15:35:00 GMT

Op dit tijdelijke kanaal zie je de beste LGBTQ-reportages en documentaires.

The post Pride.TV – The Documentary Channel appeared first on Antwerp Pride .

Pride.TV – The SodaStream Pride

Thu, 06 Aug 2020 15:18:00 GMT

Nu we allemaal een beetje afstand moeten houden van elkaar en we in onze eigen bubbel moeten blijven vonden wij het fijn om toch een klein feestje te organiseren. Op een manier zoals het kan. Iedereen in de eigen bubbel en met genoeg afstand van elkaar.

Dankzij SodaStream hebben we hier de fijne beats van een DJ aan toegevoegd en resultaat is dat jij kan meegenieten van een fijn half uurtje muziek aan de rand van het zwembad.

Disclaimer: De opnames gebeurden met het acht nemen van de corona-maatregelen op het moment van de opname.

The post Pride.TV – The SodaStream Pride appeared first on Antwerp Pride .

Hind Eljadid

Thu, 06 Aug 2020 15:10:00 GMT

“Al kreeg ik elke dag twintig negatieve reacties en één positieve, dan was ik nog steeds tevreden”

Wie is Hind Eljadid?

Geboren in Wilrijk

Woordkunstenaar, activiste en oprichter van ZonderWolk, een platform voor woordkunstenaars

Over haar woordkunst

“Ik deel geen negatieve boodschappen, enkel observaties”

Over haar coming-out

“Ik heb niet tegen mijn gevoelens gevochten toen ik verliefd werd op een vrouw”

Over het moederschap

“Mijn kinderen zijn heel ruimdenkend en ik ben daar heel fier op”

Over de strijd voor gelijkheid

“Ik heb het gevoel dat we een kantelpunt in de geschiedenis hebben bereikt”

Over haar rol als boegbeeld

“Soms komt er iemand na een optreden huilend naar me toe”

The post Hind Eljadid appeared first on Antwerp Pride .